Η τηλεφωνική επικοινωνία του Κ. Μητσοτάκη με τον Αμερικανό ΥΠΕΞ Μ. Ρούμπιο προκάλεσε εντύπωση γιατί δεν συνηθίζεται ένας πρωθυπουργός να μιλά με έναν υπουργό άλλης χώρας. Πόσο μάλλον όταν ο Ελληνας ομόλογός του Γ. Γεραπετρίτης έχει βρεθεί στο Στέιτ Ντιπάρτμεντ και τον έχει συναντήσει, επομένως έχει ανοίξει δίαυλο επικοινωνίας.
Από την ενημέρωση που δόθηκε για το περιεχόμενο της συζήτησης (Λιβύη, Μέση Ανατολή, Ουκρανικό κοκ) δεν βγαίνει κάποιο συμπέρασμα γιατί μόνο οι τίτλοι των θεμάτων έγιναν γνωστοί. Ομως η συγκυρία στην οποία έγινε αυτή η επικοινωνία από τον ίδιο τον πρωθυπουργό πυροδοτεί εύλογες εικασίες.
Με μικρή χρονική διαφορά, η Ιταλίδα πρωθυπουργός Τζόρτζια Μελόνι μίλησε τηλεφωνικά με τον Αμερικανό πρόεδρο Τραμπ για να συζητήσουν το ενδεχόμενο να γίνει στη Ρώμη την επόμενη εβδομάδα η συνάντησή του με τον Ρώσο πρόεδρο Β. Πούτιν.
Σχεδόν ταυτόχρονα, ο Γερμανός καγκελάριος Φ. Μερτς επέκρινε τον Νετανιάχου για την απόφασή του να προχωρήσει σε κατάληψη της Γάζας ανακοινώνοντας ότι θα "παγώσει" η εξαγωγή στρατιωτικού υλικού από τη Γερμανία στο Ισραήλ. Αυτή η δήλωση είναι σημαντική δεδομένου ότι το Βερολίνο είχε αποκλείσει το ενδεχόμενο αναγνώρισης ανεξάρτητου παλαιστινιακού κράτους όταν το προανήγγειλε ο Γάλλος πρόεδρος Εμμ. Μακρόν.
Ο πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου Αντόνιο Κόστα, ο Σοσιαλδημοκράτης πρώην πρωθυπουργός της Πορτογαλίας, τάχθηκε υπέρ μια αυστηρής αντίδρασης της ΕΕ απέναντι στο Ισραήλ.
΄Οσο περνά ο καιρός και αποκαλύπτεται το σχέδιο του Νετανιάχου για εθνοκάθαρση τα διλήμματα για την ηγεσία της ΕΕ και για τις ευρωπαϊκές κυβερνήσεις γίνονται όλο και πιο σκληρά. Η διοίκηση Τραμπ είναι προφανές ότι έχει δώσει, άτυπα αλλά ουσιαστικά, πράσινο φως στο καθεστώς Νετανιάχου να προχωρήσει και η ευρωπαϊκή απάθεια απέναντι σ αυτές τις φοβερές εξελίξεις γίνεται αποκρουστική για τους ευρωπαϊκούς λαούς.
Στη χώρα μας, όλοι οι πολιτικοί αρχηγοί της προοδευτικής αντιπολίτευσης ζητούν αναγνώριση ανεξάρτητου παλαιστινιακού κράτους (μέσω Dnews έγινε η αρχή) κατά το πρότυπο της Ισπανίας, της Ιρλανδίας και άλλων ευρωπαϊκών χωρών. To αίτημα αυτό θα τεθεί με ακόμη πιο έντονο τρόπο το φθινόπωρο, όταν έχει προαναγγείλει αναγνώριση η Γαλλία, με αφορμή τη ΓΣ του ΟΗΕ το τρίτο δεκαήμερο του Σεπτεμβρίου, κάτι που μπορεί να κάνουν επίσης Πορτογαλία, Βέλγιο και Μάλτα.
Κινητοποιήσεις αλληλεγγύης στον παλαιστινιακό λαό από την κοινωνία των πολιτών προγραμματίζονται ήδη και, όπως όλα δείχνουν, θα αποκτήσουν πολύ μεγαλύτερη δυναμική όταν θα ανοίξουν πανεπιστήμια και πολιτιστικοί χώροι.
Η κυβέρνηση που αποφεύγει επιμελώς να μιλήσει για τη λιμοκτονία στη Γάζα και τις θηριωδίες του Ισραήλ θα πιεστεί από τη δυναμική που θα αναπτύσσεται σε εθνικό και ευρωπαϊκό επίπεδο. Η θεωρία Φλωρίδη ότι όσοι υπονομεύουν τη συμμαχία της χώρας με το Ισραήλ εξυπηρετούν την Τουρκία θα είναι ένα θλιβερό υστερόγραφο που θα εύχονται να ξεχαστεί.
