Ανακοίνωση με αιχμές για τις πρόσφατες δημόσιες παρεμβάσεις και τις επικρίσεις που έχουν διατυπωθεί σε βάρος των Γυναικείων Σπουδών και των Σπουδών Φύλου εξέδωσε ο Τομέας Κοινωνικής Πολιτικής της ΕΛΑΣ, υποστηρίζοντας ότι η στοχοποίηση του συγκεκριμένου επιστημονικού πεδίου δεν συνιστά απλώς μια ακαδημαϊκή διαφωνία, αλλά μια ευρύτερη αμφισβήτηση της επιστημονικής γνώσης και των δημοκρατικών θεσμών.
Στην ανακοίνωση επισημαίνεται ότι οι επιθέσεις κατά των Σπουδών Φύλου, τόσο εντός όσο και εκτός του κοινοβουλίου, εντάσσονται – σύμφωνα με την ΕΛ.Α.Σ. – σε μια αντιεπιστημονική και αναχρονιστική αντίληψη που επιχειρεί να υποβαθμίσει τη σύγχρονη έρευνα, να περιορίσει τις ακαδημαϊκές ελευθερίες και να ανακόψει τις προσπάθειες για την προώθηση της έμφυλης ισότητας και των ανθρωπίνων δικαιωμάτων.
Όπως αναφέρεται, όταν επιστημονικά πεδία χαρακτηρίζονται ως «επικίνδυνα» και πανεπιστημιακά τμήματα στοχοποιούνται, δεν πλήττεται μόνο η ακαδημαϊκή κοινότητα, αλλά και η δυνατότητα της κοινωνίας να διαμορφώνει δημόσιες πολιτικές βασισμένες στην επιστημονική τεκμηρίωση και όχι σε ιδεολογικές αντιλήψεις.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
Αναλυτικά η ανακοίνωση:
«Οι πρόσφατες επιθέσεις εναντίον των Γυναικείων Σπουδών/Σπουδών Φύλου μέσα και έξω από το κοινοβούλιο από τις πιο συντηρητικές και αντιδραστικές πολιτικές δυνάμεις της χώρας μας είναι προφανές πως δεν αφορούν απλά επιστημονική «διαφωνία» στο πλαίσιο συγκεκριμένου επιστημονικού πεδίου.
Αποτελούν ευρύτερη αναχρονιστική, βαθιά αντιεπιστημονική αντίληψη και στρατηγική, που στοχεύει όχι μόνο στην απαξίωση της σύγχρονης γνώσης, στον ακρωτηριασμό των ακαδημαϊκών ελευθεριών, αλλά κυρίως στην υπονόμευση κάθε ερευνητικής ή/και πολιτικής προσπάθειας προώθησης της έμφυλης ισότητας, των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και τελικά της δημοκρατικής παιδείας στο σύνολό της.
Όταν η επιστημονική έρευνα και τα πορίσματά της χαρακτηρίζονται «επικίνδυνα» για τις φοιτήτριες και τους φοιτητές, όταν καινοτόμα γνωστικά αντικείμενα στοχοποιούνται, και τα πανεπιστήμια που τα προσφέρουν κατασυκοφαντούνται και διασύρονται και όταν επιχειρείται η φίμωση της κριτικής σκέψης, δεν απειλείται μόνο το επιστημονικό πεδίο που δέχεται την επίθεση και η πανεπιστημιακή κοινότητα ευρύτερα. Απειλείται το δικαίωμα ολόκληρης της κοινωνίας να παράγει γνώση, να κατανοεί τις αιτίες των κοινωνικών προβλημάτων και να διαμορφώνει δημόσιες πολιτικές που βασίζονται στην επιστημονική τεκμηρίωση και όχι στις ιδεολογικές εμμονές ή στον σκοταδισμό.
Οι Γυναικείες Σπουδές/Σπουδές Φύλου αποτελούν διεθνώς αναγνωρισμένο και δυναμικό επιστημονικό πεδίο, το οποίο αναπτύσσεται εδώ και δεκαετίες στα μεγαλύτερα πανεπιστήμια του κόσμου. Η συμβολή τους στην κατανόηση των έμφυλων σχέσεων εξουσίας, των διακρίσεων, των κοινωνικών στερεοτύπων και των πολλαπλών μορφών έμφυλης βίας είναι ανεκτίμητη. Χάρη στην έρευνα αυτού του πεδίου, οι κοινωνίες μας έχουν αποκτήσει πολύτιμα εργαλεία για την κατανόηση και την αντιμετώπιση των γυναικοκτονιών, της ενδοοικογενειακής βίας, της σεξουαλικής παρενόχλησης, του σεξιστικού λόγου, των διακρίσεων στην εργασία, στην εκπαίδευση και στη δημόσια ζωή.
