«Στην πολιτική τίποτα δεν έχει τελειώσει αν δεν τελειώσουν όλα». Το γνωστό απόφθεγμα αποδεικνύεται εκ νέου με το αίτημα της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας για την άρση της ασυλίας 11 βουλευτών της ΝΔ που φέρονται να εμπλέκονται στο σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ. Σε μια στιγμή που το κυβερνών κόμμα έδειχνε να ανακάμπτει, η δεύτερη δικογραφία για το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕ την οποία σύμφωνα με πληροφορίες θα ακολουθήσει και τρίτη, αλλάζει το πολιτικό σκηνικό και πυροδοτεί πολιτικές εξελίξεις
Μεγάλο πλήγμα για την κυβέρνηση
Η νέα δικογραφία αποτελεί πολύ μεγάλο πολιτικό πλήγμα για την κυβέρνηση και για τον πρωθυπουργό προσωπικά. Δεν συμβαίνει συχνά να κατηγορείται διψήφιος αριθμός κυβερνητικών βουλευτών για διαφθορά, πόσο μάλλον που στους κατηγορούμενους συμπεριλαμβάνονται οι υπουργοί Τσιάρας, Κεφαλογιάννης και Βαρτζόπουλος καθώς και οι πρώην υπουργοί Καραμανλής, Σκρέκας, Πακακώστα και Μπουκώρος. Έχουμε να κάνουμε δηλαδή με ένα σκάνδαλο διαφθοράς για το οποίο κατηγορείται από την Ευρωπαϊκή Εισαγγελία όχι κάποιοι τοπικοί παράγοντες της ΝΔ, αλλά ηγετικά στελέχη της κυβερνητικής πλειοψηφίας. Και όχι ένας ή δύο, αλλά έντεκα! Το γεγονός είναι πρωτοφανές ακόμα και για τα ελληνικά δεδομένα.
Από τη στιγμή που στη δικογραφία δεν υπάρχουν πολιτικοί άλλων κομμάτων κι εμπλέκονται τόσο πολλά κυβερνητικά στελέχη, ο ισχυρισμός του πρωθυπουργού περί «διαχρονικών ευθυνών του πολιτικού συστήματος» σχετικά με τον ΟΠΕΚΕΠΕ, δεν μπορεί πια να σταθεί. Η κυβέρνηση είναι υπόλογη πολιτικά.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
Διάψευση του αφηγήματος
Επιπλέον, η εμπλοκή τόσων πολλών κυβερνητικών στελεχών στο σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ διαψεύδει με τον πιο εμφατικό τρόπο το αφήγημα Μητσοτάκη περί μάχης με το πελατειακό κράτος και τις διαχρονικές παθογένειες του πολιτικού συστήματος. Ένα σύστημα που δίνει ευρωπαϊκές επιδοτήσεις στα «δικά μας παιδιά» για ανύπαρκτα κοπάδια ζώων, αποτελεί τον ορισμού του παλαιοκομματισμού και της πολιτικής παθογένειας. Είναι δε ιδιαίτερα εξοργιστικό ότι βλέπουμε την επανάληψη των φαινομένων διασπάθισης των ευρωπαϊκών κονδυλίων, τα οποία πριν λίγα χρόνια χρησιμοποιήθηκαν ως δικαιολόγηση για την επιβολή των άθλιων μνημονίων σε βάρος του ελληνικού λαού. Η κυβέρνηση Μητσοτάκη να συνεχίζει τις χειρότερες παραδόσεις του πολιτικού συστήματος.
Οι υπουργοί
Η νέα δικογραφία για τον ΟΠΕΚΕΠΕ πυροδοτεί επίσης εξελίξεις στο εσωτερικό της κυβέρνησης όσο και της Κοινοβουλευτικής Ομάδας της ΝΔ. Καταρχάς, εγείρεται μείζον πολιτικό θέμα για τους εμπλεκόμενους υπουργούς, δηλαδή για τον υπουργό Αγροτικής Ανάπτυξης Κώστα Τσιάρα, τον υπουργό Κλιματικής Κρίσης Γιάννη Κεφαλογιάννη και τον υφυπουργό Υγείας Δημήτρη Βαρτζόπουλο. Δεδομένου ότι είναι πολύ δύσκολο για μια κυβέρνηση να έχει υπόδικους υπουργούς, ο Μητσοτάκης βρίσκεται ενώπιον δύο επιλογών που θα του στοιχίσουν πολιτικά. Θα πρέπει, δηλαδή, είτε να αποπέμψει τους κατηγορούμενους υπουργούς, προκαλώντας κυβερνητική κρίση, είτε να τους κρατήσει, δεχόμενος τα συνεχή πυρά της αντιπολίτευσης για κάλυψη της διαφθοράς. Η πρώτη επιλογή είναι η πιο πιθανή.
Η Βουλή
Σε δύσβατο μονοπάτι μπαίνει όμως και η κυβερνητική πλειοψηφία. Πώς θα διαχειριστεί το Μαξίμου το αίτημα για άρση της ασυλίας των 11; Θα δώσει τη συγκατάθεσή του ή θα επιχειρήσει να τους προστατεύσει; Το δίλημμα έχει ανάλογη δυσκολία με εκείνο των υπουργών. Η άρση των ασυλιών θα θεωρηθεί έμμεση παραδοχή ότι υπάρχει ζήτημα διαφθοράς στην κυβέρνηση. Από την άλλη, η απόρριψή του αιτήματος, θα θεωρηθεί πράξη συγκάλυψης του σκανδάλου.
Όποια επιλογή και αν κάνει ο πρωθυπουργός, η κυβερνητική πλειοψηφία στη Βουλή θα κλυδωνιστεί τόσο γιατί θα πυροδοτηθούν προσωπικές δυσαρέσκειες όσο και γιατί οι ψηφοφορίες για τις άρσεις των ασυλιών δίνουν την ευκαιρία για εκφράσεις ανυπακοής.
Ο πρωθυπουργός εμφανίζεται εγκλωβισμένος σε μια κατάσταση από την οποία δεν μπορεί να βγει χωρίς σοβαρές πολιτικές απώλειες. Το ερώτημα που τίθεται είναι ξεκάθαρο: Μια κυβέρνηση με διψήφιο αριθμό υποδίκων βουλευτών μπορεί να εξαντλήσει τη θητεία της;
