Πολιτική θύελλα και κύμα αντιδράσεων στα social media έχει προκαλέσει το πρωτοσέλιδο του Documento για τον Νίκο Μαραντζίδη, το οποίο αναφέρει ότι ο συνεργάτης της Αλέξη Τσίπρα εμπλέκεται με χρηματοδοτήσεις από οργανώσεις που συνδέονται με το Βρετανικό Foreign Office. Ο ίδιος προαναγγέλλει προσφυγή στη Δικαιοσύνη , ενώ η εφημερίδα απαντά ότι «ο κύριος Μαραντζίδης φαίνεται ότι αποτελεί μέλος ενός δικτύου που στο όνομα της αντιμετώπισης του «Ρωσικού κινδύνου» (...) ουσιαστικά γινόταν εργαλείο βρετανικής προπαγάνδας. Στο δίκτυο αυτό ανήκαν και δημοσιογράφοι».
Δημόσια θέση υπέρ του Νίκου Μαραντζίδη πήραν πανεπιστημιακοί, πολιτικοί επιστήμονες, ιστορικοί, στελέχη του ΠΑΣΟΚ και της Νέας Αριστεράς, αλλά και πρόσωπα που προέρχονται από τον ευρύτερο χώρο της Ανανεωτικής Αριστεράς. Ιδιαίτερη αίσθηση προκαλεί το γεγονός ότι αρκετοί από όσους τοποθετήθηκαν ξεκαθαρίζουν πως έχουν διαφωνήσει κατά καιρούς μαζί του, τόσο σε πολιτικά όσο και σε ιστορικά ζητήματα, ωστόσο θεωρούν ότι οι αναφορές περί «πρακτικών» και οι σχετικές αιχμές υπερβαίνουν τις πολιτικές της. αντιπαράθεση.
Ανάμεσα σε όσους παρενέβησαν βρίσκονται η πρώην υπουργός και βουλευτής της Νέας Αριστεράς, Σία Αναγνωστοπούλου, ο πρώην πρόεδρος της ΑΔΑΕ Χρήστος Ράμμος, ο βουλευτής του ΠΑΣΟΚ Στέφανος Παραστατίδης, πανεπιστημιακοί όπως οι Γεράσιμος Μοσχονάς, Βαγγέλης. Καραμανολάκης, Αριστείδης Χατζής και Χάρης Αθανασιάδης, καθώς και ιστορικά στελέχη της Ανανεωτικής Αριστεράς, όπως ο Θόδωρος Μαργαρίτης. Κοινός παρονομαστής των περισσοτέρων παρεμβάσεων είναι η καταδίκη της πρακτορολογίας και όσων χαρακτηρίζουν ως «δολοφονία χαρακτήρα» σε βάρος του Νίκου Μαραντζίδη.
Σία Αναγνωστοπούλου
«Με το Νίκο Μαραντζίδη έχω διαφωνήσει και εξακολουθώ να διαφωνώ σε κρίσιμα ζητήματα που κατατάσσω στους αναθεωρητισμούς της ιστορίας. Όλα γνωστά και συζητημένα δημοσίως.
Έχω θαυμάσει όμως και το θάρρος του -όχι αυτονόητο και ούτε δεδομένο ακόμα και από συντρόφους- στη μάχη που δώσαμε για τη Συμφωνία των Πρεσπών. Ήταν πολύτιμο, και για μένα προσωπικά, εκείνη την περίοδο όπου όλο το σύστημα ήταν εναντίον μας. Μια φωνή μέσα "από το σύστημα " όταν υψώνεται σε τέτοιες στιγμές είναι μια φωνή "με κότσια".
Θα εξακολουθώ να διαφωνώ με τον Μαρατζίδη σε όσα η δική μου κρίση επιβάλλει. Και θα εξακολουθήσω να είμαι υπόχρεος στη θαρραλέα φωνή του στη μάχη κατά του εθνικισμού.
Θέλω λοιπόν σε αυτά τα σκαμπανεβάσματα που ζούμε, στις αντιφάσεις και τα «στριμώγματα» -πολιτικά και προσωπικά- που βιώνουμε, να διατηρώ τουλάχιστον την ικανότητα να ξεχωρίζω την αθλιότητα από τη διαφορά».
