Ο κ. Παπαδημούλης ανέφερε ότι οι εκλογές στην Αυστρία «έδωσαν μια μικρή ανάσα για κάθε δημοκράτη στην Ευρώπη, με την ήττα του ακροδεξιού Χόφερ», ωστόσο τόνισε ότι «το 47% των ψήφων που πήρε, υπογραμμίζει την απειλή μιας δυναμικά ανερχόμενης αντιευρωπαϊκής ακροδεξιάς».
Για το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος στην Ιταλία, εξέφρασε την εκτίμησή του ότι «πέρα από τις προτάσεις Ρέντσι και την κυβερνητική πολιτική που ακολουθεί, καταψηφίστηκε και η εικόνα που εκπέμπει η σημερινή Ευρώπη».
«Ένας από τους λόγους που έχασε ο Ρέντσι το δημοψήφισμα ήταν η ηχηρή παρέμβαση υπέρ του «ναι» του κ. Σόιμπλε. Όπου στήνονται κάλπες, αποδεικνύεται πως η υπαρκτή δεξιοκρατούμενη και γερμανοκρατούμενη Ευρώπη απορρίπτεται από τους πολίτες, διότι δεν προσφέρει όσα τους υποσχέθηκε: ανάπτυξη, απασχόληση, κράτος δικαίου, κοινωνικό κράτος, προοπτικές βελτίωσης της ζωής τους», συνέχισε ο κ. Παπαδημούλης.
Έτσι, επεσήμανε ότι είναι «ευθύνη της Αριστεράς και των προοδευτικών δυνάμεων να δημιουργήσουν ένα ευρύτερο προοδευτικό μέτωπο, γύρω από στόχους αλλαγών σε κάθε χώρα και στην Ευρώπη συνολικά».
Τέλος, ο κ. Παπαδημούλης, συνδέοντας τις εξελίξεις στην Ευρώπη με την ελληνική διαπραγμάτευση, τόνισε ότι στους ευρωπαϊκούς θεσμούς έχει κερδίσει έδαφος η άποψη ότι από τη στιγμή που οι Έλληνες τηρούν τις δεσμεύσεις τους, πρέπει και οι Ευρωπαίοι δανειστές να τηρήσουν τις δικές τους και να προχωρήσει η ελάφρυνση του χρέους, ώστε να περάσει η Ελλάδα σε έναν κύκλο ανάπτυξης, μετά από επτά χρόνια σκληρής ύφεσης. Ωστόσο, όπως είπε, «η γερμανική αδιαλλαξία αθροίζεται στους παραλογισμούς του ΔΝΤ, που μακράν απέχουν από το ευρωπαϊκό κεκτημένο» και συνέχισε: «Νομίζω ότι εάν το ΔΝΤ δεν είχε έρθει στην Ευρώπη ή μείνει από εδώ και πέρα σε έναν ρόλο τεχνικού συμβούλου, τα πράγματα μπορούν να εξελιχθούν καλύτερα».
