Με τον ανασχηματισμό της κυβέρνησης ανοίγει ένας νέος κύκλος για τις πολιτικές εξελίξεις. Τρία είναι τα μεγάλα ρωτήματα που θα τις καθορίσουν:
1. Ποιες θα είναι οι κινήσεις που θα κάνει η κυβέρνηση για να αντιστρέψει το κλίμα; Αυτός καθαυτός ο ανασχηματισμός δεν μπορεί να αλλάξει τη μεγάλη εικόνα της πολιτικής ζωής -ποτέ δεν έχει γίνει αυτό με καμία κυβέρνηση. Το ενδιαφέρον εντοπίζεται λοιπόν στο πώς θα διαχειριστεί η κυβέρνηση τις παροχές και τα Τέμπη. Κανονικά το πακέτο των παροχών πρέπει να ανακοινωθεί από τον πρωθυπουργό στη ΔΕΘ το Σεπτέμβρη. Ωστόσο, δεν είναι απίθανο να επισπευστούν κάποιες παροχές για να δοθεί push στο νέο κυβερνητικό σχήμα.
Σε ό,τι αφορά τα Τέμπη, τα πράγματα για την κυβέρνηση είναι πολύ (πάρα πολύ) δύσκολα. Πέρα από το βαρύ κλίμα στην κοινωνία, το Μαξίμου θα πρέπει να αντιμετωπίσει μια Προανακριτική στην οποία η οποιαδήποτε απόρριψη αιτημάτων της αντιπολίτευσης θα ερμηνεύεται ως πράξη συγκάλυψης. Στο τέλος της ημέρας ο πρωθυπουργός θα κληθεί να λάβει μια πολύ δύσκολη απόφαση για την τύχη του Τριαντόπουλου. Όποια και αν είναι αυτή, θα έχει κόστος. Στην περίπτωση παραπομπής, θα δοθεί το σήμα στο εσωτερικό της ΝΔ ότι η κυβέρνηση εγκαταλείπει τους ανθρώπους της. Σε περίπτωση απαλλαγής, θα ξεσηκωθεί πολιτικός σάλος από την αντιπολίτευση και τις οικογένειες των θυμάτων.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
2. Πώς θα εξελιχθούν οι κινητοποιήσεις για τα Τέμπη; Είναι προφανώς πολύ δύσκολο να δούμε σύντομα κινητοποιήσεις του μεγέθους της 28ης Φλεβάρη. Ωστόσο, η συμμαχία των οικογενειών των θυμάτων με τους φοιτητικούς συλλόγους και τα συνδικάτα μπορεί να δώσουν στις κινητοποιήσεις διάρκεια και συχνότητα. Την περασμένη Τετάρτη η εκδήλωση των φοιτητών στο Πάντειο με βασική ομιλήτρια τη Μαρία Καρυστιανού ήταν κατά πάσα πιθανότητα η πιο μαζική πολιτική εκδήλωση που έχει γίνει σε πανεπιστημιακή σχολή στα 51 χρόνια της Τρίτης Ελληνικής Δημοκρατίας.
Στη Σερβία ήταν οι φοιτητές/τριες που πήραν πάνω τους το αίτημα για δικαιοσύνη για το δυστύχημα στο σιδηροδρομικό σταθμό του Νόβι Σαντ. Με την επιμονή και τη φαντασία τους οδήγησαν στην παραίτηση του πρωθυπουργού και συνεχίζουν μέχρι την ευόδωση του αιτήματος για δικαιοσύνη. Θα δούμε κάτι ανάλογο στην Ελλάδα, δηλαδή να μετατραπούν οι κινητοποιήσεις σε πραγματικό κίνημα;
3. Ποιες κινήσεις θα γίνουν εντός της αντιπολίτευσης για τη μάχη της ηγεμονίας. Το τελευταίο διάστημα η Ζωή Κωνσταντοπούλου φαίνεται ότι έχει το δημοσκοπικό μομέντουμ. Την έκταση και την αντοχή αυτού του μομέντουμ θα τη διαπιστώσουμε τους επόμενους μήνες όταν θα έχουμε περισσότερα και πιο αξιόπιστα δημοσκοπικά δεδομένα. Σε κάθε περίπτωση, δεν υπάρχει καμιά αμφιβολία ότι στο κομματικό πεδίο η Ζωή είναι η μεγάλη κερδισμένη των κινητοποιήσεων. Πρέπει λοιπόν να δούμε πώς θα διαχειριστεί η ίδια την άνοδο του κόμματός της, τώρα που τα φώτα της δημοσιότητά θα είναι στραμμένα πάνω της. Το βασικό στοίχημα για την Πλεύση Ελευθερίας είναι να πείσει ότι μπορεί να επωμιστεί πρωταγωνιστικό ρόλο στην πολιτική ζωή, πράγμα που σημαίνει ότι ως κόμμα είναι κάτι παραπάνω από την πρόεδρό του.
Από την άλλη πλευρά, το ΠΑΣΟΚ και ο ΣΥΡΙΖΑ θα αναζητήσουν τρόπους να βγουν από τον παράδοξη (και πρωτοφανή στα μεταπολιτευτικά χρονικά) κατάσταση: την ώρα που η κυβέρνηση υποχωρεί με ταχύ ρυθμό, τα δύο βασικά κόμματα της αντιπολίτευσης όχι μόνο δεν κερδίζουν, αλλά χάνουν. Εύκολες λύσεις δεν υπάρχουν ούτε για τη Χαριλάου Τρικούπη ούτε για την Κουμουνδούρου. Το σίγουρο όμως είναι ότι απαιτούνται θεαματικές κινήσεις για να βγουν από το σημερινό τέλμα. Οι μικροδιορθώσεις θα δώσουν σήμα αποδοχής της συρρίκωνσής τους.
Όπως όμως και διαμορφωθεί ο συσχετισμός μεταξύ Ζωής, ΠΑΣΟΚ και ΣΥΡΙΖΑ, είναι φανερό ότι κανένα από τα κόμματα αυτά από μόνο του δεν μπορεί να διεκδικήσει την πρωτιά, σε μια στιγμή μάλιστα που η ΝΔ υποχωρεί και η κυβέρνηση απονομιμοποιείται. Εκ των πραγμάτων η αντιπολίτευση είναι αντιμέτωπη με το ερώτημα «μετά τον Μητσοτάκη τι;». Ερώτημα στο οποίο μέχρι τώρα δεν δίνει απάντηση.