{https://www.facebook.com/athanasia.anagnostopoulou.77/posts/pfbid0hdzkD3xStuYMiJCqFCmcP5kZfyBaVrbNTe24MpZeWn8FgJjncDBnj63ZtunFpaml}
Χρήστος Ράμμος
« Είμαι στο πλευρό του Νίκου Μαραντζίδη. Τον γνωρίζω προσωπικά και γνωρίζω τον ήθο του. Εξ άλλου είμαι γενικότερα στο πλευρό κάθε ανθρώπου που υφίσταται την αθλιότητα και την τοξικότητα μιας συγκεκριμένης μορφής άσκησης πολιτικής, μιας συγκεκριμένης μορφής δημοσιογραφίας και κάποιων [δυστυχώς όχι λίγων] μέσω της κοινωνικής δικτύωσης. Αυτός ο εκπεσμός του επιπέδου του δημοσίου λόγου οδηγεί σε εμφυλιοπολεμικές και μισαλλόδοξες συμπεριφορές και καθιστά αδύνατο κάθε διάλογο».
{https://www.facebook.com/christos.rammos.16/posts/pfbid021KFRoSRzhfovJe5rH44XguU1PTW8vsED1dbRwTDoVNKKgX7SFFtAdaifkcWRn2Ucl}
Στέφανος Παραστατίδης
«Ο βούρκος των ακραίων
Διαβάζω πρωτοσέλιδο της εφημερίδας Documento που περιγράφει τον Νίκο Μαραντζίδη ως πράκτορα των Βρετανικών μυστικών υπηρεσιών.
Ο Νίκος Μαραντζίδης είναι ένας πολιτικός επιστήμονας με ήθος, αρχές και αδιαμφισβήτητη ακεραιότητα -κάτι που προσωπικά γνωρίζω πολύ καλά. Επίσης είναι ένα δημόσιο πρόσωπο που διαχρονικά εκφράζει με θάρρος την απόφασή του και επιλέγει τα κόμματα που θεωρεί ότι τον εκφράζουν -και καλά κάνει, είναι το δικαίωμα του κάθε πολίτη στη δημοκρατία.
Και οφείλω να τον υπερασπιστώ, όχι επειδή τον γνωρίζω. Αλλά επειδή είμαι αντίθετος από θέση αρχής σε κάθε αντίστοιχη πρακτική στοχοποίηση με αυτά τα χαρακτηριστικά.
Δυστυχώς, αυτές τις πρακτικές τις βιώσαμε έντονα την περίοδο του μνημονίου. Είναι οι ίδιες πρακτικές, τα ίδια πρόσωπα, που έκαναν αυτές τις επιθέσεις· τότε μαζί, παρέα στα μετερίζια του αντιμνημονιακού αγώνα, τώρα χώρια, από παρακείμενες κερκίδες. Είναι η βασική διάκριση μεταξύ της θέσης αρχής στην οποία καταδικάζει αυτές τις πρακτικές από όπου και αν προέρχονται και της θέσης συμφέροντος που υιοθετεί ή τις αφήνει να διατυπωθεί με μια υφέρπουσα εκτίμηση γιατί έτσι σε συμφέρει.
Παρόμοιες -πιο επαγγελματικές- πρακτικές στοχεύσεις συναντάμε και σήμερα, από παρακρατικές ψηφιακές δομές της κυβέρνησης που διατρέχουν ή παραποιούν τα γεγονότα και την πραγματικότητα. Εν προκειμένω το θέμα δεν είναι το τακτ αλλά το κίνητρο. Και είναι ακριβώς το ίδιο: η οργανωμένη στοχοποίηση (οργανωμένα τρολ = πρόθεση. Τσεκάρετε ποιοι άνθρωποι).
Είναι όμως αυτή η πολιτική;
ΥΓ: Ένας από τους πολλούς λόγους που είμαι στο ΠΑΣΟΚ είναι η συνεχής πολιτική του στάση στα χρόνια της οικονομικής κρίσης. Όχι μονάχα επειδή έκανε τις δύσκολες επιλογές, υπηρετώντας με κόστος το εθνικό συμφέρον. Άλλα επειδή δεν υιοθέτησε ρητορική μίσους και οργανωμένες δομές στοχοποίησης έναντι των πολιτικών του αντιπάλων. Δεν κρινόμαστε μονάχα από αυτά που λέμε. Αλλά και από αυτά που κάναμε. Και την αυξημένη πιθανότητα να τα επαναλάβουμε. Από θέση αρχής ή από θέση συμφέροντος. Αυτή είναι μια διαίρεση κατ'εμέ σημαντική. Κατά τα άλλα, ουδείς τέλειος. Όμως δεν πρέπει να επιτρέψουμε ξανά να οδηγηθεί η χώρα στον βούρκο των ακραίων».
