Δεν ήταν και από τις ευτυχέστερες στιγμές του κοινοβουλευτισμού η προ ημερησίας διατάξεως συζήτηση για το κράτος δικαίου που είχε ζητήσει ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης την Πέμπτη.
Ο πρωθυπουργός, μάλιστα, δεν δίστασε να αποδώσει το σοβαρό επεισόδιο της υγείας του στενού του συνεργάτη Γιώργου Μυλωνάκη στην τοξικότητα που υπάρχει στην πολιτική ζωή της χώρας και σε δημοσίευμα εφημερίδας. Νίκος Ανδρουλάκης και Σωκράτης Φάμελλος τον χαρακτήρισαν «αρχιτέκτονα της τοξικότητας» και «αρχιερέα της τοξικότητας» αντιστοίχως, με στελέχη της αντιπολίτευσης σε κατ΄ ιδίαν συζητήσεις να κατηγορούν τον Κυριάκο Μητσοτάκη ότι χρησιμοποίησε την κατάσταση της υγείας του στενού του συνεργάτη στην πολιτική αντιπαράθεση. Σε κάθε περίπτωση, η συγκεκριμένη αναφορά θα μείνει στις πολύ κακές στιγμές του κοινοβουλευτισμού της διακυβέρνησης Μητσοτάκη.
Ο πρωθυπουργός στη συζήτηση της Πέμπτης, κατά κοινή ομολογία, πραγματοποίησε τη χειρότερη εμφάνισή του στο Κοινοβούλιο από το 2016 που ανέλαβε την ηγεσία της ΝΔ. Προσπαθώντας πάση θυσία να αποφύγει να τοποθετηθεί στο θέμα των σκανδάλων, δεν σήκωσε καθόλου το γάντι στις επιθέσεις των αρχηγών των κομμάτων της αντιπολίτευσης για όσα τον εγκαλούσαν για τις υποκλοπές, τον ΟΠΕΚΕΠΕ, τις απευθείας αναθέσεις και το πτυχίο του Μακάριου Λαζαρίδη, τον οποίο κράτησε στη θέση του επωμιζόμενος ένα καθόλου ευκαταφρόνητο πολιτικό κόστος. Κολάκευσε τους βουλευτές τους οποίους είχε ρίξει στην πυρά όταν ήρθε η δικογραφία στη Βουλή, ενώ επιχείρησε ένα φτηνό αντιπερισπασμό απέναντι στο πελατειακό κράτος, επαναφέροντας στο προσκήνιο την αναθεώρηση του Συντάγματος, πλην όμως αυτή τη φορά η αντιπολίτευση δεν τσιμπάει ενώ και ο αποπροσανατολισμός δεν έχει περιθώρια να πετύχει. Μεγάλες θεσμικές αλλαγές, όπως το «γερμανικό μοντέλο» στον εκλογικό νόμο που εξήγγειλε μετά από εκλογές, είναι φανερό πως δεν έχουν νόημα όταν ανακοινώνονται ως αντιπερισπασμός στις καταγγελίες για συγκάλυψη σκανδάλων, όπως οι υποκλοπές και ο ΟΠΕΚΕΠΕ. Η εμφάνιση Μητσοτάκη στη Βουλή ήταν στην ουσία εμφάνιση ενός πρωθυπουργού σε αποδρομή.
Ο Νίκος Ανδρουλάκης έκανε την καλύτερη ίσως εμφάνισή του ως αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης. Στη σύγκρουσή του με τον Κυριάκο Μητσοτάκη και στην επίθεση εναντίον του άγγιξε σχεδόν το άριστα. Στις τοποθετήσεις του, ωστόσο, δεν είχε καμία πρόταση για την επόμενη μέρα. Και για αξιωματική αντιπολίτευση αυτό δεν είναι το καλύτερο ούτε βοηθάει το έλλειμμα «πρωθυπουργισιμότητας» που εμφανίζει σε όλες τις μετρήσεις ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ. Ο Νίκος Ανδρουλάκης, πάντως, έδειξε με τη χθεσινή του εμφάνιση πως το θέμα της κυβερνητικής συνεργασίας ΠΑΣΟΚ – Νέας Δημοκρατίας θα πρέπει να αποκλειστεί από τον ορίζοντα.
Ο ΣΥΡΙΖΑ, όπως έδειξε η συζήτηση, παραμένει ως ένα κόμμα που αναμένει απλώς την ίδρυση του κόμματος του Αλέξη Τσίπρα, προκειμένου είτε να αναστείλει τη λειτουργία του είτε –σε διαφορετική περίπτωση– με τη μειοψηφία που θα παραμείνει στο κόμμα να διεκδικήσει την κοινοβουλευτική του επιβίωση, είτε με αρχηγό τον Σωκράτη Φάμελλο είτε με αρχηγό τον Παύλο Πολάκη.
Ο Δημήτρης Κουτσούμπας συνέχισε τις πολύ καλές παρουσίες του στη Βουλή, η νέα πρόεδρος της ΚΟ της Νέας Αριστεράς έδειξε πως το κόμμα αυτό, όπως και ο ΣΥΡΙΖΑ, απλώς αναμένει χωρίς δυναμική τη διάσπασή του, ενώ η Ζωή Κωνσταντοπούλου έδειξε πως θα παραμείνει στην ίδια στρατηγική που της δίνει άνετη κοινοβουλευτική προοπτική.
Πολύ ενδιαφέρον κατά τη γνώμη μας παρουσίασε η τοποθέτηση του Κυριάκου Βελόπουλου. Κυρίως το σημείο που ανέφερε πως η κυβέρνηση πρέπει να γίνει καλύτερη, φράση που από κάποιους ερμηνεύτηκε ως μια πρώτη «χαραμάδα ανοίγματος» προς το Μέγαρο Μαξίμου. Πολύ περισσότερο καθώς δήλωσε πως θα συνεργαζόταν ξανά με την πλειοψηφία, προκειμένου να διώξει τον Χρήστο Ράμμο από την Αρχή που ήταν πρόεδρος.
Κατά τα λοιπά, η χώρα εισήλθε σε –ανεπίσημη– προεκλογική περίοδο σε κλίμα απόλυτης τοξικότητας με ευθύνη πρωτίστως της κυβέρνησης, που επιδιώκει με κάθε θυσία να συγκαλύψει τα σκάνδαλα.
