Και δυστυχώς βρίσκουν ακροατήριο, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι αποκλειστικά φταίνε τα κόμματα και οι πολιτικές τους. Όμως έχουν μεγάλο μερίδιο ευθύνης.
Στην Βουλή, η κυβέρνηση επιχείρησε να πείσει τους πολίτες ότι υπέγραψε μία ακόμα μεγάλη επιτυχία με τους δανειστές που θα φέρει ανάπτυξη και θα λύσει και το θέμα του χρέους σε κανά χρόνο από τώρα. Και που είπε με στόμφο πως όταν θα γίνουν εκλογές οι πολίτες θα αφήσουν στην αντιπολίτευση την πρωτιά στις δημοσκοπήσεις. Από την άλλη , η αντιπολίτευση σύσσωμη κατά του Αλέξη Τσίπρα τον σφυροκοπούν αδιάλειπτα με τη ΝΔ να τον καλεί να κάνει εκλογές.
Αν κανείς θέλησε να παρακολουθήσει μία κόντρα για την οικονομία, όπως άλλωστε ήταν το αντικείμενο της προ ημερησίας διατάξεως συζήτηση για μία ακόμα φορά δεν τα κατάφερε. Κανείς δεν έγινε σοφότερος για τα αποτελέσματα του eurogroup και σίγουρο όχι πιο αισιόδοξος για το μέλλον του. Όταν δε η κόντρα έφτασε σε αντεγκλήσεις για τον ρόλο της αριστεράς στην τρομοκρατία και το αν ο ΣΥΡΙΖΑ ή ΝΔ κλείνουν το μάτι στην Χρυσή Αυγή, το παιχνίδι χάθηκε ξανά.
Μέσα στη Βουλή κλιματισμός, έξω καύσωνας. Υπάρχει τεράστιο χάσμα μεταξύ πολιτικής και κοινωνίας. Αυτές τις μέρες οι Έλληνες στενάζουν από τους φόρους και ουδείς ασχολείται. Τα παιδιά δίνουν τις μάχες της ζωής τους στα Πανεπιστήμια και ουδείς ασχολείται. Η χώρα βουλιάζει στην ανεργία όμως κάποιοι πανηγυρίζουν οτι μειώθηκε και τα πράγματα πάνε καλά. Αυτή είναι η τεράστια απόσταση που χωρίζει την πολιτική από την κοινωνία στην Ελλάδα. Το χάσμα μάλιστα διευρύνεται όσο τα σημερινά κάπως μεγαλύτερα κόμματα συνεχίζουν με τις συνήθειες του παρελθόντος.
Έτσι, η Χρυσή Αυγή, ο Σώρρας και άλλοι εθνοσωτήρες βρίσκουν πιο εύκολα απογοητευμένο και οργισμένο κοινό. Αλλά κανείς δεν συγκινείται αφού οι αναλύσεις γίνονται κι αυτές με όρους παρελθόντος.
