Μιλώντας το βράδυ σε νεολαίους του ΚΙΔΗΣΟ στο ίδρυμα Παπανδρέου, ο πρώην Πρωθυπουργός ανέφερε μεταξύ άλλων: «Είναι ιστορικές οι ευθύνες της συντήρησης που κυριάρχησε για πολλές, πολλές δεκαετίες στη χώρα. Οι ευθύνες αυτές δεν παραγράφονται, όσο κι αν όλο το σύστημα των συντηρητικών απογόνων προσπαθεί να τις συγκαλύψει, φορτώνοντάς τα όλα στον Αντρέα. Ο Αντρέας δεν χρειάζεται κανένα φτιασίδωμα, κανένα εξωραϊσμό».Ο Γ. Παπανδρέου ανέφερε για τον ιδρυτή του ΠΑΣΟΚ πως ήταν περήφανος «για το γεγονός ότι σταματήσαμε στην Ελλάδα να έχουμε πολιτικά παιδιά ενός κατώτερου Θεού, για το Εθνικό Σύστημα Υγείας, για την αναγνώριση της εθνικής αντίστασης, την επανάσταση στα δικαιώματα της γυναίκας, για το γεγονός ότι η Ελλάδα απέκτησε εξωτερική πολιτική που χαράσσονταν στα κυβερνητικά γραφεία και όχι στην αμερικανική πρεσβεία, για το γεγονός ότι το ΑΣΕΠ, ο θεσμός-σταθμός αξιοκρατίας φέρει την υπογραφή της δικής του κυβέρνησης και ότι κανένας δεξιός από αυτούς που τον έλεγαν «φαύλο», δεν είχε διανοηθεί καν να φτιάξει ΑΣΕΠ, αλλά αντίθετα ξεφύτρωσαν τα stage για να ξεπεράσουν κάθε ΑΣΕΠ.
Από την άλλη ήξερε και ο ίδιος, αναγνώριζε κι ο ίδιος, ότι σε πολλούς τομείς η γάγγραινα του πελατειασμού, αντί να υποχωρήσει είχε επιδεινωθεί».
Απαντώντας στις έντονες επικρίσεις για τις ευθύνες των αποφάσεών του, του 2010, ο πρώην Πρωθυπουργός τόνισε ότι «προσωπικά λοιδορήθηκα από τους αντιπάλους μου, όσο λίγοι. Ταξίδεψα σε όλο τον κόσμο, Ευρώπη, Αμερική, Ασία, δύο φορές, για να πείσω τους εταίρους μας να μην αφήσουν την Ελλάδα να χρεοκοπήσει - την ώρα που η αντιπολίτευση αμφισβητούσε ακόμα και τον πατριωτισμό μου. Έκανα ως Πρωθυπουργός ανοίγματα πραγματικής συναίνεσης, και το 2010 και το 2011, όταν άλλοι έχτιζαν ψεκασμένες καριέρες. Με είπαν Πινοσέτ, Τσολάκογλου, ντήλερ διεθνών κερδοσκόπων, ό,τι μπορεί να φανταστεί κανείς. Δεν κρατάω κακία σε κανέναν....Δικός μου εχθρός δεν είναι ο Τσίπρας, όπως δεν ήταν ο Σαμαράς. Τα δε γεγονότα του παρελθόντος, τα διδάγματα, δεν τα αναφέρουμε από εκδίκηση, αλλά για να μην επαναληφθούν ποτέ ξανά στο μέλλον. Δικός μου εχθρός είναι τα προβλήματα του τόπου. Είναι το πελατειακό κράτος, που τρώει το βιός του Έλληνα πολίτη και καταβροχθίζει τις ελπίδες της νέας γενιάς. Με αυτό πρέπει να τελειώνουμε».
Για το μέλλον, ο κ. Παπανδρέου μίλησε για την αναγκαία συνεργασία των προοδευτικών δυνάμεων «χωρίς προαπαιτούμενα και αρχηγισμούς, με μία μόνο δέσμευση: Τις πραγματικές αλλαγές και μεταρρυθμίσεις που επιβάλλονται, ώστε «να απαλλαγεί η χώρα από τον οικονομικό πολιτικό παρασιτισμό».
