Τυπικά η κυβέρνηση πέτυχε να απορριφθεί η παραπομπή του Μάκη Βορίδη και του Λευτέρη Αυγενάκη. Πολιτικά, όμως, βγαίνει από αυτήν την ψηφοφορία -παρωδία, λαβωμένη.
Η εικόνα της άδειας ολομέλειας στις 3.00 τα ξημερώματα με τον Προεδρεύοντα Γ. Γεωργαντά να αναφωνεί ονόματα στο κενό –αφού σύσσωμη η αντιπολίτευση είχε αποχωρήσει και από τη Ν.Δ παρίσταντο καμιά πενταριά βουλευτές- ήταν πρωτόγνωρη και καθόλου κολακευτική για το κοινοβουλευτικό σύστημα.
Αποτέλεσμα; Μετά από έξι χρόνια να δούμε όλα τα κόμματα της αντιπολίτευσης να αποχωρούν χέρι- χέρι σηματοδοτώντας για πρώτη φορά ένα συγκροτημένο αντι- κυβερνητικό μέτωπο.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
Η δε συνειδητή απόφαση της κυβέρνησης να υποβαθμίσει την ψηφοφορία κατέληξε σε μία «εικόνα αποσυσπείρωσης» αφού οι περισσότεροι «γαλάζιοι» βουλευτές δεν εμφανίστηκαν ούτε κατά τη διάρκεια της συζήτησης για να στηρίξουν την κυβέρνηση και τους δύο υπουργούς τους. Και φυσικά ελάχιστοι ζήτησαν και πήραν το λόγο.
Το παρασκήνιο μιας ψηφοφορίας «φιάσκο»
Η αρχική απόφαση της κυβέρνησης να απέχει από την ψηφοφορία διολίσθησε -κατά τη διάρκεια της νύχτας- σε συμμετοχή της Ν.Δ. στην ψηφοφορία με 75 επιστολικές ψήφους «γαλάζιων» βουλευτών! Είχε προηγηθεί ολοήμερο «κρυφτό», με την αντιπολίτευση να ρωτάει επίμονα αν η Ν.Δ. θα μετέχει στην ψηφοφορία χωρίς να παίρνει σαφή απάντηση. Στις οκτώ το βράδυ πρώτος ο Ν. Ανδρουλάκης και μετά σύσσωμη η αντιπολίτευση στήλωσε... τα πόδια και έθεσε ζήτημα μη εγκυρότητας και στη συνέχεια αναβολής της ψηφοφορίας αν η Ν.Δ. πραγματοποιούσε την απειλή της να απέχει.
Κάτω από την πίεση της αντιπολίτευσης , η κυβέρνηση έκανε το «απών» στην ψηφοφορία «παρών»! Με τη μόνη διαφορά ότι η Κ.Ο της Ν.Δ έλειπε από τη βουλή αφού είχε λάβει επανηλημμένα το σήμα της αποχής από νωρίς το πρωί. Έτσι οι περισσότεροι βουλευτές της Ν.Δ είχαν αναχωρήσει για τις Περιφέρειες τους. Άλλοι είχαν πάει σε τοπικά πανηγύρια άλλοι σε δουλειές και άλλοι για φαγητό!
Πίεση άσκησαν παρασκηνιακά και βουλευτές της Ν.Δ. που αναρωτιόντουσαν γιατί η Ν.Δ. έπρεπε να δώσει εικόνα αποχής. «Τι θα απαντάμε αύριο στο ερώτημα γιατί φύγαμε;» έλεγαν και παρότρυναν την κυβέρνηση να αλλάξει γνώμη εκτιμώντας ότι δεν θα υπάρξουν διαρροές σε μία τόσο κρίσιμη ψηφοφορία. Υπέρ της συμμετοχής στη ψηφοφορία φέρεται να ήταν και ο Μ. Βορίδης παρότι η μία από τις δύο κάλπες είχε στηθεί γι αυτόν.
