Σε εκδήλωση του Centre for European Policy Studies (CEPS) στις Βρυξέλλες, με θέμα «Η ανάκαμψη της Ελλάδας, 10 χρόνια μετά το δημοψήφισμα για το ευρώ», ο υπουργός Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών, Κυριάκος Πιερρακάκης, χαρακτήρισε το δημοψήφισμα του 2015 «κομβική στιγμή» για τη χώρα, επισημαίνοντας πως αποτέλεσε το σημείο όπου «οι προσδοκίες αποδείχθηκαν ψευδαισθήσεις και όχι ρεαλιστικές πολιτικές εναλλακτικές».
Ο υπουργός ανέφερε ότι η Ελλάδα, έχοντας περάσει από τρία μνημόνια και δύσκολες διαπραγματεύσεις, έχει πλέον υιοθετήσει ως αδιαπραγμάτευτη τη δημοσιονομική σύνεση. Τόνισε ότι η ελληνική οικονομία βρίσκεται σήμερα σε «ενάρετο κύκλο», με σταθερή ανάπτυξη, μεταρρυθμίσεις και πλήρως εξυγιασμένο τραπεζικό σύστημα. Υπενθύμισε ότι τα τελευταία έξι χρόνια έχουν υλοποιηθεί σχεδόν 100 μεταρρυθμίσεις, ενώ εξακολουθούν να υπάρχουν κρίσιμες προκλήσεις, όπως η παραγωγικότητα, το δημογραφικό και η ανάγκη προσέλκυσης περισσότερων επενδύσεων.
Ιδιαίτερη αναφορά έκανε στις δυνατότητες της Ευρωπαϊκής Ένωσης, επισημαίνοντας τη σημασία της εφαρμογής της Έκθεσης Ντράγκι και της ολοκλήρωσης της Ένωσης Αποταμιεύσεων και Επενδύσεων, την οποία περιέγραψε ως «το μεγαλύτερο project που μπορούμε να παραδώσουμε σε ευρωπαϊκό επίπεδο». Υπογράμμισε δε ότι η θεσμική πρόοδος πρέπει να συνοδεύεται από μια «πραγματική διασυνοριακή κουλτούρα», ικανή να δημιουργήσει ευρωπαϊκούς — και όχι εθνικούς — πρωταθλητές.
Ως παράδειγμα έφερε την ελληνική εμπειρία στο 5G, σημειώνοντας πως μια δημοπρασία φάσματος μπορεί να λειτουργήσει ως μοχλός ανάπτυξης ενός ολόκληρου τεχνολογικού οικοσυστήματος. Εξήγησε ότι σε ευρωπαϊκό επίπεδο, η αξιοποίηση μέρους των εσόδων τέτοιων δημοπρασιών μέσω της Ευρωπαϊκής Τράπεζας Επενδύσεων θα μπορούσε να ενισχύσει ταυτόχρονα υποδομές και εφαρμογές, καθιστώντας την Ευρώπη πρωτοπόρο και όχι «ουραγό της τεχνολογικής εξέλιξης».
Τέλος, ο κ. Πιερρακάκης αναφέρθηκε στη σημασία της ψηφιακής μετάβασης, υποστηρίζοντας ότι «η ψηφιοποίηση δεν αφορά την τεχνολογία, αλλά τη διοίκηση και τις καλύτερες υπηρεσίες προς τους πολίτες». Τόνισε πως η Ευρώπη χρειάζεται μια νέα διοικητική φιλοσοφία που να ξεκινά από τις ανάγκες του πολίτη και να μειώνει την περιττή πολυπλοκότητα του κράτους.
