Μέχρι τώρα ο Ανδρέας Δρυμιώτης ήταν απλώς γραφικός, διαθέτοντας μόνιμη στήλη στην «Καθημερινή» της Κυριακής και βήμα στον «Σκάι» -αναμενόμενο- αλλά και στην κυβερνητική τηλεόραση, όπως δυστυχώς εξελίσσεται η ΕΡΤ.
Με τη δήλωσή του όμως πως «το να είσαι Αριστερός έχει καταντήσει να μην είσαι Έλληνας» (!) καθίσταται και επικίνδυνος. Όχι απλά γιατί επιχειρεί να καταλύσει κεκτημένα της μεταπολίτευσης, ούτε μόνο γιατί επαναφέρει εμφυλιοπολεμική «επιχειρηματολογία».
Ο Δρυμιώτης βλέπετε είπε φωναχτά ένα κάτι που πιστεύει μεγάλο μέρος της ηγεσίας και τροφοδοτεί η φρασεολογία κυβερνητικών στελεχών, ενίοτε και του Μαξίμου, σε μια απέλπιδα προσπάθεια να προσεγγίσει το ακροδεξιό ακροατήριο.
-Είναι τυχαίο ότι την -χυδαία- δήλωσή του την υποστήριξε αμέσως η «Ομάδα Αλήθειας» (sic) της Νέας Δημοκρατίας;
-Είναι τυχαίο που σε παρόμοιο κλίμα κινήθηκαν οι δηλώσεις του εκπροσώπου της κυβέρνησης για την -αδιανόητη- απουσία των ηγετών της προοδευτικής αντιπολίτευσης από την κηδεία του Διονύση Σαββόπουλου;
-Είναι τυχαία η (ακρο)δεξιά ατζέντα πολλών στελεχών του κυβερνώντος κόμματος, μεταξύ αυτών και του υπουργού Υγείας και αντιπροέδρου της ΝΔ Άδωνι Γεωργιάδη;
-Είναι τυχαία η τραμπικής εμπνεύσεως στροφή στο μεταναστευτικό;
Δεν γνωρίζουμε αν το Μαξίμου θεωρεί πως με αυτό τον τρόπο θα κερδίσει ακροδεξιές ψήφους. Δύσκολο το βλέπουμε, ιδίως αν ο Αντώνης Σαμαράς ανακοινώσει την ίδρυση κόμματος, καθώς κάθε μέρα θα σπρώχνει και πιο δεξιά το κόμμα που ίδρυσε ο Κωνσταντίνος Καραμανλής, ο οποίος επαίρονταν ότι «αναγνώρισε και νομιμοποίησε το ΚΚΕ», ανεξαρτήτως βεβαίως αν δεν μπορούσε να κάνει διαφορετικά. Σε κάθε περίπτωση -και με προσωπική ευθύνη και του πρωθυπουργού- το πολιτικό κλίμα πυροδοτείται σε μια πολύ κρίσιμη στιγμή.
Και αυτό είναι το τελευταίο που χρειάζεται η χώρα τις σημερινές πολύ κρίσιμες στιγμές...
