Με απλά λόγια, η Αντιπρόεδρος της Βουλής και πρώην υπουργός Προστασίας του Πολίτη –έχει τη σημασία του και αυτό– απαντά στην κυβερνητική υπεκφυγή πως ακόμα και να είχαν κινηθεί νομικά οι υπουργοί που παρακολουθήθηκαν με το κακόβουλο λογισμικό και να είχαν παραστεί για υποστήριξη της κατηγορίας, αυτό «δεν θα διαφοροποιούσε σε οτιδήποτε την εξέλιξη της δίκης».
Υπενθυμίζει πως σύμφωνα με τη δικαστική απόφαση «παύει οριστικά η ποινική δίωξη ως προς τους 108 αποδέκτες που δεν υπέβαλαν εμπρόθεσμη έγκληση».Σε αυτούς τους 108, βέβαια, περιλαμβάνεται και το μισό υπουργικό συμβούλιο της Νέας Δημοκρατίας που «αδράνησε». Να κάτι που θα άλλαζε αν οι Υπουργοί είχαν κινηθεί νομικά.
Και διατυπώνει το πλέον εύλογο ερώτημα: «Δεν έχουν ευθύνη οι υπουργοί που δεν προσέφυγαν στη Δικαιοσύνη [...] παρότι μετά τη δικαστική απόφαση η υπόθεση ξαναγυρνά στις εισαγγελικές αρχές για εκ νέου έρευνα για κατασκοπεία, για το ότι η υπόθεση εκδικάστηκε σε βαθμό πλημμελήματος κι όχι κακουργήματος; Πόσο μάλλον όταν αντικείμενο της παγίδευσης είναι το σύνολο των βιοτικών σχέσεων, συνομιλιών, επικοινωνιών γραπτών και προφορικών των Υπουργών που παγιδεύτηκαν με το παράνομο λογισμικό predator».
Για να καταλήξει πως αυτό που βλέπουμε να διαδραματίζεται σε κοινή θέα, δεν είναι κάτι άλλο από «μια ανοιχτή "διαπραγμάτευση" μεταξύ των πρωταγωνιστών του σκανδάλου».
Ν.Α.
