Δύο εκλογικές σχολές εξακολουθούν να κονταροχτυπιούνται στο εσωτερικό της κυβέρνησης. Αυτή που θέλει εξάντληση της τετραετίας – όπως και ο Κ. Μητσοτάκης- και εκείνη που επιμένει ότι οι εκλογές έπρεπε να είχαν γίνει χθες.. Με το επιχείρημα ότι αύριο μπορεί να είναι αργά. Προσβλέποντας μέχρι την τελευταία στιγμή ότι κάτι μπορεί να αλλάξει και να προκηρυχθούν εκλογές τον Οκτώβριο ή τον Νοέμβριο.
Σενάριο που – όπως λένε συνομιλητές του Κ. Μητσοτάκη- ολοένα και ξεθωριάζει.
Ωστόσο -δημοσιογραφικά μιλώντας- κανείς δεν μπορεί και δεν πρέπει να αποκλείει τίποτε στην πολιτική. Ειδικά όταν μία τετραετία εκπνέει.
Το debate των εκλογών
Ανεξάρτητα από το τι θα γίνει στο τέλος αξίζει να διερευνήσει κανείς τι κρύβεται πίσω από την ριζωμένη διχογνωμία στην κυβέρνηση για τον χρόνο των εκλογών. Είναι ένα άτυπο debate μεταξύ ηττοπάθειας και υπέρμετρης αισιοδοξίας; Ή μια βάσιμη διαφωνία που στηρίζεται σε απλή αριθμητική;
Τα εκλογικά σενάρια με αριθμούς
Τα εκλογικά σενάρια είναι συγκεκριμένα και αμείλικτα. Ακόμη και ο πιο αισιόδοξος- πλην σοβαρός- κυβερνητικός παράγοντας πιστεύει ότι τα πραγματικά ποσοστά της Ν.Δ. κυμαίνονται μεταξύ 27-28%. Οι λιγότερο αισιόδοξοι τα βλέπουν πιο κάτω. Αλλά έστω..
Σε «ξερούς» αριθμούς τα πιθανά εκλογικά αποτελέσματα με τα σημερινά δεδομένα για τη Ν.Δ. έχουν ως εξής:
Σενάριο 1 – Νικηφόρα πορεία
- Η Ν.Δ. να λάβει στις α’ κάλπες ποσοστό πάνω από το 28%. Έστω 28%- 30%. Τότε θα μπορεί να προκηρύξει δεύτερες κάλπες προσβλέποντας σε ένα ποσοστό 32-33%. Επειδή όμως ούτε με αυτό το ποσοστό δεν σχηματίζεται αυτοδύναμη κυβέρνηση- εκτός αν σπάσει το ΠΑΣΟΚ στα δύο- θα χρειαστούν και τρίτες κάλπες. Όπου με πολλές προϋποθέσεις ίσως η Ν.Δ. να μπορεί να σχηματίσει κυβέρνηση (σε αυτό ελπίζει το Μαξίμου). Εδώ θα πρέπει να προσμετρήσει κανείς και την πιθανή δυναμική του Αλέξη Τσίπρα. Που επίσης ποντάρει σε δεύτερες εκλογές. Τι θα σημαίνει αν – για παράδειγμα- αγγίξει ένα ποσοστό 20% -25% διεμβολίζοντας όλη την κεντροαριστερά. Και ποια θα είναι τότε η διαφορά με τη Ν.Δ.;
Σενάριο 2 – Με την πλάτη στον τοίχο
- Η Ν.Δ. να λάβει στις α΄ κάλπες ποσοστό ανάμεσα στο 25-27%. Με το κόμμα Σαμαρά να έχει λάβει ποσοστό 6-8%. Σε αυτήν την περίπτωση θα αρχίσουν τα ηχούν τα «γαλάζια» όργανα. Οι πιέσεις, δηλαδή, για αποχώρηση ή για σχηματισμό κυβέρνησης της Ν.Δ. με άλλα κόμματα. Χωρίς τον Κ. Μητσοτάκη πρωθυπουργό. Σε αυτήν την περίπτωση η Ν.Δ. θα βρεθεί με την πλάτη στον τοίχο. Διότι ούτε θα μπορεί να κάνει δεύτερες εκλογές ούτε ο Κ. Μητσοτάκης θα είναι ο ρυθμιστής των εξελίξεων. Ωστόσο οι γνωρίζοντες επιμένουν ότι ακόμη και με 25% ο Κ. Μητσοτάκης δεν πρόκειται να εγκαταλείψει την Προεδρία του κόμματος.
Σενάριο 3 – Εκλογική συντριβή
- Η Ν.Δ. πέφτει κάτω από το 25%. Εκεί αλλάζουν όλα. Η Ν.Δ. χάνει το μπόνους και εκλέγει 80 αντί για 105 βουλευτές. Ο Κ. Μητσοτάκης δύσκολα στέκεται Πρόεδρος στο κόμμα και το πολιτικό σκηνικό ανατρέπεται άρδην.