{https://www.facebook.com/stefanos.parastatidis/posts/pfbid02BkvpqSC5SFpcVesYkUVGmNa2od6GA17fEpJ9o9Vw98iZiaP6LE2y8N4CUdKqsT6Pl}
Γεράσιμος Μοσχονάς
«ΝΙΚΟΣ ΜΑΡΑΝΤΖΙΔΗΣ
Διάβασα προσεκτικά την ανάλυση του Documento για τον συνάδελφο Νίκο Μαραντζίδη. Άνθρακες ο θησαυρός. Δεν στέκει πουθενά. Η «ερευνητική» δημοσιογραφία του Documento, πάντα μονομερής και γι'αυτό μη πραγματικά ερευνητική, οδηγείται στην περίπτωση αυτή στη συκοφαντική δυσφήμιση.
Έχω μετρήσει στο πανεπιστήμιο, σε εύκολες και, κυρίως, σε δύσκολες στιγμές ή και πολύ δύσκολες στιγμές, την ηθική του Νίκου Μαραντζίδη. Πρόκειται για έναν άνθρωπο με αυθεντικό ήθος. Εννοώ τις λέξεις μου. Οι επιστημονικές και οι πολιτικές του κοινού την ακαδημαϊκή έρευνα και την πολιτική, όχι το ήθος του. Ως διακρίνουμε επιτέλους τις πολιτικές μας επιλογές από την υποχρέωση σεβασμού του άλλου.
ΥΓ1: Κάτι πολιτικό, το οποίο δεν αφορά καθόλου τον Νίκο Μαραντζίδη.
Η ηγετική ομάδα του κάποτε ισχυρού ΣΥΡΙΖΑ (άρα και ο Αλέξης Τσίπρας), πεπεισμένη ότι το να ασκεί την εξουσία σε ένα «εχθρικό» σύστημα απαιτεί τη χρήση μέσων αντιστοιχιών με αυτά των παλαιών κομμάτων, στήριξε το συγκεκριμένο «ερευνητικό» δημοσιογραφικό εγχείρημα, το Το οποίο δεν είχε σχέση με την αριστερή παράδοση των Ηλιού, Δρακόπουλου, Κύρκου, Μπανιά ή, ακόμη, του Φλωράκη και της Παπαρήγα. Δεν κατανόησε ότι το αντί-ΣΥΡΙΖΑ ρεύμα προσλάβανε, μέρα με τη μέρα, και μια ισχυρή πολιτισμική διάσταση. Πολλοί δε, τότε, σώπασαν – παρότι όχι λίγες επιθέσεις στρέφονταν και εναντίον συντρόφων τους οι οποίοι ανήκαν στη μειοψηφία. Τώρα βρίσκουν απέναντί τους τις τότε επιλογές τους. Ο σημερινός Τσίπρας κατανόησε το σφάλμα του. Το βρίσκει όμως μπροστά του, ενώ την πληρώνει ένας αθώος. Η πολιτική είναι στρατηγική, είναι και τέχνη, δεν είναι πάντως τακτικισμός.
ΥΓ2: Για λόγους προφανείς δεν θα αφήσω ανοιχτά τα σχόλια».
{https://www.facebook.com/gerassimos.moschonas.7/posts/pfbid0V8W64UGx1KP6QQK4jawf8dMmtb6EjjaCekVrEAxW8X9oAn72ABjdW2VqtLwEFLZfl}
Έλενα Μηλιώτη
«Δημοσιογραφικός πολακισμός.
Κάποιοι ουδέποτε εκτιμήσαμε το δημοσιογραφικό αυτό ύφος και ήθος.
Άλλοι πάλι τώρα φτύνουν εκεί που έγλυφαν.
Προσωπικά πάντως ψοφάω να μάθω τι στον κόρακα είναι αυτό που έχει προκαλέσει την τόσο εξόφθαλμη επί προσωπικού εμπάθεια και έχθρα του Βαξεβάνη με τον Α. Τσίπρα.
Κατά τα άλλα αυτά οι αποκαλύψεις με τις υπόγειες και υπέργειες υπόνοιες και τα αιωρούμενα υπονοούμενα και διασυνδέσεις με πολιτικά πρόσωπα και πράγματα με αηδιάζουν.
