Ο χρόνος τρέχει για την ηγεσία της Χαριλάου Τρικούπη και πιέζει τον Νίκο Ανδρουλάκη για άμεσα αποτελέσματα ως προς τη διεκδίκηση της πρώτης θέσης στις προσεχείς εκλογές, που είναι και ο διακηρυγμένος στόχος του.
Ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ βρίσκεται ενώπιον μεγάλων προκλήσεων:
-Πρώτον, στη μείωση της (δημοσκοπικής) διαφοράς με τη Νέα Δημοκρατία, ώστε να μπορεί να θέσει το δίλημμα ότι στις εκλογές διεκδικεί την πρώτη θέση. Σε διαφορετική περίπτωση, θα έχει να αντιμετωπίσει σοβαρά προβλήματα στην τελική πορεία προς τις κάλπες, καθώς δεν θα μπορέσει να δικαιολογεί τον κεντρικό του προεκλογικό στόχο. Ακόμα πιο δύσκολη, ωστόσο, σε μια τέτοια περίπτωση θα είναι η μετεκλογική περίοδος, από τη στιγμή που όπως όλα δείχνουν αφενός δεν θα υπάρχει αυτοδυναμία και αφετέρου η ΝΔ δεν θα καταρρεύσει και θα είναι πρώτο κόμμα.
Ο Κυριάκος Μητσοτάκης φέρεται αποφασισμένος να ξεκαθαρίσει πως η ΝΔ δεν μπορεί να έχει κοινά σημεία για να συνεργαστεί παρά μόνο με το ΠΑΣΟΚ, απευθύνοντας πρόταση συγκυβέρνησης προς τον Νίκο Ανδρουλάκη. Το πρόσωπο του πρωθυπουργού δεν μπαίνει φυσικά από τον Κυριάκο Μητσοτάκη σε διαπραγμάτευση, θα είναι ο αρχηγός του πρώτου κόμματος, όπως συνέβη την περίοδο 2012-15 με Αντώνη Σαμαρά και Ευάγγελο Βενιζέλο. Ο Κ. Μητσοτάκης θεωρεί πως σε κάθε περίπτωση θα είναι κερδισμένος:
Ακόμα και αν δεν δεχθεί ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ την πρόταση, το Μαξίμου πιστεύει ότι ο Μητσοτάκης, θέτοντας το θέμα της ακυβερνησίας, θα διεμβολίσει τη Χαριλάου Τρικούπη, λαμβάνοντας ψηφοφόρους της σε δεύτερη εκλογική αναμέτρηση. Όπως, ωστόσο, μπορεί να υποθέσει ο καθένας, ο Νίκος Ανδρουλάκης, με το κλίμα τουλάχιστον που δημιουργείται –και με τις παρακολουθήσεις που είχαν γίνει–, δεν μπορεί να συνεργαστεί με τη ΝΔ και πολύ περισσότερο με πρωθυπουργό τον Κυριάκο Μητσοτάκη.
-Δεύτερον, ένα νέο κόμμα από τον Αλέξη Τσίπρα αποκλείει ουσιαστικά το ενδεχόμενο το ΠΑΣΟΚ να διεκδικήσει την πρώτη θέση στις εκλογές. Ίσως μάλιστα το αναγκάσει να δώσει μάχη για τη δεύτερη θέση. Η στρατηγική της «αυτόνομης πορείας», κόντρα στη στρατηγική της δημιουργίας ενός εκλογικού έστω συνασπισμού κατά τα πρότυπα του ΚΙΝΑΛ –ώστε να μην χάνεται το εκλογικό μπόνους σε περίπτωση που αναδεικνυόταν πρώτο κόμμα– αποκλείει τις συνεργασίες με τον ΣΥΡΙΖΑ ή με άλλο κόμμα. Το ΠΑΣΟΚ μοιάζει με κόμμα... ανάδελφο.
Πολύ περισσότερο που η ΝΔ το έχει ως τον βασικό στόχο προς διεμβολισμό και τυχόν κόμμα Τσίπρα το αποκόβει από κάθε πιθανή εφεδρεία. Ανεξάρτητα από το τι δείχνει δημοσίως, ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ ανησυχεί ιδιαιτέρως από τυχόν κόμμα Τσίπρα. Μέχρι στιγμής, όμως, δεν έχει στρατηγική αντιμετώπισής του. Η τακτική του περιορίζεται σε καταγγελίες ότι τα μεγάλα συμφέροντα, κυρίως τα εκδοτικά, είναι αυτά που προωθούν τον Αλέξη Τσίπρα, είτε γιατί «είναι εύκολος αντίπαλος» για τον Κυριάκο Μητσοτάκη, είτε γιατί φοβούνται τον ίδιο τον Νίκο Ανδρουλάκη. Πρόκειται σαφώς για αμυντική στρατηγική και αδυναμία, που δεν αντιμετωπίζει το πρόβλημα. Ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ θέλει αποτελέσματα σε πολύ σύντομο διάστημα...
(Το κείμενο έχει γραφεί για την εφημερίδα Απογευματινή που κυκλοφορεί τη Δευτέρα)
