Μεγάλο προβληματισμό αλλά και αμηχανία προκαλεί στην Αθήνα η «νέα αρχιτεκτονική» που δημιουργείται στην περιοχή μετά τις πρώτες κινήσεις του Ντ. Τραμπ. Κυρίως η προσπάθεια ένταξης της Τουρκίας στη λεγόμενη ευρωπαϊκή άμυνα. Τα «Παιχνίδια Εξουσίας» αναδημοσιεύουν από τον «Ριζοσπάστη» ένα πολύ ενδιαφέρον ρεπορτάζ (με τα αρχικά συντάκτη Α.Μ.) για την κατάσταση της τουρκικής πολεμικής βιομηχανίας και γιατί η ΕΕ «επενδύει» στην Άγκυρα:
«Η Τουρκία πρέπει να αναγνωρίζεται ως κεντρικός εταίρος σε όλες τις προσπάθειες» για την αναβάθμιση της «ευρωπαϊκής άμυνας», αφού μάλιστα «υπάρχουν όλες οι ενδείξεις ότι είναι έτοιμη γι' αυτό», σημείωσε την Τετάρτη στην Αγκυρα ο πρωθυπουργός της Πολωνίας - προεδρεύουσας στην ΕΕ αυτήν την περίοδο - Ντ. Τουσκ, στη συνάντηση που είχε με τον Τούρκο Πρόεδρο Ρ. Τ. Ερντογάν.
Η συνάντηση οργανώθηκε με ζητούμενο οι δύο πλευρές να «ανταλλάξουν εις βάθος απόψεις» για τις τρέχουσες περιφερειακές και παγκόσμιες εξελίξεις, περιλαμβανομένων φυσικά όσων «τρέχουν» ειδικά γύρω από τον πόλεμο στην Ουκρανία, αλλά και τις διατλαντικές σχέσεις, σύμφωνα πάντα με την επίσημη ενημέρωση.
Είχε προηγηθεί η πρόσφατη συμμετοχή της Τουρκίας στη συνάντηση Ευρωπαίων ηγετών στο Λονδίνο, στις 2 Μάρτη, για μια «συμμαχία προθύμων» η οποία, πέρα από τη στρατιωτική στήριξη της Ουκρανίας έναντι της Ρωσίας, αφορά και ευρύτερα τη συζήτηση για τη λεγόμενη «ευρωπαϊκή αρχιτεκτονική ασφαλείας», την πολεμική προετοιμασία των ευρωπαϊκών κρατών του ΝΑΤΟ σε συνθήκες που εντείνονται οι αντιθέσεις εντός του ευρωατλαντικού άξονα.
Σε ένα τέτοιο φόντο, στα παζάρια με την Τουρκία, πέρα από τη γεωστρατηγική της θέση και το μεγάλο μέγεθος του στρατού της, βαραίνει και η σημαντική ανάπτυξη της τουρκικής πολεμικής βιομηχανίας.
Πριν λίγες μέρες η γαλλική εφημερίδα «Le Monde» φιλοξένησε εκτενές δημοσίευμα με τίτλο «Η εντυπωσιακή ανάδειξη του εξοπλιστικού τομέα στην Τουρκία», σημειώνοντας μια σειρά πλευρές για την εκτόξευση των στρατιωτικών δαπανών στη χώρα, αλλά και το βάρος που ρίχνει η Αγκυρα στην πολεμική βιομηχανία, για τη γεωπολιτική αναβάθμιση της Τουρκίας.
Τα τελευταία χρόνια η εξάρτηση των τουρκικών Ενόπλων Δυνάμεων από ξένες εταιρείες έχει μειωθεί στο 30% (από 70% μέχρι πριν κάποια χρόνια).
Σήμερα η τουρκική πολεμική βιομηχανία αριθμεί περίπου 2.000 εταιρείες, με συνολικό εργατικό δυναμικό άνω των 100.000 και εξαγωγές σε περίπου 170 χώρες...