Πάντως πάντα αυτό ήταν η βαξεβάνεια δημοσιογραφία».
{https://www.facebook.com/miliotielena.1974/posts/pfbid02xNzNYFuBwYAswbqe28uKcvcuoq8WDFmSdiirj7reZbcbh18Fcq2QAgNTKL2V3om2l}
Τάκης Κατσαρός
«Γνωρίζω τον Μαραντζίδη από τον ΡΗΓΑ Θεσσαλονίκης. Έχω τρυφερά αισθήματα, παρόμοια με αυτά που στην Αριστερά έχουμε οι παλαιότεροι προς τους νεότερους συντρόφους. Οι πολιτικές μας πορείες από ένα σημείο και μετά απέκλεισαν πολύ. Για τις επιστημονικές του θέσεις, ειδικά για τον Εμφύλιο και τον ρόλο του ΕΛΑΣ από τη μια και των ταγματασφαλητών από την άλλη, συμμερίζομαι την κριτική που έχει ασκηθεί, από ιστορικούς της Αριστεράς.
Πολιτικά τον Μαραντζίδη δεν τον αξιολογώ ούτε ως...Τζέιμς Μποντ ούτε ως ακαταμάχητο 007. Το αντίθετο. Ούτε με έπεισε ποτέ η δεινότητά του ως επικοινωνιολόγου, ούτε οι πολιτικές του μεταμορφώσεις. Αυτά είναι άλλης τάξης προβλήματα. Η αθλιότητα Βαξεβάνη, όμως, αισθάνομαι ότι μας θυμίζει όλους/ες, σε αντίθεση με σημερινές θέσεις και απόψεις. Με την ιδιότητα του τότε γραμματέα της Σπουδάζουσας του Ρήγα Θεσσαλονίκης και πιστεύοντας ότι εκφράζω όλους τους συντρόφους της εποχής, δηλώνω ότι τέτοιου είδους συκοφαντίες και αισχρότητες, περί Βρετανού πράκτορα, δεν γνωρίζουν ούτε αγγίζουν τον Νίκο. Μαραντζίδη.
Όπως δεν αγγίζουν όλους εμάς της Νέας Αριστεράς , οι ύβρεις και τα αναθέματα, που χρόνια τώρα εκτοξεύει ο αυριανιστικός πυρήνας του ΣΥΡΙΖΑ και προσωπικά ο Βαξεβάνης, άλλοτε αποθεώνοντας τον Τσίπρα άλλοτε τον Κασσελάκη και τούμπαλιν».
{https://www.facebook.com/permalink.php?story_fbid=pfbid0WkyABn813o7zzAQzW2hPxijuzfSFoePXAF8wkWSXgb1R5pRzLw6NATMnzr7LPpc5l&id=100001216990699}
Γιώργος Τουρλίδης
«Για τον Νίκο Μαραντζίδη και το Ντοκουμέντο
Η άθλια και συκοφαντική επίθεση της εφημερίδας Ντοκουμέντο στον Νίκο Μαραντζίδη είναι βέβαιο ότι θα μπορούσε σε μία ακόμη καταδίκη του εκδότη της.
Πέρα από αυτές τις τέτοιες επιθέσεις είναι ύποπτες και για άλλους τύπους συναλλαγών. Ο Γιώργος Τράγκας ήταν ο μετρ του είδους.
Στην κίτρινη δημοσιογραφία ήμουν και θα είμαι πάντα απέναντι καθώς αποτελεί έναν από τους μεγαλύτερους κινδύνους για την ομαλή λειτουργία του πολιτικού συστήματος και εν τέλει της ίδιας της δημοκρατίας. Αυτά μπορεί να είναι ολέθριες.
Έχω μελετήσει σε βάθος στην περίπτωση των ΗΠΑ και του ΗΒ. Χωρίς το Fox News δεν υπήρχε πρόεδρος Τραμπ και χωρίς τις κίτρινες φυλλάδες το ΗΒ που ήταν ακόμη μέλος της ΕΕ.
Στην εποχή μας ο κίτρινος τύπος και οι ψεύτικες ειδήσεις μας κατακλύζουν μέσα από το διαδίκτυο. Συχνά αποτελούν όπλο διαφόρων χωρών για την αποσταθεροποίηση των αντιπάλων τους.