Η ολομέτωπη επίθεση που δέχονται οι Γυναικείες Σπουδές/Σπουδές Φύλου και η συναφής επιστημονική έρευνα συνδέεται ευθέως με την επιδίωξη σκοταδιστικών κύκλων να επιβάλλουν στη συλλογική κοινωνική συνείδηση απόψεις οι οποίες θεωρούν τις κοινωνικές ανισότητες κι ιδιαίτερα τις έμφυλες ως «φυσικές», «εκ Θεού προερχόμενες» κ.λπ.,αμφισβητώντας θεμελιωμένα επιστημονικά δεδομένα, με ταυτόχρονη επιδίωξη συκοφάντησης των διεκδικήσεων των γυναικών, όπως και των ΛΟΑΤΚΙ+ατόμων ως δήθεν «ιδεολογική επιβολή». Πρόκειται για στρατηγική στην υπηρεσία της αναπαραγωγής και διαιώνισης των έμφυλων και ταξικών ανισοτήτων.
Στο ανωτέρω πλαίσιο -και καθόλου τυχαία- την ίδια στιγμή, εμφανίζονται νέα σχολικά εγχειρίδια που προσεγγίζουν την έμφυλη βία, και μάλιστα τη βία κατά των κοριτσιών με απαράδεκτο, στερεοτυπικό, -μισογύνικο στην ουσία του- τρόπο και αναφορές τις οποίες η σύγχρονη επιστήμη έχει προ πολλού απορρίψει.
Όταν η συζήτηση μετατοπίζεται στις επιλογές, την εμφάνιση ή τη συμπεριφορά των κοριτσιών αντί να αναδεικνύονται οι κοινωνικές, πολιτισμικές και εξουσιαστικές ρίζες της βίας, η εκπαίδευση παύει να λειτουργεί ως πεδίο χειραφέτησης και μετατρέπεται σε μηχανισμό αναπαραγωγής προκαταλήψεων και ενοχοποίησης των θυμάτων, γεγονός που αφήνει αδιάφορη τόσο την ηγεσία του ΙΕΠ όσο και την κ. υπουργό παιδείας παρά τις αντιδράσεις και τις διαμαρτυρίες που προκάλεσε το γεγονός.
Για την ΕΛ.Α.Σ η πρόληψη της έμφυλης βίας δεν μπορεί να στηρίζεται στη λογική της «προσαρμογής» των πιθανών θυμάτων, ούτε στη μεταφορά της ευθύνης σε όσες και όσους υφίστανται τη βία. Οφείλει να στηρίζεται στην εκπαίδευση όλων των παιδιών και των νέων στις αξίες της ισότητας, του αμοιβαίου σεβασμού, της συναίνεσης, της ελευθερίας, της αλληλεγγύης και της μηδενικής ανοχής απέναντι σε κάθε μορφή βίας, σεξισμού και διακρίσεων.
Κατά συνέπεια, η δημόσια εκπαίδευση όλων των βαθμίδων οφείλει να υπηρετεί τη γνώση, την επιστημονική αλήθεια και την κριτική σκέψη και να αποκρούει κάθε μορφή οπισθοδρόμησης.
Και η αποφασιστική απόκρουση τόσο της επίθεσης στις Γυναικείες Σπουδές/Σπουδές Φύλου όσο και της παραγωγής αναχρονιστικών σχολικών εγχειριδίων δεν αφορά μόνο την πανεπιστημιακή και ερευνητική κοινότητα. Αφορά κάθε πολίτη που υπερασπίζεται τη δημοκρατία, τη δημόσια εκπαίδευση και το δικαίωμα όλων να ζουν χωρίς διακρίσεις, αποκλεισμούς και βία. Η δημοκρατία δεν φοβάται τη γνώση, γιατί αυτή αποτελεί θεμέλιό της».
