Την άνοιξη του 2016, ο Μακρόν ως υπουργός Οικονομίας του Φρανσουά Ολάντ, είχε δεχθεί στο Παρίσι τον πρόεδρο της ΝΔ. Σε ένα πλούσιο πρωινό με καφέ και γαλλικά κρουασάν, στο γραφείο του στο υπουργείο, είχαν συζητήσει για αρκετή ώρα σχετικά με το μέλλον της Ευρώπης και τις εξελίξεις στο ελληνικό πρόγραμμα προσαρμογής. Γρήγορα διαπίστωσαν ότι οι αντιλήψεις του για τις απαραίτητες μεταρρυθμίσεις συμπίπτουν σε πολλά σημεία και οι δυο τους συμφώνησαν να διατηρήσουν την επαφή. Τα γραφεία τους αντάλλαξαν …τηλέφωνα και διευθύνσεις κι έτσι υπήρχε από τότε μία καλή συνεργασία.
Τα πράγματα ήρθαν έτσι ώστε ο Εμμανουέλ Μακρόν από το… «πουθενά» κατάφερε να είναι υποψήφιος και τελικά να κερδίσει την προεδρία της Γαλλίας.
Στην Πειραιώς θυμούνται ακόμα την επιστολή του ΣΥΡΙΖΑ τον Απρίλιο του 2017 προς το Κομμουνιστικό Κόμμα της Γαλλίας με την οποία στήριζαν τον Ζακ Λυκ Μελανσόν.
Σε ένα σημείο της έλεγε:
«Για τον ΣΥΡΙΖΑ η υποψηφιότητα του ανεξάρτητου κεντρώου υποψήφιου Εμμανουέλ Μακρόν δεν μπορεί να είναι το αντίπαλο δέος στην Λεπέν, αφού, σύμφωνα με τις προγραμματικές του διακηρύξεις, θα σημάνει τη συνέχιση της νεοφιλελεύθερης πολιτικής που γνωρίσαμε ως σήμερα στη Γαλλία και την Ευρώπη».
Στην Πειραιώς εκφράζουν τώρα την ικανοποίησή τους για την κατανόηση εκ μέρους του πρωθυπουργού Αλέξη Τσίπρα της σημασίας του ρόλου του κ. Μακρόν στην Ευρώπη μαζί με την δημόσια στήριξή του στην προσπάθεια εξόδου της Ελλάδας από τα μνημόνια. Για τον ΣΥΡΙΖΑ δεν έχουν την ίδια βεβαιότητα και επισημαίνουν ότι οι μεταρρυθμίσεις, οι επενδύσεις, η επιχειρηματικότητα δεν είναι μόνο επικοινωνιακά τρικ αλλά κορυφαία πολιτική επιλογή.
Για τις εξελίξεις που έχει μπροστά η Ευρώπη και η Ελλάδα συζήτησε ο Κ. Μητσοτάκης με τον Εμμ. Μακρόν και συμφώνησαν να συναντηθούν στο κοντινό μέλλον για να μιλήσουν πιο αναλυτικά για όλα όσα τους απασχολούν.
Αξίζει να σημειωθεί ότι το έγκυρο περιοδικό Politico είχε χαρακτηρίσει τους Μακρόν και Μητσοτάκη ως τους νέους πολιτικούς που θα αφήσουν το στίγμα τους στην ΕΕ ως ρεαλιστές με λόγο που δεν έχει κρυμμένες πλευρές.
