Η Πρόεδρος της Δημοκρατίας μίλησε στην κεντρική πλατεία του Πύργου κατά τη διάρκεια πολιτιστικής εκδήλωσης που διοργανώθηκε με την ευκαιρία της επίσκεψης της ίδιας και του Οικουμενικού Πατριάρχη, Βαρθολομαίου.
Παράλληλα, η Πρόεδρος της Δημοκρατίας σημείωσε ότι «η αντιμετώπιση της κρίσης έχει καταστεί υπαρξιακή πρόκληση και κανένα κράτος δεν μπορεί να αντεπεξέλθει μόνο του σε αυτήν», προσθέτοντας ότι «έχουμε όλοι ευθύνη απέναντι στις μελλοντικές γενιές και κρινόμαστε από αυτές».
Ο χαιρετισμός της Προέδρου της Δημοκρατίας:
«Θα ήθελα να ευχαριστήσω τους Δήμους Πύργου και Ανδραβίδας-Κυλλήνης για την τιμή που μου απέδωσαν σήμερα. Χαίρομαι που βρίσκομαι σ' αυτή την πάνδημη σύναξη, ανάμεσα στους συντελεστές δύο εκδηλώσεων που προωθούν τα ιδιαίτερα πολιτιστικά και περιβαλλοντικά χαρακτηριστικά της περιοχής.
Το Φεστιβάλ αρχαίας Φειάς του Δήμου Πύργου και το Φεστιβάλ του Δήμου Ανδραβίδας-Κυλλήνης αποτελούν στιβαρούς πολιτιστικούς θεσμούς, μέσω των οποίων εκφράζεται η συλλογική συνείδηση, διατηρείται η τοπική συνέχεια, αναπαράγεται η γνώση, η ιστορία, η παράδοση και σχεδιάζεται το μέλλον.
Συμβάλλουν στην προώθηση διαφορετικών μορφών καλλιτεχνικής έκφρασης, ενθαρρύνουν την ατομική πρωτοβουλία και τη συλλογική δράση, ενισχύουν την κοινωνική συνοχή και βελτιώνουν την ποιότητα ζωής των δημοτών.
Ο Πύργος, η Ανδραβίδα, και γενικότερα ο νομός της Ηλείας, είναι περιοχή κομβικής αναπτυξιακής, πολιτιστικής και περιβαλλοντικής σημασίας για την Πελοπόννησο και τη χώρα μας, με πολλές δυνατότητες και ευκαιρίες. Είναι ταυτόχρονα και περιοχή που δοκιμάστηκε όσο λίγες από την καταστροφική πυρκαγιά του 2007. Η τραγική ανάμνησή της παραμένει εντυπωμένη στη συλλογική μνήμη όλων μας.
Και αυτό το καλοκαίρι, δεκαέξι χρόνια μετά, ζήσαμε εξίσου επώδυνες στιγμές, με πολλές πυρκαγιές να πλήττουν όλη την επικράτεια. Ιδίως στον Έβρο έγινε στάχτη μεγάλο κομμάτι ενός από τα σημαντικότερα οικοσυστήματα της χώρας μας, το παρθένο δάσος της Δαδιάς, στη μεγαλύτερη πυρκαγιά που έχει καταγραφεί στην Ευρώπη εδώ και χρόνια. Αυτή η οδυνηρή πραγματικότητα τείνει, λόγω της κλιματικής κρίσης, να διαμορφωθεί σε μια εξαιρετικά απειλητική συνθήκη όχι μόνο για την Ελλάδα, αλλά και για τη Μεσόγειο, τη γειτονιά μας.
Σύμφωνα με τις ανησυχητικές προειδοποιήσεις των ειδικών, η ολοένα εντεινόμενη ξηρασία λόγω της αύξησης της θερμοκρασίας ευνοεί τις πυρκαγιές, που με τη σειρά τους οδηγούν σε απογύμνωση του εδάφους, σε συχνότερα πλημμυρικά φαινόμενα και εν τέλει στην ερημοποίησή του. Γεγονός που αναμένεται στο άμεσο μέλλον να προξενήσει σοβαρά οικολογικά και οικονομικά προβλήματα.
Η κλιματική κρίση είναι εδώ και οι διαστάσεις της είναι τέτοιες, ώστε να μιλάμε πλέον για κλιματική κατάσταση έκτακτης ανάγκης. Η προστασία του περιβάλλοντος μας αφορά όλους, και ιδίως τους νέους, που θα επωμιστούν το βάρος των επιλογών μας και, αναπόφευκτα, το κόστος της ενδεχομένης αδράνειάς μας. Οι Δήμοι Πύργου και Ανδραβίδας-Κυλλήνης έχουν αναλάβει σημαντικές πρωτοβουλίες στο θέμα, ενώ είναι γνωστή σε όλους μας και πρέπει να τονιστεί η οραματική, διαχρονικά σταθερή και αμετακίνητη προσήλωση του Οικουμενικού Πατριάρχη Βαρθολομαίου στον ύψιστο αυτό στόχο.
Πρόσφατα, ανέλαβα την πρωτοβουλία να έρθω σε επαφή με Προέδρους και άλλων μεσογειακών κρατών, με τους οποίους αποφασίσαμε να απευθύνουμε κοινή έκκληση για τη Μεσόγειο, επισημαίνοντας ότι δεν υπάρχει άλλος χρόνος για χάσιμο. Οι χώρες της περιοχής πρέπει να αντιδράσουν αποτελεσματικά και συντονισμένα και να προσπαθήσουν συλλογικά να αναστρέψουν τις επιπτώσεις της κλιματικής κρίσης.
Να δώσουν έμφαση στις αρχές της πρόληψης και της προφύλαξης και να κινητοποιήσουν όλες τους τις δυνάμεις, καθώς και να περάσουν το μήνυμα στην κοινωνία των πολιτών. Η αντιμετώπιση της κρίσης έχει καταστεί υπαρξιακή πρόκληση και κανένα κράτος δεν μπορεί να αντεπεξέλθει μόνο του σε αυτήν. Έχουμε όλοι ευθύνη απέναντι στις μελλοντικές γενιές και κρινόμαστε από αυτές.
Η διάσωση του περιβάλλοντος είναι ο αγώνας του καιρού μας και καμία δικαιολογία δεν υπάρχει να μείνουμε άπραγοι και να μην αναλάβουμε την απαιτούμενη δράση. Χρέος όλων είναι, καθένας με τα μέσα που διαθέτει, να διεκδικήσουμε, στην πράξη, ένα παρόν και μέλλον, όπου η ευημερία μας δεν θα τελεί συνεχώς υπό την απειλή της καταστροφής του φυσικού μας περιβάλλοντος».