Τελικά ψήφισαν ενώ έλειπαν
Μπροστά στον κίνδυνο να μην γίνει η ψηφοφορία και να μείνει μετέωρη η παραπομπή των Μ. Βορίδη και Λ. Αυγενάκη και «ολοζώντανα» τα αδικήματα εναντίον τους, η κυβέρνηση επινόησε την μαγική λύση. Να μετέχει στην μυστική ψηφοφορία χωρίς την φυσική παρουσία των βουλευτών!
Συγκέντρωσε μέσα στη νύχτα 75 «γαλάζιες» επιστολικές ψήφους, όσες απαιτούνταν από τον κανονισμό για να μην ακυρωθεί η ψηφοφορία.
Η κατάληξη αυτής της πρωτότυπης – για τα κοινοβουλευτικά ήθη- διαδικασίας κατέληξε ως εξής: Όλη η αντιπολίτευση αποχώρησε σε ένδειξη διαμαρτυρίας και οι προανακριτικές που είχαν ζητήσει ΠΑΣΟΚ, ΣΥΡΙΖΑ και Ν.Αριστερά απορρίφθηκαν μόνο με τις ψήφους των 75 «γαλάζιων» βουλευτών που έλειπαν ! και ορισμένων ανεξάρτητων που περίμεναν καρτερικά να κάνουν το καθήκον τους.
Κυριάρχησε ο φόβος των διαρροών
Η κυβέρνηση επιμένει στο επιχείρημα της ότι εφόσον ψήφισε την εξεταστική δεν υπήρχε λόγος να καταψηφίσει και τα αιτήματα της αντιπολίτευσης για προανακριτική. Όμως στο παρασκήνιο φαίνεται να είχε λάβει «θολά» μηνύματα από ικανό αριθμό «γαλάζιων» βουλευτών που δημιουργούσαν την υποψία ότι κάποιοι θα μπορούσαν να ψηφίσουν υπέρ της παραπομπής ενός από τους δύο πρώην υπουργούς.
Με την αντιπολίτευση να αριθμεί 145 βουλευτές, αρκούσαν έξι «γαλάζιοι» αντάρτες για να δημιουργηθεί μείζον ζήτημα κυβερνητικής νομιμοποίησης.
Διότι δεν μπορεί ο πρωθυπουργός να υποστηρίζει ότι δεν υπάρχουν ενδείξεις για ποινικές ευθύνες πρώη υπουργών του και την ίδια ώρα κάποιοι βουλευτές του να υποστηρίζουν ότι υπάρχουν!
Η εισήγηση για κατά συνείδηση ψήφο
Στη διάρκεια των τελευταίων ημερών έγιναν πολλές συζητήσεις πίσω από κλειστές πόρτες για τον χειρισμό της υπόθεσης. Κάποιοι εισηγήθηκαν εναλλακτικά ο πρωθυπουργός να πει μεν ότι δεν βλέπει ενδείξεις ενοχής αλλά ταυτόχρονα να αφήσει τους βουλευτές του να ψηφίσουν κατά συνείδηση παίρνοντας το ρίσκο κάποιος πρώην υπουργός να παραπεμφθεί σε Προανακριτική.
Τελικά κρίθηκε ότι σε μία τέτοια περίπτωση- υπό συνθήκες πόλωσης- η εσωκομματική παραφωνία θα εκλαμβάνετο σαν εσωκομματική ήττα με κύριο αποδέκτη τον πρωθυπουργό.
Ο τρόπος που εξελίχθηκε η βραδιά δείχνει ότι η κυβέρνηση υπό τον φόβο των διαρροών προτίμησε να «λαβωθεί» από το να «ηττηθεί». Διότι δεν υπάρχει αμφιβολία ότι αν η Ν.Δ ήθελε έστω και τελευταία στιγμή να λάβει μέρος στην ψηφοφορία θα μπορούσε να το κάνει. Θα είχε καλέσει- όπως κάνει πάντα- την Κ.Ο. στη βουλή για παν ενδεχόμενο. Και δεν θα είχε αφήσει στην τύχη τους τους βουλευτές που έπαιρναν και ξαναέπαιρναν τηλέφωνο μέχρι αργά το βράδυ χωρίς να παίρνουν σαφή απάντηση για το αν πρέπει να επιστρέψουν στη βουλή ή όχι..
