«Ό,τι συνέβη από το 2015 και μετά, όπως οι μειώσεις ύψους 10 δισ. ευρώ που προκύπτουν από το 3ο μνημόνιο ΣΥΡΙΖΑ στο ασφαλιστικό, είναι μειώσεις άδικες καθώς θα μπορούσαν να είχαν αποφευχθεί», επισημαίνει χαρακτηριστικά.
Αναφερόμενος στη διαπραγμάτευση για τη δεύτερη αξιολόγηση σημειώνει ότι «οδηγούμαστε σε προνομοθέτηση μέτρων 3,6 δισ. ευρώ», ενώ αναφερόμενος στην κατάσταση που επικρατεί στην αγορά εργασίας επισημαίνει ότι «είναι τραγική», υπογραμμίζοντας ότι «δεν ευθύνεται μόνο η οικονομική κρίση, αλλά και η απουσία των αναγκαίων μεταρρυθμίσεων στην αγορά εργασίας».
Στο Εurogroup υπήρξε πρόοδος και οι εκπρόσωποι των θεσμών ήρθαν στην Αθήνα για τη συνέχιση των διαπραγματεύσεων. Από την κυβέρνηση διευκρινίζεται ότι δεν θα υπάρξει κανένα μέτρο λιτότητας και μάλιστα θα υπάρχουν και αντισταθμιστικά. Δεν είναι καλή εξέλιξη αυτή;
Καλή εξέλιξη θα είχαμε αν έστω και για μια φορά η κυβέρνηση επιχειρούσε να πει την αλήθεια, δεν έπαιζε επικοινωνιακά παιχνίδια έκανε στοιχειώδη αυτοκριτική για το κακό που έχει κάνει στη χώρα. Στην πράξη, το μόνο που έχει συμφωνηθεί είναι η επιστροφή των θεσμών στην Ελλάδα. Όλα τα υπόλοιπα είναι ανοιχτά και από τις μέχρι τώρα συζητήσεις δείχνουν ότι οδηγούμαστε σε προνομοθέτηση μέτρων -2% του ΑΕΠ, ήτοι 3,6 δισ. ευρώ- που αφορούν σε μείωση της προσωπικής διαφοράς και του αφορολόγητου. Ταυτόχρονα, δεσμεύουν τη χώρα για πολλά χρόνια με υψηλά πρωτογενή πλεονάσματα 3,5%! Σίγουρα, λοιπόν, όλα τα προηγούμενα δεν είναι καλά νέα, ενώ η εικόνα γίνεται περισσότερο τραγική αν αναλογιστούμε ότι όλα αυτά τα μέτρα θα μπορούσαν να είχαν αποφευχθεί.
Μετά από 7 χρόνια προγραμμάτων προσαρμογής, φαίνεται, τελικά, ότι τίποτα δεν προσαρμόστηκε. Τεράστιο θέμα το ασφαλιστικό, όλο μεταρρυθμίζεται και όλο έχει μαύρες τρύπες. Τώρα, στ’ αλήθεια, είναι δυνατόν να φταίει μόνο ο ΣΥΡΙΖΑ, όταν κι εσείς στην περίφημη 5η αξιολόγηση συζητούσατε την μείωση των επικουρικών;
Κι, όμως, είναι! Oι ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ με το λαϊκισμό και τις ιδεοληψίες τους ακύρωσαν την υλοποίηση της επιτευχθείσας συμφωνίας με τους θεσμούς. Εγκατέλειψαν τις προγραμματισμένες μεταρρυθμίσεις και διαρθρωτικές αλλαγές και γενικότερα δεν έκαναν τίποτα για την αγορά εργασίας. Συνακόλουθα, ο Ν.4387/2016 (Κατρούγκαλου) άλλαξε την ολοκληρωμένη και επιτυχημένη εθνική διαπραγματευτική συμφωνία για το ασφαλιστικό, που είχαν αποδεχτεί ακόμη και οι εταίροι μας. Πρόκειται για «γκάφα» εθνικών διαστάσεων, με την οποία η κυβέρνηση άνοιξε το ασφαλιστικό από μηδενική βάση. Αφενός μετέφερε σε αυτό –για την κάλυψη του ελλείμματος- μέρος του δημοσιονομικού εκτροχιασμού της χώρας, ύψους 3,5 δισ. ευρώ. Αφετέρου, εισήγαγε την έννοια της «προσωπικής διαφοράς», μεθοδεύοντας ταυτόχρονα την κατάργησή της.
