Εξηγούν ότι σύμφωνα με την από 12-5-2016 ανακοίνωση των δικηγόρων κ. Καμπαγιάννη και Σκαρμέα, η από 12-5-2014 μηνυτήρια αναφορά που είχαν καταθέσει στην Εισαγγελία του Αρείου Πάγου για το ρατσιστικό πογκρόμ που εξαπέλυσε η Χρυσή Αυγή κατά αλλοδαπών στο κέντρο της Αθήνας στις 10-5-2011, αρχειοθετήθηκε από την Εισαγγελία Πρωτοδικών Αθηνών (μετά από δύο χρόνια «κατεπείγουσας έρευνας»), οι δε πλημμεληματικές πράξεις έχουν πλέον υποπέσει σε παραγραφή λόγω παρέλευσης της πενταετίας από το χρόνο τέλεσής τους.
Επισημαίνεται ότι η ως άνω μηνυτήρια αναφορά συσχετίστηκε με τη μεγάλη δικογραφία σε βάρος των κατηγορούμενων για εγκληματική οργάνωση κτλ, μελών της Χρυσής Αυγής και αποτελεί σήμερα (μαζί με τα σχετικά της) αναγνωστέο έγγραφο στη δίκη ενώπιον του Α' Τριμελούς Εφετείου Κακουργημάτων Αθηνών. Αναφέρεται επίσης ότι το συγκεκριμένο πογκρόμ το παρακολουθήσαμε όλοι στις τηλεοράσεις μας, αφού έλαβε χώρα μπροστά στις τηλεοπτικές κάμερες, με ένοπλους χρυσαυγίτες να δέρνουν και να κυνηγάνε αλλοδαπούς στο κέντρο της Αθήνας μέρα μεσημέρι.
«Δυστυχώς, τόσο η Ελληνική Αστυνομία όσο και η ελληνική δικαιοσύνη δικαίωσε τους δράστες αυτών των βίαιων επιθέσεων, αφού τους απέδειξε ότι δεν είχαν κανένα λόγο να φοβούνται να εγκληματούν ακόμα και on camera» τονίζουν οι βουλευτές του κυβερνώντος κόμματος και ερωτούν τους συναρμόδιους υπουργούς:
- Για ποιο λόγο μία έρευνα που χαρακτηρίστηκε ως «κατεπείγουσα» χρειάστηκε δύο ολόκληρα χρόνια διερεύνησης, και μάλιστα απολύτως άκαρπης, για να διεξαχθεί; Θα αναζητηθούν πειθαρχικές ευθύνες από τα εμπλεκόμενα αρμόδια όργανα με δεδομένο ότι τα αδικήματα υπέπεσαν σε παραγραφή;
- Ανατέθηκε η ποινική της διερεύνηση στον αρμόδιο για το ρατσιστικό έγκλημα εισαγγελικό λειτουργό, και εάν όχι για ποιο λόγο συνέβη αυτό;
- Πότε και σε ποιες ενέργειες θα προβούν τα αρμόδια Υπουργεία, προκειμένου να διασφαλίσουν την έγκαιρη διερεύνηση και τιμώρηση ρατσιστικών εγκλημάτων, ώστε να μην υπάρχει διάχυτο στην κοινωνία το αίσθημα της πλήρους ανοχής και ατιμωρησίας βίαιων εγκλημάτων και της ακύρωσης εν τοις πράγμασι του συνταγματικού δικαιώματος έννομης προστασίας για τα θύματα;
