Η απάντηση του κ. Χαρίτση είναι η εξής:
«Μετά από συνάντηση με την Ένωση Νοσηλευτών σήμερα, ο κ. Μητσοτάκης κατηγόρησε την κυβέρνηση ότι επιλέγει τις προσλήψεις ανειδίκευτων εργαζομένων στις υπηρεσίες καθαριότητας των Δήμων έναντι ειδικευμένου προσωπικού στα νοσοκομεία. Περισσότερα λάθη σε μία τόσο σύντομη δήλωση δεν θα μπορούσαν να χωρέσουν!Λάθος 1ο: η Κυβέρνηση προχωρά σε προσλήψεις ΚΑΙ στην καθαριότητα ΚΑΙ στην υγεία.
'Αλλωστε οι πρώτες καλύπτονται από τα δημοτικά τέλη και δεν επιβαρύνουν τον κρατικό προϋπολογισμό. Αυτό είτε το αγνοεί ο κ. Μητσοτάκης ή ψεύδεται συνειδητά. Λάθος 2ο: ο κ. Μητσοτάκης θεωρεί τις ελλείψεις στην καθαριότητα ως δευτερεύουσας σημασίας. Κάνει πως δεν βλέπει τις πρωτοφανείς ελλείψεις στους Δήμους που συσσώρευσαν τα προηγούμενα χρόνια οι κυβερνήσεις ΝΔ - ΠΑΣΟΚ και τις οποίες αντιμετωπίζει επιτέλους η σημερινή Κυβέρνηση. 'Η θεωρεί ότι οι ελλείψεις αυτές θα καλυφθούν από ιδιώτες εργολάβους, κάτι όμως που πρέπει να βγει και να το πει δημόσια.
Λάθος 3ο: ο κ. Μητσοτάκης εγκαλεί την κυβέρνηση ότι κάνει προσλήψεις μόνο ανειδίκευτου προσωπικού. 'Αλλο ένα ψέμα! Η Κυβέρνηση καλύπτει πραγματικές ανάγκες όπου αυτές υπάρχουν (και είναι τεράστιες μετά από χρόνια εγκατάλειψης του ευρύτερου δημοσίου τομέα και της αυτοδιοίκησης). Για πρώτη φορά άλλωστε τους τελευταίους μήνες μετά από πολλά χρόνια γίνονται προσλήψεις επιστημονικού και τεχνικού προσωπικού στους Δήμους όλης της χώρας.
Λάθος 4ο και σημαντικότερο: ο κ. Μητσοτάκης αποσιωπά εντέχνως ότι αν εφαρμοστεί η εξαγγελία του για επαναφορά του κανόνα 1:5 στο Δημόσιο έναντι του 1:1 που πέτυχε η Κυβέρνηση μας, δεν θα μπορούν να γίνουν οι απαραίτητες προσλήψεις ούτε στα νοσοκομεία, ούτε στους Δήμους, ούτε σε καμία άλλη κρίσιμη υπηρεσία του ευρύτερου Δημοσίου.
Θα συμβουλεύαμε λοιπόν, τον αρχηγό της αξιωματικής αντιπολίτευσης να μην αλλάζει θέση ανάλογα με το ποιους συναντά, και κυρίως, να μην επιχειρεί να διεγείρει αντανακλαστικά κοινωνικού αυτοματισμού, στρέφοντας τη μία κοινωνική ομάδα απέναντι στην άλλη, μήπως και κρύψει το σκληρά νεοφιλελεύθερο πρόγραμμά του. Οι πολίτες διαθέτουν και μνήμη και κρίση…»
