Αν την Κυριακή, στον πρώτο γύρο για την εκλογή ηγεσίας του ΠΑΣΟΚ, η συμμετοχή ξεπεράσει τις 270.000 των εσωκομματικών εκλογών του 2021, θα προκύψει ένα σημαντικό πολιτικό γεγονός, ειδικά όταν στις πρόσφατες ευρωεκλογές σημειώθηκε αποχή-ρεκόρ.
Αυτό θα είναι ένα κακό νέο για το Μέγαρο Μαξίμου γιατί θα φανεί ότι πολίτες που δεν κοιτάζουν στα άκρα αναζητούν πολιτική διέξοδο και επενδύουν σε πρόσωπα τα οποία έχουν ασκήσει οξύτατη κριτική στον Κ. Μητσοτάκη. Είναι χαρακτηριστικό ότι στο πρόσφατο debate και οι έξι υποψήφιοι, με διαφορετικό τρόπο καθένας και καθεμία, έστρεψαν τα πυρά τους στον Πρωθυπουργό, ενώ δεν αναφέρθηκαν καθόλου στον υπό διάλυση ΣΥΡΙΖΑ.
Η μεγάλη προσέλευση στις κάλπες θα έχει αντικυβερνητικό περιεχόμενο γιατί θα δείχνει αμφίπλευρες εισροές και κινητοποίηση ψηφοφόρων που έχουν απογοητευτεί από το πολιτικό σύστημα και απομακρυνθεί από την εκλογική διαδικασία.
Εξάλλου, η νέα ηγεσία του ΠΑΣΟΚ θα έχει διαφορετική πολιτική δύναμη αν συμμετάσχουν 100.000 ψηφοφόροι ή 300.000 ψηφοφόροι και αυτό θα επηρεάσει τη συνοχή του κόμματος την επόμενη μέρα και τη δυναμική που θα αναπτύξει.
Το τελευταίο που θα ήθελαν στο Μέγαρο Μαξίμου είναι να ανέβει, δημοσκοπικά, το ποσοστό του ΠΑΣΟΚ και να πλησιάσει εκείνο της ΝΔ, ανεβάζοντας τους αντιπολιτευτικούς τόνους, αποκλείοντας οποιοδήποτε ενδεχόμενο μελλοντικής κυβερνητικής συνεργασίας και αναλαμβάνοντας πρωτοβουλίες για τη συγκρότηση προοδευτικού αντικυβερνητικού μετώπου.
Ήδη, η θετική δημοσιότητα που απολαμβάνει το ΠΑΣΟΚ το τελευταίο διάστημα έχει αλλάξει τους επικοινωνιακούς συσχετισμούς των κομμάτων, ενώ με τις περιοδείες των έξι υποψήφιων για την ηγεσία σε όλη την επικράτεια γίνεται συσπείρωση αντικυβερνητικών δυνάμεων.
Από το Μέγαρο Μαξίμου αποφεύγουν οποιοδήποτε σχόλιο που θα μπορούσε να εκληφθεί σαν ανάμιξη στα εσωτερικά του ΠΑΣΟΚ αλλά προφανώς ενδιαφέρονται έντονα για όλα όσα συμβαίνουν στο χώρο της κεντροαριστεράς. Διάφορες εκτιμήσεις διατυπώνονται για την ηγεσία που θα επέλεγαν αλλά μάλλον δεν υπάρχουν βεβαιότητες. Γιατί, πχ, αν η Άννα Διαμαντοπούλου είναι, πολιτικά, περισσότερο κοντά τους, αυτό σημαίνει ότι έχει κοινό εκλογικό ακροατήριο με τον Κ. Μητσοτάκη. Και αν ο Κ. Μητσοτάκης «θα έκανε πάρτι» με την εκλογή του Χ. Δούκα, όπως υπαινίχθηκε (χωρίς να τον κατονομάσει) η Ντ. Μπακογιάννη, ίσως θα του κοβόταν η χαρά διαπιστώνοντας, δυνητικά, διεύρυνση του ΠΑΣΟΚ προς τα αριστερά. Ο Ν. Ανδρουλάκης, ως θύμα των υποκλοπών, ούτε να συναντηθεί δεν δέχτηκε με τον Κ. Μητσοτάκη, πόσο μάλλον να εξετάσει το ενδεχόμενο μετεκλογικής συνεννόησης, ενώ ο Π. Γερουλάνος, δημοφιλέστατος, έχει το προφίλ που θα μπορούσε να απειλήσει σοβαρά την επιρροή του Κ. Μητσοτάκη στο κέντρο.
