Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει η αποκάλυψη του Αλέξη Τσίπρα στο βιβλίο του «Ιθάκη» για τον τρόπο με τον οποίον έμαθε για το σκάνδαλο των υποκλοπών, πολύ πριν αυτό ξεσπάσει με αφορμή την αποκάλυψη της παρακολούθησης του δημοσιογράφου Θανάση Κουκάκη και του Νίκου Ανδρουλάκη.
Αξίζει να σημειωθεί πως ο κ. Τσίπρας αφήνει σαφείς αιχμές για «μέσα ενημέρωσης που υποτίθεται ότι στήριζαν τον ΣΥΡΙΖΑ», στα οποία όπως αναφέρει «η εγκληματική συμμορία των παρακολουθήσεων είχε φροντίσει από τότε να έχει πρόσβαση [...] για να ελέγχει τις αντιδράσεις απέναντί της, κυρίως όμως για να επηρεάζει τις δικές μου».
«Πήρα μια πρώτη γεύση, τον Ιανουάριο του 2022, ενώ ήμουν αποκλεισμένος στο Σούνιο, καθώς νοσούσα με κορονοϊό. Σε τηλεφωνική μας επικοινωνία ο Κώστας Τούμπουρος, επιστήθιος φίλος και επιχειρηματίας, που όπως αποδείχτηκε αργότερα ήταν και αυτός στη λίστα των παρακολουθούμενων, μου ξετύλιξε το κουβάρι της δράσης του παρακρατικού κυκλώματος. Είχε πληροφορίες, είχε συνδυάσει γεγονότα και καταστάσεις, και με ενημέρωσε ότι είχαν στήσει σύστημα παρακολουθήσεων, με στόχο επιχειρηματίες, πολιτικούς και κυβερνητικούς αξιωματούχους, που είχαν σχέση με τη ροή του κρατικού χρήματος, προκειμένου το Μαξίμου να ελέγχει και να εκβιάζει. Μου τα είπε, μάλιστα, από το τηλέφωνο, για να έχω τον νου μου, βέβαιος ότι με παρακολουθούσαν. Πού να ήξερε ότι παρακολουθούσαν και τον ίδιο...».
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
Υπογραμμίζει μάλιστα πως πολύ σύντομα επιβεβαιώθηκαν οι πληροφορίες αυτές, αφού διάλογος που είχε στο τηλέφωνο δημοσιεύθηκε σε ιστοσελίδα. «Κι αυτό φανερώθηκε πριν ακόμη αποκαλυφθεί με επίσημα στοιχεία, όταν, τις επόμενες μέρες, η συζήτησή μας δημοσιεύτηκε σχεδόν αυτούσια σε ιστοσελίδα, μαζί με απειλές για τον Κώστα και προτροπές σε μένα να τον απομακρύνω από δίπλα μου, γιατί μου έκανε ζημιά! Η εγκληματική συμμορία των παρακολουθήσεων είχε φροντίσει από τότε να έχει πρόσβαση σε μέσα ενημέρωσης που υποτίθεται ότι στήριζαν τον ΣΥΡΙΖΑ, για να ελέγχει τις αντιδράσεις απέναντί της, κυρίως όμως για να επηρεάζει τις δικές μου».
Το «γελοίο παιχνίδι» Μητσοτάκη
Αναφερόμενος στον Κυριάκο Μητσοτάκη γύρω από τις υποκλοπές, ο κ. Τσίπρας ασκεί σφοδρή κριτική, σημειώνοντας πως «βρέθηκε για πρώτη φορά στην κυβερνητική του θητεία σε μεγάλη πίεση και αμηχανία», καθώς όπως τονίζει «η υπόθεση των υποκλοπών ήταν η αρχή του τέλους του μύθου που μεθοδικά είχε στήσει, πως ο ίδιος και η κυβέρνησή του είναι η επιτομή του ευρωπαϊκού φιλελευθερισμού και σέβονται το κράτος δικαίου και τα ατομικά δικαιώματα και ελευθερίες».
«Ο Μητσοτάκης, που πιάστηκε επ’ αυτοφώρω, βρέθηκε πρώτη φορά στην κυβερνητική του θητεία σε μεγάλη πίεση και σε αμηχανία. Όχι γιατί είχε ενοχές για τις πράξεις του–καθόλου δεν έδειξε κάτι τέτοιο– αλλά γιατί η υπόθεση των υποκλοπών ήταν η αρχή του τέλους του μύθου, που πολύ μεθοδικά είχε στήσει, πως ο ίδιος και η Κυβέρνησή του είναι η επιτομή του ευρωπαϊκού φιλελευθερισμού και σέβονται το κράτος δικαίου και τα ατομικά δικαιώματα και ελευθερίες. Απέναντι σε ένα σκάνδαλο που κατέλυε τους θεσμούς, κινήθηκα με απόλυτη θεσμικότητα. Έφερα τον Πρωθυπουργό στη Βουλή για να απολογηθεί. Η στάση του, ωστόσο, ήταν απολύτως προκλητική. Αντί να αναλάβει την πολιτική ευθύνη, ως ο άμεσα πολιτικά υπεύθυνος για τη λειτουργία της ΕΥΠ, προσπάθησε να κουκουλώσει την υπόθεση με πρωτοφανείς μεθοδεύσεις. Μίλησε για εθνικής σημασίας απόρρητο μυστικό σχετικά με την παρακολούθηση Ανδρουλάκη. Έριξε την ευθύνη στον Δημητριάδη. Μας είπε ότι δεν ήξερε τίποτα, γιατί αν ήξερε δεν θα το επέτρεπε. Έπαιξε το γνωστό, γελοίο αλλά απίστευτα θρασύ, επικοινωνιακό παιχνίδι: «Πώς τολμάτε και μόνο να περνάει από το μυαλό σας ότι εγώ παρακολουθούσα τους Υπουργούς μου;» αναφέρει.
Στις τελευταίες σελίδες του βιβλίου του ο Αλέξης Τσίπρας συμπερασματικά καταλήγει:
«Η σχέση της χώρας με την Ευρώπη έχει πλέον μετατραπεί σε "σχέση με τις εισαγγελικές αρχές της", με πιο χαρακτηριστικές περιπτώσεις το σκάνδαλο του Predator, των αγροτικών ενισχύσεων(ΟΠΕΚΕΠΕ), αλλά και την απόπειρα συγκάλυψης της τραγωδίας των Τεμπών, όπως και της τραγωδίας της Πύλου. Αν συνυπολογίσει κανείς τα πλήγματα στην ανεξαρτησία της Δικαιοσύνης, στη λειτουργία των Ανεξάρτητων Αρχών, στον πλουραλισμό των μέσων ενημέρωσης, τότε θα συνειδητοποιήσει ότι ο όρος "βαλκανιοποίηση" που έχω κατά καιρούς χρησιμοποιήσει για να περιγράψω τη σημερινή πραγματικότητα στην πατρίδα μας, είναι μάλλον επιεικής. Και όλα αυτά δεν είναι αποτέλεσμα κάποιου πολιτικού λάθους. Είναι αποτέλεσμα μιας πολιτικής που συνδέει σχεδιασμένα και επίμονα την ανάπτυξη με τον πλουτισμό των λίγων σε βάρος της ζωής των πολλών».
