Σε αυτήν, μία ανομοιογενής κοινοβουλευτική συμμαχία - ή όχι και τόσο ανομοιογενής - υπό τους Ζωή Κωνσταντοπούλου, Κυριάκο Βελόπουλο, Στέφανο Κασσελάκη και τον Νατσιό της Νίκης υιοθετούν την κατηγορία που αντιμετώπισαν οι κατηγορούμενοι για τη μικρασιατική καταστροφή από το έκτακτο στρατοδικείο στην κορύφωση του Εθνικού Διχασμού.
Αξίζει ωστόσο να σημειωθεί πως για να συναντήσει κανείς ιστορικά αντίστοιχη κατηγορία για «εσχάτη προδοσία» δεν χρειάζεται να ανατρέξει στη «δίκη των Εξ» μετά τη μικρασιατική καταστροφή, ούτε στην εκτέλεσή τους στο Γουδή. Ούτε καν στην αναψηλάφηση της υπόθεσης και τη μετά θάνατον αθώωσή τους το 2010.
Αρκεί να ανατρέξει κανείς στην ομιλία του Ευάγγελου Βενιζέλου το 2019, ο οποίος αναφερόμενος τότε στην υπόθεση Novartis και απευθυνόμενος στον ΣΥΡΙΖΑ, είχε από το βήμα της Βουλής κάνει λόγο «περί διώξεων για εσχάτη προδοσία».
Ο κ. Βενιζέλος τότε είχε κάνει λόγο «για σφετερισμό της ιδιότητας του κρατικού οργάνου για να αλλοιωθούν οι θεσμοί του κράτους δικαίου» επαναλαμβάνοντας ότι «υπάρχει τυπική παραβίαση του άρθρου 134 του Ποινικού Κώδικα. Δεν εννοώ, εξήγησε, «για εσχάτη προδοσία σε βάρος της χώρας αλλά εδώ η εσχάτη προδοσία νοείται ως κατάλυση των θεσμών του πολιτεύματος με τη συνεργασία πολιτικών και δικαστικών παραγόντων με πρωτοβουλία των πολιτικών παραγόντων», καταχειροκροτούμενος από βουλευτές της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ...
Ν.Α.
