Εν τάχει ορισμένα συμπεράσματα από τις τελευταίες εξελίξεις στο χώρο της κεντρο-αριστεράς το τελευταίο διάστημα:
-Ο Σωκράτης Φάμελλος έπραξε ορθά και δεν συγκρούστηκε με τον Αλέξη Τσίπρα, όπως του εισηγούνταν «ακραίοι» του κόμματός του που τρομάζουν στην ιδέα της επαναφοράς του πρώην πρωθυπουργού. Αντιθέτως, ο Σ. Φάμελλος περιχαράκωσε το χώρο του κόμματος που ηγείται και που προφανώς (και να ήθελε) δεν μπορούσε σε καμιά περίπτωση να πράξει κάτι διαφορετικό.
-Αντιθέτως, καθόλου ευνοϊκά δεν έγινε δεκτή στο σύνολο του χώρου η επίθεση της Λούκας Κατσέλη στον Αλέξη Τσίπρα. Ιδίως οι χαρακτηρισμοί δεν ήταν και η ευτυχέστερη στιγμή της πρώην υπουργού, σε ένα χώρο που η ίδια τίμησε και ο ίδιος τίμησε με μια ανώτατη διάκριση, να την προτείνει ως υποψήφια για την προεδρία της Δημοκρατίας.
-Ο ΣΥΡΙΖΑ δεν πρέπει να επενδύσει στην πλειοδοσία έναντι του Μητσοτάκη. Η πολιτική της αναδιανομής σε ένα ρεαλιστικό πλαίσιο θα πρέπει να είναι βεβαίως στην πρώτη τη γραμμή. Αλλά σε καμία περίπτωση δεν φτάνει, ιδίως αν παραπέμπει σε πολιτική πλειοδοσίας...