Χρειάζεται μεγάλη προσοχή και εγρήγορση
Είναι σημαντικό να είμαστε απέναντι στη δημοσιογραφική αλήθεια ακόμη και όταν αυτή μας υποστηρίζει. Τα κυβερνητικά κόμματα της χώρας μας είχαν κατά καιρούς τέτοια υποστήριξη.
Ο συγκεκριμένος εκδότης υπήρξε άθλιος διαχρονικά. Για αυτό και δεν έχω πιάσει ποτέ στα χέρια μου την εφημερίδα του , δεν έχω μπει σε σάιτ του και ότι ξέρω ότι έχω μάθει από αναρτήσεις στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης.
Ο Νίκος Μαραντζίδης είναι ένας γλυκός και ευγενής άνθρωπος. Μπορεί κανείς να συμφωνήσει ή να διαφωνήσει με τις επιλογές του. Ουδείς, όμως, μπορεί να αμφισβητήσει την εντιμότητα του.
Αντιλαμβάνομαι πως είναι εύκολο να υπερασπιστώ έναν σύντροφο. Το δύσκολο είναι να υπερασπιστείς έναν αντίπαλο. Προσωπικά το έχω κάνει πολλές φορές και ουδέποτε έχω χρησιμοποιήσει τέτοιο δημοσίευμα ως επιχείρημα.
Σήμερα ας μου επιτραπεί να είμαι με τον Νίκο Μαραντζίδη».
{https://www.facebook.com/george.tourlidis/posts/pfbid02qApoDUfF41LNmMQs19YeXQKnvrdFtgHBvsoHJcXGHyVQoW1dpR2GKZ5HxqjBCiCil}
Βαγγέλης Καραμανωλάκης
«Αυτές τις μέρες, με αφορμή την επανέκδοση της Επισκόπησης της Νεοελληνικής Ιστορίας του Νίκου Σβορώνου από το Θεμέλιο, διαβάζω τις καταγγελίες εναντίον του από τις αθηναϊκές εφημερίδες, το 1953, καταγγελίες που του κόστισαν και τη στέρηση της ελληνικής ιθαγένειας: ερυθρὸς. πράκτορας, πληρωμένο κάθαρμα του κομμουνισμού, και λοιπά τέτοια. Δεν ήταν τα μόνα. Η εξόντωση του πολιτικού αντιπάλου μέσω της πρακτορολογίας υπήρξε μια σταθερή πρακτική του κράτους απέναντι στην Αριστερά, που στο πλαίσιο του Ψυχρού Πολέμου την πλήρωσε με πολύ βαρύ τίμημα. Από την άλλη πλευρά, και μέσα στους ίδιους τους κόλπους του κομμουνιστικού κινήματος, η πρακτορολογία χρησιμοποιήθηκε ως μέσο εξόντωσης, κομματική και κάποτε και βιολογική των εσωκομματικών αντιπάλων. Η καταγγελία ως πράκτορα, ο στιγματισμός, η συνολική εξόντωση του αντιπάλου, η ακύρωση οποιασδήποτε πράξης του ως εξ ορισμού κατευθυνόμενη, υπήρξαν οι τραγικές συνέπειες αυτής της πρακτικής.
Το πρωτοσέλιδο εναντίον του Νίκου Μαραντζίδη από το Documento, είναι κάτι που έρχεται από ένα πολύ σκοτεινό για την ιστορία αυτού του τόπου παρελθόν. Φέρνει στο προσκήνιο έναν τρόπο αντιμετώπισης του πολιτικού αντιπάλου που είναι εξ ορισμού επικίνδυνος, που δεν έχει θέση, ιδιαίτερα για την Αριστερά στη σημερινή συζήτηση. Μπορούμε να συζητήσουμε, να διαφωνήσουμε ή να συμφωνήσουμε, αλλά δεν υπάρχει λόγος να αντιμετωπίσουμε τον άλλον ως πράκτορα. Όποτε αυτό συνέβη το πληρώσαμε πικρά. Και πρέπει να πω ότι δεν αισθάνομαι την ανάγκη, αυτή την ώρα, να γράψω πόσα χρόνια γνωρίζω τον Νίκο Μαραντζίδη, αν συμφωνώ ή διαφωνώ μαζί του, ούτε για τη σχέση μου μαζί του. Δεν είναι ένα προσωπικό ζήτημα. Το σημαντικό είναι να υπερασπιστούμε το πρωτεύον: η διασφάλιση μιας πολιτικής συζήτησης και αντιπαράθεσης που δεν χαρακτηρίζεται από τον στιγματισμό και την εξ ορισμού ακύρωση του αντιπάλου».
