Ο υποψήφιος ευρωβουλευτής με τον ΣΥΡΙΖΑ – Προοδευτική Συμμαχία και εκπρόσωπος της πολιτικής κίνησης ΚΟΣΜΟΣ, Πέτρος Κόκκαλης, δήλωσε: «Το ερώτημα του μέλλοντος είναι αν η τεχνητή νοημοσύνη θα επηρεάσει την ιδιωτικότητα και την ατομική μας ελευθερία. Από πού θα έλκουμε την πολιτική μας οντότητα και ποιο θα είναι το νέο κοινωνικό συμβόλαιο. Εμείς θέλουμε η Ελλάδα να σταματήσει την αυτοαναφορικότητα και να υιοθετήσει το νέο παγκόσμιο σύστημα, για να διεκδικήσει μια θέση στον παγκόσμιο καταμερισμό εργασίας. Μέσα από την τεχνολογία έχουμε τη δυνατότητα να αποτρέψουμε την κλιματική αλλαγή και να δημιουργήσουμε έναν κόσμο που θα χωράνε όλοι. Στόχος μας είναι να προετοιμαστούν οι Ευρωπαίοι πολίτες για το ψηφιακό μέλλον, να υπάρχει συνεργασία με δημόσια δίκτυα, πανεπιστήμια, επιχειρήσεις. Πρέπει να συμμετέχουμε όλοι για να σχεδιάσουμε το μέλλον της ανθρωπότητας.»
Ο Γιάννης Σολδάτος, ICT & Business Consultant, αναφέρθηκε στα βασικά χαρακτηριστικά και τις μεγαλύτερες τάσεις της 4ης βιομηχανικής επανάστασης: την παγκοσμιοποίηση, την τεχνολογική εξέλιξη, την κλιματική αλλαγή. Τις κοινωνικές επιπτώσεις της 4ης βιομηχανικής επανάστασης ανέλυσε ο Επίκουρος Καθηγητής του Παν/μίου Δυτικής Αττικής, Δημήτρης Πυρομάλης, ο οποίος μας παρότρυνε «να ζήσουμε την επανάσταση και να επιδιώξουμε τη συμμετοχή μας στη διαμόρφωση της τεχνολογικής εξέλιξης», ενώ ο Μάριο Γκολένα, τελειόφοιτος του Παν. Δυτ. Αττικής κατέθεσε τη δική του εμπειρία μέσα από τον φοιτητικό διαγωνισμό «NXP Cup EMEA – Autonomous Intelligent Car Racing», στον οποίον η ελληνική συμμετοχή κατάφερε να πάρει τη δεύτερη θέση.
Ο Σπύρος Κουτρούμπας, υποψήφιος διδάκτορας του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου ανέπτυξε τον τρόπο με τον οποίον οι νεοφυείς επιχειρήσεις βλέπουν τη δραστηριότητά τους στο πλαίσιο της 4ης βιομηχανικής επανάστασης και τόνισε ότι «ο τρόπος αξιοποίησης της τεχνολογικής προόδου πρέπει να είναι απόφαση της κοινωνίας», ενώ ο Σταύρος Τσομπανίδης από την PHEE αναφέρθηκε στην κυκλική οικονομία και στη σημασία αλλαγής του οικονομικού μοντέλου.
Η διαβούλευση με το κοινό κινήθηκε γύρω από την ανάγκη της εκπαίδευσης των εργαζομένων στις ψηφιακές δεξιότητες, ώστε αφενός να συρρικνωθεί το χάσμα μεταξύ όσων έχουν τη γνώση και όσων υπολείπονται αυτής, αφετέρου για να μειωθεί το brain drain των νέων επιστημόνων. Συζητήθηκε, επίσης, το έλλειμμα ανταγωνιστικότητας των ελληνικών νεοφυών επιχειρήσεων, καθώς και οι περιορισμένες δυνατότητες χρηματοδότησής τους ενώ μεγάλο τμήμα της συζήτησης μονοπώλησε η ανησυχία για τις κοινωνικές ανισότητες που αναμένεται να δημιουργηθούν. Τονίστηκε, τέλος, η αλλαγή που θα φέρει η 4η βιομηχανική επανάσταση στη δημόσια διοίκηση και η σημασία του «open source», που έχει τη δυνατότητα να δώσει λύσεις στις παθογένειες του συστήματος.
