Δεν έχει συμβεί ξανά στα 51 χρόνια της Τρίτης Ελληνικής Δημοκρατίας. Η γενική απεργία της 28ης Φεβρουαρίου που προκήρυξε η ΓΣΕΕ, δεν έχει κανένα μισθολογικό αίτημα. Τα αιτήματα της ΓΣΕΕ είναι: Να λειτουργήσει επιτέλους το κράτος δικαίου, να μην υπάρξει καμιά συγκάλυψη ή συμψηφισμός, να τιμωρηθούν οι υπεύθυνοι της τραγωδίας, όσο ψηλά κι αν βρίσκονται, να θωρακιστούν οι μεταφορές, χερσαίες, εναέριες και θαλάσσιες, ώστε να προστατευθεί το κοινωνικό σύνολο και να μην θρηνήσουμε άλλα θύματα.
Σημείο καμπής
Το γεγονός ότι γίνεται γενική απεργία για την υπεράσπιση του «κράτους δικαίου» είναι ενδεικτικό της βαθιάς πολιτικής και θεσμικής κρίσης που έχει προκαλέσει η πολιτεία της κυβέρνησης Μητσοτάκη -μιας κυβέρνησης που εκλέχτηκε υποσχόμενη προσήλωση στο θεσμικό πλαίσιο. Ταυτόχρονα, τα αιτήματα της γενικής απεργίας συνιστούν μια ακόμα απόδειξη ότι οι λαϊκές κινητοποιήσεις της 28ης Φεβρουαρίου θα αποτελούσαν σημείο καμπής στον αγώνα για τη διαλεύκανσης του εγκλήματος των Τεμπών.
Για την αλήθεια και τη δικαιοσύνη
Η ανταπόκριση στο κάλεσμα του Συλλόγου Ατόμων Πληγέντων Δυστυχήματος Τεμπών 28-02-2023 είναι πρωτοφανής. Δεν είναι μόνο ότι καλούνται από 200 συγκεντρώσεις στην Ελλάδα και το εξωτερικό. Δεν είναι επίσης μόνο η γενική απεργία των συνδικάτων. Αυτό που δείχνει ότι κάτι πολύ μεγάλο και πολύ διαφορετικό θα συμβεί στις 28/2 είναι οι εκατοντάδες αυθόρμητες πρωτοβουλίες των πολιτών: είναι τα μαγαζιά που ανακοινώνουν ότι θα μείνουν κλειστά, είναι ο κύριος που πήρε το αφισάκι του Συλλόγου και το έβγαλε 50 φωτοτυπίες για να το μοιράσει στη γειτονιά του, είναι το Πανεπιστήμιο Μακεδονία και η Δ Λαϊκή Αθηνών που καλούν στις κινητοποιήσεις.
Στα δύο χρόνια από το έγκλημα των Τεμπών το οποίο έχει στοιχειώσει την ελληνική κοινωνία, ένα λαϊκό ποτάμι θα κατακλύσει τους δρόμους και τις πλατείες με δύο μεγάλα αιτήματα: Αλήθεια και Δικαιοσύνη.
Κινδυνολογία περί αποσταθεροποίησης
Η κυβέρνηση θα μπορούσε να εισακούσει τα λαϊκά αιτήματα που (θα έπρεπε να) είναι αυτονόητα σε μια δημοκρατία. Θα μπορούσε λοιπόν να διευκολύνει την έρευνα, σταματώντας να παρεμβαίνει στη Δικαιοσύνη και λέγοντας όλη την αλήθεια για το μπάζωμα, τη σύμβαση 717, τη σύμβαση με τους Ιταλούς της ΤΡΑΙΝΟΣΕ. Δεν κάνει όμως τίποτα από όλα αυτά.
Αντιθέτως, η κυβέρνηση Μητσοτάκη ακολουθεί την πεπατημένη των αυταρχικών καθεστώτων. Παίζοντας το τελευταίο χαρτί της μετέρχεται τα πλέον αντιδημοκρατικά μέσα: τη συκοφαντία, την κινδυνολογία, τη στοχοποίηση, την προσπάθεια περιορισμού τους αναφαίρετου δικαιώματος των πολιτών να εκφράζουν ελεύθερα το φρόνημα τους.
Ενορχηστρωτής ο Μητσοτάκης
Τον τόνο της κυβερνητικής απάντησης στις λαϊκές κινητοποιήσεις τον έδωσε ο ίδιος ο πρωθυπουργός, κάνοντας λόγιο για «προσπάθεια να βουλιάξει η πολιτική ζωή του τόπου σε βούρκο για να υπάρξει πολιτική αποσταθεροποίηση και να πληγεί η κυβέρνηση και ο πρωθυπουργός πολιτικά». Τη σκυτάλη πήρε χτες ο Παύλος Μαρινάκης ο οποίος κατηγόρησε την αντιπολίτευση ότι επιθυμεί την αποσταθεροποίηση της χώρας. Στη συνέχεια, ο Μάκης Βορίδης έδωσε πολιτική κάλυψη στις χυδαίες επιθέσεις του νεοδημοκρατικού προπαγανδιστικού μηχανισμού εναντίον της Μαρίας Καρυστιανού, υποστηρίζοντας ότι αυτή «δεν είναι στο απυρόβλητο».
Την κυβερνητική γραμμή ανέπτυξε ο αποκαλούμενος και «ιδεολόγος του μητσοτακισμού» Στάθης Καλύβας: «Αυτό που σχεδιάζεται και οργανώνεται αυτές τις μέρες με αφορμή το δυστύχημα των Τεμπών δεν είναι τίποτα άλλο από ένα σχέδιο πολιτικής εκτροπής και ανωμαλίας, πιστό αντίγραφο ως προς το περιεχόμενο, την μεθοδολογία και την στόχευση με ανάλογες καταστάσεις που ζήσαμε στο παρελθόν».
Θυμίζει σκοτεινές εποχές
Η τακτική που επέλεξε η κυβέρνηση Μητσοτάκη θυμίζει τις πιο σκοτεινές περιόδους της σύγχρονης πολιτικής ιστορίας.
- Όταν λες ότι η αντιπολίτευση απεργάζεται την πολιτική αποσταθεροποίηση, επιχειρείς να εκτρέψεις τη δημόσια συζήτηση από το δημοκρατικό πλαίσιο.
- Όταν δημιουργείς ατμόσφαιρα κινδύνου για τις κινητοποιήσεις, ο στόχος σου είναι να τρομοκρατήσεις τους πολίτες για να μην εκφράσουν ανεμπόδιστα το φρόνημά τους.
- Όταν κάνεις λόγο για πολιτικό σχέδιο έκτροπης, τότε εύλογα γεννάται το συμπέρασμα ότι επιχειρείται η εκ των προτέρων δικαιολόγηση της βίαιης καταστολής των συγκεντρώσεων.
Είναι προφανές ότι ο πρωθυπουργός παίζει ένα πολύ επικίνδυνο παιχνίδι με τη δημοκρατία, προκειμένου να αναχαιτίσει τη λαϊκή κατακραυγή για τη συγκάλυψη του εγκλήματος των Τεμπών. Έστω και τώρα πρέπει να συνειδητοποιήσει τον ολισθηρό δρόμο στον οποίο σπρώχνει τη χώρα και να κάνει πίσω.
Σε κάθε περίπτωση οι ειρηνικές λαϊκές κινητοποιήσεις θα δώσουν την απάντηση και θα περιφρουρήσουν τη δημοκρατία.