{https://www.facebook.com/lazaros.piliotis/posts/pfbid02aXPUKth6McnfZr4oQE7ZQdsGzNHxXLA1STVh8v5cPt1LH9hgaQtYLMKyJ9zmLNPKl}
Χάρης Αθανασιάδης
«Για την εφ. Documento και τον Νίκο Μαραντζίδη
Με την εφημερίδα Documento συνεργάστηκα στενά για μεγάλο χρονικό διάστημα. Ιστορικά κείμενα μου δημοσιεύτηκαν τόσο στην ίδια εφημερίδα όσο και στα ένθετα της «Αιρετικά» και «HotDoc History».
Στα χρόνια μάλιστα της πανδημίας κρατούσα μια εβδομαδιαία επιφυλλίδα (στην τελευταία σελίδα του πολιτιστικού ένθετου “DocVille”) που ξεκίνησε πάντοτε από κάποιο γεγονός της επικαιρότητας για να ανατρέξει ύστερα σε ομόλογα φαινόμενα του παρελθόντος προτού ξανάρθει να φωτίσει διαφορετικά. το παρόν (κείμενα που ακολούθησαν συγκεντρώθηκαν στο βιβλίο μου «Η μνήμη και η πόλις»).
Παρότι διέκρινα τις (εμφανείς άλλωστε) «κίτρινες» ροπές της εφημερίδας, εκτιμούσα πως αξίζει να συνομιλείς με τους αναγνώστες της, καθότι -όσο μπορούσα να διακρίνω- ήταν άνθρωποι λαϊκοί, του μόχθου.
Με τον Νίκο Μαραντζίδη με ενώνει μια μακρόχρονη φιλία – γνωριστήκαμε για το 1987 μέσω του Νίκου Ράπτη (που τώρα είναι σύμβουλος του Cosmos), όταν ήμαστε και οι τρεις στον χώρο της Ανανεωτικής Αριστεράς. Ύστερα οι πολιτικές μας μπορούν να απέκλιναν για δεκαετίες ωσότου ξανασυναντηθήκαμε στο νέο εγχείρημα της ΕΛΑΣ, της Ελληνικής Αριστερής Συμπαράταξης.
Όλα τα ενδιάμεσα χρόνια, όμως, παρά τις πολιτικές μας διαφωνίες, η φιλία μας δεν διαγράφεται στο ελάχιστο. Αντιθέτως συχνά συντονίζαμε τις διακοπές μας ώστε να έχουμε άπλετο χρόνο για απολαυστικές πολιτικές αντιπαραθέσεις.
Διότι ο Νίκος Μαραντζίδης είναι ένας εξόχως ευφυής όσο και ανοιχτόμυαλος συνομιλητής. Γι' αυτό άλλωστε, στο περιθώριο των συζητήσεων, συνυπογράψαμε και τρία αμιγώς επιστημονικά κείμενα που δημοσιεύτηκαν σε ισάριθμους αγγλόγλωσσους συλλογικούς τόμους.
Με δυο λόγια: Μπορεί να διαφωνήσει κανείς με τον Νίκο Μαραντζίδη, με κάποιες από τις ιστορικές μελέτες του ή με τις μικρές πολιτικές επιλογές του, αλλά μόνο ή κακόπιστοι αμφισβητούν τη βαρύτητα των επιχειρήσεων του, την ευθυμία του λόγου του και την ειλικρίνεια των προθέσεών του.
Διά ταύτα, μετά την (εξωφρενική) δολοφονία χαρακτήρα που εξαπέλυσε η σημερινή Documento ενάντια στον Νίκο, διακόπτω εντελώς κάθε συνεργασία μου μαζί της, παρότι συνεχίζουν να εργάζονται εκεί ορισμένοι καλοί δημοσιογράφοι, τους οποίους εκτιμώ και αγαπώ.
Η φωτογραφία της ανάρτησης είναι από το μακρινό 2001. Καλοκαίρι στο Πήλιο, ο καθείς με τη φανέλα που τότε τον ενέπνεε. Ο Νίκος Μαραντζίδης με τους δρομείς καθότι άρχισε να συμμετέχει παθιασμένα σε Μαραθώνιους, ο Νίκος Ράπτης πάλι είχε παθιαστεί με τους Νέους Δημοκρατικούς του Κλίντον (στη φανέλα αναγράφεται ο ιστοτοπός τους) και εγώ έγραφα μανιωδώς ένα κριτικό κείμενο για την αξιολόγηση των εκπαιδευτικών (εξού το «επαναστατικό» σύνθημα «Αξιολόγηση; Όχι ευχαριστώ»)».