Η μεταρρύθμιση στο ασφαλιστικό πράγματι ήταν αναγκαία και ολοκληρώθηκε το 2014. Όμως, ο λαϊκισμός και τα εγκληματικά λάθη του ΣΥΡΙΖΑ την ακύρωσαν, οδηγώντας σε ένα ασφαλιστικό μόρφωμα που είναι στον «αέρα». Αυτή είναι η αλήθεια που επιβεβαιώνει ότι όλες οι μειώσεις που ακολούθησαν και συντελέστηκαν -επί ΣΥΡΙΖΑ- ήταν άδικες και αχρείαστες!
Ξέρετε, ο κόσμος έχει μπερδευτεί. Από τη μία βλέπει τον ΣΥΡΙΖΑ και τη ΝΔ να τσακώνονται για το αν μειώθηκαν ή όχι οι δείκτες της ανεργίας και από την άλλη βιώνει την αμείλικτη πραγματικότητα. Είδα και μία ανακοίνωσή σας, σύμφωνα με τη οποία η ανεργία θα κλείσει στο 23,5%, ενώ εσείς την παραδώσατε στο 25,7 %. Αρα, δεν μειώθηκε όπως ισχυρίζεται η κα Αχτσιόγλου;
Η ΝΔ ασκεί κριτική επικαλούμενη τα επίσημα στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ και της ΕΡΓΑΝΗ για δυο λόγους. Πρώτον, με αποκλειστική ευθύνη του ΣΥΡΙΖΑ και της ανεύθυνης πολιτικής του, η ισχυρή τάση αποκλιμάκωσης της ανεργίας που επιτεύχθηκε χάρη στις μεταρρυθμίσεις και τις πολιτικές που δρομολόγησε η προηγούμενη κυβέρνηση «φρενάρισε». Έτσι, η ανεργία στο τέλος του 2016 θα κλείσει στο 23,5% και όχι στο 19,5%, όπως είχε συμφωνηθεί με τους θεσμούς. Οι 4 αυτές μονάδες ισοδυναμούν με 200.000 χαμένες θέσεις εργασίας.
Δεύτερον, τα 2 χρόνια διακυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, 2015 και 2016, σημειώθηκε αρνητική ιστορικά ανατροπή στην αγορά εργασίας, με θύματα εργαζόμενους και ανέργους, καθώς –για πρώτη φορά- οι ευέλικτες μορφές απασχόλησης κυριάρχησαν απόλυτα έναντι της πλήρους απασχόλησης. Πρόκειται για μια ιδιαίτερα αρνητική εξέλιξη, που δυστυχώς, συνεχίζεται και στους δυο πρώτους μήνες του 2017.
Σήμερα, οι μορφές εργασίας έχουν ξεπεράσει κάθε φαντασία. Επίσης υπάρχουν καθυστερήσεις 3 και 4 μηνών στην καταβολή των αποδοχών, απασχόληση με 1 ευρώ την ώρα, κουπόνια σούπερ μάρκετ αντί χρημάτων και, βέβαια, διπλάσιες ώρες χωρίς έξτρα αμοιβή. Εάν έρθουν και τα εργασιακά στην αξιολόγηση πώς είναι δυνατόν να ρυθμιστεί ποτέ αυτό;
Σίγουρα, η πραγματικότητα στην αγορά εργασίας σήμερα είναι τραγική. Δυστυχώς, αυτό που δεν έχει γίνει κατανοητό είναι ότι για την ανωτέρω εικόνα δεν ευθύνεται μόνο η οικονομική κρίση, αλλά και η απουσία των αναγκαίων μεταρρυθμίσεων στην αγορά εργασίας. Αν π.χ. η αγορά εργασίας της χώρας μας είχε μεταρρυθμιστεί νωρίτερα, οι επιπτώσεις της κρίσης στην ανεργία θα ήταν ηπιότερες και η κορύφωσή της δεν θα ξεπερνούσε το 20%. Εάν πάλι δεν προχωρούσαμε σε μεταρρυθμίσεις την περίοδο 2012-2014, τότε η ανεργία θα είχε ξεπεράσει κατά πολύ το 30%!
