Το πλέον χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι η συνέντευξη του Κώστα Σημίτη στην Οικονομική Επιθεώρηση τον Μάρτιο του 2023, η οποία προσέφερε μια εκτενή και καυστική κριτική στην οικονομική πολιτική της κυβέρνησης του Κυριάκου Μητσοτάκη.
Εστιάζοντας σε ζητήματα που αφορούν το παραγωγικό μοντέλο της χώρας, την προσέλκυση επενδύσεων και τις κοινωνικές δαπάνες, ο αποβιώσας πρώην πρωθυπουργός δεν είχε διστάσει να χρησιμοποιήσει αυστηρή γλώσσα, χαρακτηρίζοντας ορισμένες από τις πρακτικές της κυβέρνησης ως «κερδοσκοπικό οπορτουνισμό».
Ο Κώστας Σημίτης είχε υπογραμμίσει ότι, παρά τις ευκαιρίες που είχε προσφέρει το Ταμείο Ανάκαμψης και Ανθεκτικότητας, η κυβέρνηση δεν είχε καταφέρει να διαμορφώσει ένα σύγχρονο και βιώσιμο παραγωγικό μοντέλο. Είχε επισημάνει την υπερβολική εξάρτηση της ελληνικής οικονομίας από τον τουρισμό και την έλλειψη επενδύσεων σε τομείς όπως η έρευνα, η καινοτομία και η αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής.
Είχε αναφέρει επίσης ότι οι απαραίτητες διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις, όπως η αναβάθμιση δεξιοτήτων, η ενίσχυση της διασύνδεσης επιχειρήσεων με πανεπιστήμια και η βελτίωση της δημόσιας διοίκησης, είχαν παραμεληθεί. Η έλλειψη αυτών των δράσεων είχε, κατά τη γνώμη του, υπονομεύσει την ικανότητα της χώρας να προσαρμοστεί σε ένα ανταγωνιστικό διεθνές περιβάλλον.
Ο «κερδοσκοπικός οπορτουνισμός»
Στο επίκεντρο της κριτικής του είχε βρεθεί ο τρόπος που η κυβέρνηση Μητσοτάκη έχει προσεγγίσει την προσέλκυση επενδύσεων. Ο Σημίτης είχε τονίσει ότι οι επενδύσεις που έχουν προωθηθεί δεν έχουν συμβάλει στη βιώσιμη ανάπτυξη της ελληνικής οικονομίας. Είχε επισημάνει ότι πολλές από αυτές τις επενδύσεις χρηματοδοτούνταν με δάνεια από ελληνικές τράπεζες, γεγονός που οδηγούσε σε απώλεια εθνικού ελέγχου πάνω στην οικονομία.
«Το επενδυτικό κλίμα που επιδιώκει να δημιουργήσει η κυβέρνηση είναι ένας επιβεβλημένος στόχος που όμως μέχρι σήμερα έχει αποδώσει ασταθή αποτελέσματα. Στις περισσότερες περιπτώσεις κυριαρχούν οι επενδύσεις στο real estate και τα deals κερδοσκοπικών funds, τα οποία μάλιστα συχνά χρηματοδοτούνται με δάνεια από τις ελληνικές τράπεζες! Δηλαδή, με τα εθνικά μας κεφάλαια οι ξένοι αποκτούν τον έλεγχο της οικονομίας μας. Αυτό δεν λέγεται ξένη επένδυση, αλλά κερδοσκοπικός οπορτουνισμός. Οι ξένοι επενδυτές είναι ευπρόσδεκτοι αν φέρνουν δικά τους κεφάλαια, ανεβάζουν την εθνική ανταγωνιστικότητα και δημιουργούν θέσεις απασχόλησης», είχε αναφέρει χαρακτηριστικά με την αστική ευγένεια που τον διακρίνει.
Ο Κώστας Σημίτης είχε κατακρίνει και την πολιτική των μαζικών επιδομάτων, χαρακτηρίζοντάς την καταστροφική για την οικονομία συνολικά. Είχε επισημάνει ότι τέτοιες πολιτικές διεύρυναν το δημόσιο έλλειμμα, περιόριζαν τα δημοσιονομικά περιθώρια για μελλοντικές έκτακτες ανάγκες και υπονόμευαν τις διαρθρωτικές βελτιώσεις που απαιτούνταν για την ενίσχυση της παραγωγικότητας.
Είχε τέλος υπογραμμίσει ότι η χαμηλή παραγωγικότητα οδηγεί σε αύξηση της κατανάλωσης, διευρύνοντας το εξωτερικό έλλειμμα, και προειδοποιούσε ότι αυτή η τάση μπορούσε να προκαλέσει σοβαρά οικονομικά προβλήματα μακροπρόθεσμα.
Θ.Κ.