{https://www.facebook.com/harris.athanasiades/posts/pfbid02jNTWBG5Pg4bpNgzPz2QArGPA5iWLqQdxm4jaLVPrwogpyDu5cc8jrjM6T5RYXVatl}
Θόδωρος Μαργαρίτης
«Με τον Νίκο Μαραντζίδη έχουμε την ίδια πολιτική καταγωγή. Την ΕΚΟΝ ΡΗΓΑΣ ΦΕΡΑΙΟΣ. Οι δρόμοι μας συχνά ήταν διαφορετικοί. Δεν συμφώνησα καθόλου με το βιβλίο του "Εμφύλια πάθη" (που έγραψε μαζί με τον Στάθη Καλύβα). Τα είχα πει δημόσια από τότε. Ο εμφύλιος δεν ξεκίνησε από την κόκκινη βία. Ξεκίνησε από τους δοσίλογους και τους συνεργάτες των Γερμανών με τα Τάγματα Ασφαλείας. Νομίζω ότι μετά στο επόμενο βιβλίο του "Στη σκιά του Στάλιν. Μια παγκόσμια ιστορία του Ελληνικού Κομμουνισμού" ανασκεύασε την ιστορική του προσέγγιση. Απέδωσε σωστά την καθοριστική στάση των Ελλήνων Κομμουνιστών στην κατοχή και την ευθύνη του ξένου παράγοντα στον εμφύλιο πόλεμο.
Όμως εδώ δεν έχουμε μία συζήτηση για την ιστορία. Έχουμε μία άθλια επίθεση του Βαξεβάνη σε έναν διανοούμενο με εργαλείο ακατανόητες θεωρίες συνομωσίων. Καμία πολιτική διαφορά ανάμεσα στους προοδευτικούς ανθρώπους δεν επιτρέπει να γίνει ανεκτή αυτή η γελοία ιστορία σε βάρος του Μαραντζίδη.Νομίζω μάλιστα, ότι έχει τα αντίθετα αποτελέσματα. Όπως ισχύει για όποιον από κακία δαγκώνει τη γλώσσα του».
{https://www.facebook.com/permalink.php?story_fbid=pfbid02SBhMtGyGc1hJnmtezD729LaXEfmDVNJXHdhiUxPZAidCoNFJK1kbrKnTro9niRULL&id=100002295186167}
Αριστείδης Χατζής
«Ο φίλος μου ο Νίκος Μαραντζίδης στοχοποιείται συστηματικά από την πρώτη μέρα που τον γνώρισα. Πρώτα από Αριστερά, μετά από Δεξιά, τώρα ταυτόχρονα κι από τις δύο πλευρές. Ο βασικός λόγος της στοχοποίησης είναι απλός: ο Νίκος παίρνει θαρραλέα θέση σε όλα τα ζητήματα, δεν διστάζει να πει τη γνώμη του ακόμα και σε περιστάσεις που όλοι οι άλλοι θα σώπαιναν, αλλάζει απόψεις όταν θεωρεί ότι αλλάζει τα δεδομένα, εμπλέκεται στην πολιτική και παραμένει. αισιόδοξος – τον θαυμάζω γι' αυτό διότι έχω χάσει κάθε αισιοδοξία. Και επιπλέον είναι και σπουδαίος κοινωνικός (όχι μόνο πολιτικός) επιστήμονας. Μόνο σε κάτι διαφωνώ μαζί του. Σπαταλά χρόνο στην πολιτική που τον χάνει η επιστήμη.
Δεν τα γράφω αυτά για να τον «υπερασπιστώ», άλλωστε δεν έχει ανάγκη – σιγά μην τον αγγίξουν αυτές οι γελοιότητες. Πρέπει να είναι κανείς εντελώς βλαξ για να λάβει σοβαρά υπόψη.