Η ανεργία δεν αντιμετωπίζεται ούτε με ευχές, ούτε με ξόρκια, ούτε με διορισμούς στο δημόσιο. Χρειάζονται αξιοπιστία, μεταρρυθμίσεις, τόνωση της επιχειρηματικότητας και σταθερότητα στην οικονομία. Αυτά θα «γεννήσουν» νέες δουλειές και θα εξαλείψουν όλες τις παθογένειες που παρουσιάζει σήμερα η αγορά εργασίας. Επιδίωξή μας, λοιπόν, ήταν και παραμένει η πλήρης και καλά αμειβόμενη απασχόληση, κάτι που έχουμε τη δύναμη να πετύχουμε.
Η Νέα Δημοκρατία προσφέρει τη «συμφωνία αλήθειας» στους πολίτες ζητώντας την εμπιστοσύνη τους για να βγάλει την χώρα από την κρίση. Τελικά τι είναι μεταρρύθμιση στον τομέα που έχετε θητεύσει και υπουργός και αν η αλήθεια είναι, όπως πάντα, σκληρή, θα την πείτε ωμά στον ελληνικό λαό; Το ρωτώ γιατί κάθε φορά, για παράδειγμα, κόβονται με κάθε τρόπο οι συντάξεις...
Είναι αλήθεια, ότι η διαφορά μεταξύ μεταρρύθμισης, διαρθρωτικών αλλαγών και δημοσιονομικής προσαρμογής είναι δυσδιάκριτη. Τα δύο πρώτα αποτελούν αναγκαία και ικανή προϋπόθεση για την επανεκκίνηση και λύτρωση της οικονομίας και την απελευθέρωση των δημιουργικών δυνάμεων της χώρας. Το τρίτο ήταν η επώδυνη και δυσάρεστη αλλά αναγκαία συνθήκη για την απομείωση των ελλειμμάτων και την εξυγίανση της οικονομίας.
Ενδεικτικά στο χώρο ευθύνης μου, μεταρρυθμίσεις είναι η ΕΡΓΑΝΗ, ο ΗΛΙΟΣ, η ΑΡΤΕΜΙΣ για τη αδήλωτη εργασία, ο ΑΤΛΑΣ για έκδοση σύνταξης σε μια μέρα, η κατάργηση του αντιεργατικού και αντιαναπτυξιακού νόμου για το βέτο του υπουργού, η μεταρρύθμιση του ασφαλιστικού, ο συνδικαλιστικός νόμος, η μείωση των ασφαλιστικών εισφορών, η δημιουργία επαγγελματικών ταμείων.
Στον αντίποδα οι επώδυνες, αλλά αναγκαίες, προσαρμογές του ασφαλιστικού ήταν οι μειώσεις ύψους 3,5 δισ. ευρώ (1ο μνημόνιο) και 3,9 δισ. ευρώ (2ο μνημόνιο). Με αυτές επιτεύχθηκε και ολοκληρώθηκε η εθνική συμφωνία που είχε δεσμευτεί η χώρα μας με τους εταίρους. Κάτι που αποδέχθηκαν και οι ίδιοι, μέσα από τη μοναδική αναλογιστική μελέτη για το ασφαλιστικό, που επιβεβαίωνε ότι εκπληρώνονται οι όροι βιωσιμότητάς του μέχρι το 2060!
Ό,τι συνέβη από το 2015 και μετά, όπως οι μειώσεις ύψους 10 δισ. ευρώ που προκύπτουν από το 3ο μνημόνιο ΣΥΡΙΖΑ στο ασφαλιστικό, είναι μειώσεις άδικες καθώς θα μπορούσαν να είχαν αποφευχθεί!