Προβληματισμός για εκλογές τον Μαΐο
Όσοι διαφωνούν με τις εκλογές τον Μάιο πολύ απλά πιστεύουν ότι το πρώτο αισιόδοξο σενάριο έχει πολύ λίγες πιθανότητες να βγει αληθινό αν οι εκλογές καθυστερήσουν άλλους οκτώ μήνες. Διότι εκτιμούν ότι μετά τις παροχές της ΔΕΘ -που μπορεί να δώσουν μία ή δύο πρόσκαιρες μονάδες στη Ν.Δ.- τα πράγματα ολοένα και θα δυσκολεύουν. Ειδικά τον Χειμώνα. Η ακρίβεια θα πιέζει ασφυκτικά τα νοικοκυριά. Οι νέες κυρώσεις στο Ιράν σε συνδυασμό με την Ουκρανία θα εκτοξεύσουν την τιμή των σιτηρών κλπ. Επίσης, η κυβέρνηση θα είναι ευάλωτη σε όποιο νέο ή παλιό σκάνδαλο εμφανιστεί. Με τα «ήρεμα νερά» να κάνουν απειλητικούς κυματισμούς. Ενώ το σύνολο της αντιπολίτευσης θα τείνει να μετατραπεί σε ένα ισχυρό αντικυβερνητικό μέτωπο.
Υπό αυτήν την έννοια -εκτιμούν- ότι η εξάντληση της τετραετίας σε «ναρκοθετημένο» πολιτικά περιβάλλον μπορεί να μετατραπεί σε εκλογική παγίδα για τη Ν.Δ.
Το σκεπτικό Μητσοτάκη για κλειδωμένο ποσοστό 28%
Στον αντίποδα, ο πρωθυπουργός φαίνεται να είναι πεπεισμένος – σύμφωνα με το ρεπορτάζ - ότι όποτε και να γίνουν οι εκλογές δεν πρόκειται να πάρει κάτω από το ποσοστό των ευρωεκλογών. Δηλαδή κάτω από 28%. Θεωρεί το 28% «κλειδωμένο». Αυτό – όπως ισχυρίζονται κυβερνητικοί παράγοντες- προκύπτει από όλες τις δημοσκοπήσεις και τα focus group που παραγγέλνει το Μαξίμου σε τακτική βάση.
Με τους θιασώτες της εξάντλησης της τετραετίας να ελπίζουν και πάλι στο δίλημμα που θα μπει ασφυκτικά πάνω στην κάλπη στους δυσαρεστημένους ψηφοφόρους της Ν.Δ. «Αν όχι ο Μητσοτάκης ποιος;» Και με τους δημοσκόπους να επιμένουν ότι η όποια ζημιά από την ίδρυση νέου δεξιού κόμματος από τον Αντώνη Σαμαρά θα είναι μικρή.
Ο σκόπελος ακρίβεια
Ένα πρόβλημα φαίνεται να αναγνωρίζουν άπαντες στο Μαξίμου. Ακόμη και οι πιο αισιόδοξοι. Το πρόβλημα της ακρίβειας. Που έρχεται και επανέρχεται πρώτο και με διαφορά σε όλες τις έρευνες.
Πιστεύουν, ωστόσο ,ότι με την Συμφωνία Κυρίων από τον Σεπτέμβριο και με το πακέτο παροχών στη ΔΕΘ η κυβέρνηση θα δείξει ότι προσπαθεί να την αντιμετωπίσει. Αυξάνοντας κάποια εισοδήματα ως αντιστάθμισμα στον καλπασμό του πληθωρισμού -που μένει στάσιμος ή πέφτει πρόσφατα - μόνον ως προς τον ρυθμό που αυξάνεται. Και όχι σε όλα τα είδη.
Στο συλλογισμό του πρωθυπουργού οι νέες παροχές μαζί με εκείνες που έχουν ψηφιστεί και θα αρχίσουν να εφαρμόζονται από τον Ιανουάριο του ’27 μπορεί να αποδειχθούν ικανές να αλλάξουν το κλίμα. Μαζί με την παράδοση έργων ανά την Ελλάδα.
Υποβάθμιση νέων πιθανών σκανδάλων
Την αρνητική δυναμική νέων πιθανών σκανδάλων μάλλον την υποβαθμίζουν όσοι συμμερίζονται το σενάριο των εκλογών τον Μάιο. Επειδή- όπως λένε- στις δημοσκοπήσεις τα θέματα διαφθοράς και κράτους δικαίου βρίσκονται χαμηλά στις προτεραιότητες των ψηφοφόρων.
Υπό αυτήν την έννοια οι θιασώτες του Μαΐου δεν βρίσκουν για ποιο λόγο θα πρέπει η Ν.Δ. να χάσει άλλους οκτώ μήνες εξουσίας.
Ο μεγάλος «αστερίσκος»
Ακόμη και όσοι συμμερίζονται το παραπάνω σκεπτικό, όμως, θέτουν έναν μεγάλο «αστερίσκο». Ότι όλα αυτά μπορεί να αποδώσουν μόνον αν η κυβέρνηση αλλάξει νοοτροπία. Μόνον αν φύγει από την λογική της κορδέλας και περάσει στην λογική να διορθώσει σοβαρά λάθη αλλά και να δουλέψει σκληρά πάνω σε προβλήματα που καίνε τον κόσμο. Όπως η ακρίβεια. Αλλιώς ούτε κι αυτοί δίνουν μεγάλες πιθανότητες σε ένα εγχείρημα που θα στηρίζεται μόνο στο δόγμα «το είπαμε το κάναμε». Με τους πολίτες να βάζουν στο ζύγι την καθημερινότητα τους και να γέρνει μονίμως προς τα κάτω.