Για άλλο λόγο γράφω. Διότι με εξοργίζουν οι Δεξιοί που χασκογελούν με αυτάρεσκη ικανοποίηση και οι Αριστεροί που θα πιστέψουν οτιδήποτε τους σερβίρουν ως δυτική συνωμοσία. Και περισσότερο με εξοργίζει ο δημοσιογράφος (τα δικαιώματα του οποίου έχω υπερασπιστεί καναδυό φορές) που δεν έκανε τον κόπο να ρωτήσει τους συναδέλφους καθηγητές που αρθρογραφούν στην εφημερίδα του για να του εξηγήσουν πόσο μεγάλη γκάφα έκανε και τώρα θα εξευτελιστεί. Αναρωτιέμαι μάλιστα αν αυτοί οι συνάδελφοι θα συνεχίσουν να συνεργάζονται με μια εφημερίδα που ξεχωρίζει στο πρωτοσέλιδο της έναν καλό συνάδελφο, όχι για τις απόψεις του αλλά για το επιστημονικό του έργο. Από άγνοια, από κακή πίστη, για να εκδικηθεί τον Α. Τσίπρα.
Όλη αυτή η ιστορία μας αφήνει και χρήσιμα διδάγματα. Είμαι βέβαιος πως ο Νίκος, που είναι και ειδικός στον ελληνικό Εμφύλιο, το βασικό δίδαγμα που έχει διακρίνει».
{ https://www.facebook.com/aristides.n.hatzis/posts/pfbid0qTeJCg9bcXdQBPTL4FGQGCdq3k7BvRTrdkzQnu9gL7dHbM1tprrSNQwNvApnzjaCl }
Τι αναφέρει ο Κώστας Βαξεβάνης για το δημοσίευμα
«Η Integrity Initiative είναι μια Οργάνωση στη Βρετανία που εμφανίζεται να έχει φιλανθρωπική δραστηριότητα και ανησυχεί για τη ρωσική προπαγάνδα
Στην πραγματικότητα είναι μια καλυμμένη Οργάνωση που χρηματοδοτείται από το Foreign Office και έχει στην ηγεσία της πρόσωπα που υπηρέτησαν σε Μυστικές Υπηρεσίες
Έχει στήσει ένα δίκτυο όπως τον παλιό καιρό του «Σοβιετικού κινδύνου» για να πραγματοποιήσει τη δική της προπαγάνδα και διείσδυση . Η Βρετανία έχει αποκαλυφθεί ότι η οργάνωση είχε δημιουργήσει στην επιχείρηση infowar εναντίον του ηγέτη των Εργατικών Τζερέμι Κόρμπιν. Ο Κόρμπιν και το επιτελείο του εμφανίζονταν ως ρωσόφιλοι ακόμη και πράκτορες των Ρώσων στα social
Η πρωτοβουλία integrity δεν περιορίστηκε στη Βρετανία αλλά οργάνωσε επιχειρήσεις σε όλη την Ευρώπη
Από διαρροές των Ανώνυμων αποκαλύφθηκε δίκτυο και στην Ελλάδα αποτελούμενο από δύο ομάδες (clusters). Η μία ήταν από δημοσιογράφους, δημοσιολόγους και μέλη Ιδρυμάτων και η άλλη από το σχολείο του Πανεπιστημίου Μακεδονίας. Στη δεύτερη ομάδα εμφανίζεται το όνομα του Νίκου Μαραντζίδη
Μπορεί κάποιος εύκολα να εντοπίσει άρθρα που δημοσιεύονται από τα συγκεκριμένα μέλη των clusters στην Ελλάδα που δαιμονοποιούσαν τη Ρωσία και τον ρόλο της δημιουργώντας φυσικά σφαίρα όχι Ρωσικής αλλά Βρετανικής επιρροής
Μπορεί επίσης να εντοπίσει και εκατοντάδες λογαριασμό στα social media, που σχολιάζουν πολιτικές αναρτήσεις και αποκαλύψεις, κατηγορώντας όποιον τις κάνει με επιχειρήματα : «πες μας πόσα παίρνεις από τους Ρώσους» , «είσαι Πουτινάκι» κ.λπ. Τα account αυτά έχουν οργανωμένη επίθεση με τέτοια σχόλια σε χιλιάδες αναρτήσεις μου
Αυτά και θα επανέλθουμε», αναφέρει ο Κώστας Βαξεβάνης.
{https://www.facebook.com/permalink.php?story_fbid=pfbid0k37sAE9mkUC3zQvVXddSZ3oXyDtYgvouLo542994FTHLYnETp9zSt2oZdAPgrdk4l&id=100044239338901}
