Αν και σε ολόκληρη την ομιλία του ο κ. Μητσοτάκης δεν έκανε την παραμικρή ονομαστική αναφορά ούτε στον αρχηγό της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης Αλέξη Τσίπρα αλλά ούτε και στον ΣΥΡΙΖΑ, είναι προφανές ότι ο πρωθυπουργός πέταξε το γάντι στον μεγάλο του αντίπαλο, επιχειρώντας παράλληλα να απαξιώσει σε μεγάλο βαθμό την παρουσία τους στο πολιτικό σκηνικό.
Οι τρεις τελευταίες παράγραφοι της ομιλίας του κ. Μητσοτάκη ήταν ένα ξεκάθαρο μήνυμα και προς τους πολίτες: «Καλούμαστε να επιλέξουμε τον δρόμο της ανάπτυξης ή της οπισθοδρόμησης. Του εκσυγχρονισμού ή του αναχρονισμού. Της σιγουριάς ή της αβεβαιότητας. Του πατριωτισμού ή της εθνικής αμηχανίας. Και της κοινωνικής ευημερίας ή της οικονομικής καθήλωσης.
Τώρα ξέρουμε πια ποιος μπορεί να διαχειρίζεται και να ξεπερνά κρίσεις. Και ξέρουμε ποιοι μένουν πάντα χαιρέκακοι θεατές. Γι’ αυτό και, όταν έρθει η ώρα, δεν θα εκλέξουμε μόνο Κυβέρνηση, αλλά και Κυβερνήτη του τόπου.
Προχωρούμε, λοιπόν, με Σιγουριά και Συνέπεια. Με σχέδιο και αποτέλεσμα. Με αλήθεια και αισιοδοξία. Και με πίστη σε όσα θέλουν και μπορούν οι Ελληνίδες και οι Έλληνες. Για την Αυτοδύναμη Ελλάδα του σήμερα και του αύριο!»
Ασφαλώς ο πρωθυπουργός προτού καταλήξει να θέσει το δίλημμα και πριν παρουσιάσει το πακέτο των 21 μέτρων στήριξης της κοινωνίας ύψους 5,5 δισ. ευρώ, φρόντισε να παρουσιάσει το κυβερνητικό έργο της τριετίας. Ο κ. Μητσοτάκης επωφελούμενος της ευκαιρίας που πάντα προσφέρει η ΔΕΘ στον εκάστοτε πρωθυπουργό, εκμεταλλευόμενος τα θετικά αποτελέσματα των δημοσκοπήσεων και με τη σιγουριά ενός πρωθυπουργού που βλέπει την κυβέρνησή του να αποδίδει έργο, ξεκίνησε επί της ουσίας την προεκλογική εκστρατεία της Νέας Δημοκρατίας.
Κάνοντας διαρκώς υπομνήσεις στα αποτελέσματα που φέρνει ο διχασμός και η δημαγωγία «φωτογράφιζε» την συνολικά αρνητική στάση του ΣΥΡΙΖΑ ως Αξιωματική Αντιπολίτευση στα πεπραγμένα της κυβέρνησής του. «Με λίγα λόγια: ή δίνουμε δεύτερη ευκαιρία στην πρόοδο ή ρισκάρουμε μια δεύτερη φορά στη συμφορά», ακούστηκε να λέει ο κ. Μητσοτάκης, θέλοντας έτσι να καταδείξει την ποιοτική διαφορά της δικής του διακυβέρνησης σε σύγκριση με εκείνη της περιόδου 2015-2019.
Ο πρωθυπουργός δεν θα μπορούσε να αποφύγει τις αναφορές και στα Ελληνοτουρκικά, μπροστά μάλιστα σε ένα ιδιαίτερα ευαίσθητο κοινό περί τα εθνικά θέματα, όπως αυτό της Θεσσαλονίκης.
«...στις απειλές που εκτοξεύει η άλλη πλευρά του Αιγαίου απαντά μία ελληνική λέξη, που συμπυκνώνει τη δύναμη του Έθνους μας: όχι, κύριε Ερντογάν. Και για να το πω στη γλώσσα που ίσως καταλαβαίνει καλύτερα: τα νταηλίκια γιόκ με την Ελλάδα», ήταν η καταληκτική αποστροφή του πρωθυπουργικού λόγου στην ενότητα των Ελληνοτουρκικών θεμάτων και των προκλήσεων της γείτονος. Το μακρόσυρτο χειροκρότημα των παρισταμένων -πλην Καραμανλή ο οποίος παρ' όλα αυτά σηκώθηκε από τη θέση του όπως όλοι- ήταν η καλύτερη τονωτική ένεση για τη συνέχεια.
Ο κ. Μητσοτάκης κατάφερε κατ' αυτόν τον τρόπο να κλείσει το μάτι στην πτέρυγα εκείνη των ψηφοφόρων που επιθυμούν και πιο... δυναμικές λύσεις απέναντι στην τουρκική προκλητικότητα και να συσπειρώσει αυτό το κοινό που είναι έτοιμο να χρεώσει στον ΣΥΡΙΖΑ ακόμα και το... προπατορικό αμάρτημα όσον αφορά τη στάση του στα Ελληνοτουρκικά και εν γένει στα εθνικά θέματα.
Εν κατακλείδι ο κ. Μητσοτάκης επιχείρησε να φέρει τον ΣΥΡΙΖΑ και τον κ. Τσίπρα ο οποίος επισκέπτεται την επόμενη εβδομάδα την ΔΕΘ στην δύσκολη θέση να επιλέξουν και εκείνοι το δικό τους δίλημμα ενόψει της προεκλογικής αντιπαράθεσης. Στο Μαξίμου δεν έχουν παρά να περιμένουν, ευρισκόμενοι σε θέση ισχύος όπως υπολογίζουν μετά και τη χθεσινοβραδινή εμφάνιση του πρωθυπουργού στη ΔΕΘ.