Εκτόξευση των στρατιωτικών δαπανών και επενδύσεων
Η «Le Monde» παρέθετε μάλιστα τα πιο πρόσφατα στοιχεία της διεθνούς κατάταξης «Global Firepower» για τη στρατιωτική δυναμική των χωρών, που αξιολογεί τις Ενοπλες Δυνάμεις της Τουρκίας ως τις 9ες πιο ισχυρές στον κόσμο, μπροστά από εκείνες δυνάμεων όπως η Ιταλία (κατατάσσεται 10η), το Πακιστάν (11ο), η Γερμανία (14η) και το Ισραήλ (15ο).
Δεν είναι τυχαίο ότι οι στρατιωτικές δαπάνες σήμερα έχουν εκτοξευτεί ετησίως στα 60 δισ. δολάρια, ενώ πριν λίγες δεκαετίες ήταν στα 5 δισ. δολάρια.
Ακόμα, η εφημερίδα αναφερόταν εκτενώς στις «υπερσύγχρονες κεντρικές εγκαταστάσεις» του τουρκικού ομίλου «Baykar» στην Κωνσταντινούπολη, σημειώνοντας ότι ο μέσος όρος ηλικίας των 4.000 εργαζομένων της είναι 29 ετών.
Τέλος, τόνιζε πόσες «περγαμηνές» διαθέτουν μια σειρά τελευταία αποκτήματα της τουρκικής πολεμικής βιομηχανίας, όπως τα μαχητικά μη επανδρωμένα τηλεκατευθυνόμενα «UCAV's Baykar», που χρησιμοποιήθηκαν σε όλους τους πολέμους των τελευταίων ετών, από τη Λιβύη μέχρι το Ναγκόρνο Καραμπάχ και την Ουκρανία.
Ειδική αναφορά κάνει η γαλλική εφημερίδα στη χρήση των μη επανδρωμένων αεροσκαφών «Baykar TB2» στη σύγκρουση στην Ουκρανία, προσθέτοντας ότι το αεροσκάφος «είναι παρόν σε 30 χώρες - Αιθιοπία, Μάλι, Μπουρκίνα Φάσο, Μαρόκο» κ.λπ.
«Δεν υπάρχει τίποτα που να μην παράγεται στην Τουρκία», επισημαίνει η «Le Monde» και τονίζει ότι «τώρα η τουρκική αμυντική βιομηχανία κερδίζει έδαφος και στη Δυτική Ευρώπη». Θυμίζει δε ότι τον περασμένο Δεκέμβρη το πορτογαλικό Πολεμικό Ναυτικό παρήγγειλε δύο πλοία ανεφοδιασμού στην τουρκική εταιρεία STM.
Χαρακτηριστική είναι και η συμφωνία που ανακοινώθηκε στις 6 Μάρτη, ανάμεσα στην τουρκική «Baykar» και στον ιταλικό κολοσσό «Leonardo», να αναπτύξουν από κοινού παραγωγή για να εκμεταλλευτούν την ευρωπαϊκή αγορά.
Πρόσφατα είχε καταγραφεί και η συμφωνία για επένδυση της «Baykar» στην «Piaggio Aerospace Company», στη Γένοβα της Ιταλίας.
«Ιστορικό ταίριασμα» και «απαντήσεις για μια ευάλωτη Ευρώπη»...
Στις 10 Μάρτη το Κέντρο Ανάλυσης για την Ευρωπαϊκή Πολιτική (Center for European Policy Analysis - CEPA), που εδρεύει στην Ουάσιγκτον αλλά διαθέτει παραρτήματα σε Βρυξέλλες και Λονδίνο, με φόντο την «κινητικότητα» που αύξησε στα ευρωπαϊκά επιτελεία το παζάρι της κυβέρνησης Τραμπ με Ρωσία και ευρύτερα, σημείωνε: «Αντιμετωπίζοντας μια πρόκληση ασφαλείας που ενδεχομένως έχει υπαρξιακές διαστάσεις για την ίδια, η Ευρώπη πρέπει να θέσει γρήγορες ερωτήσεις και να βρει άμεσες λύσεις. Μπορεί να μην αρέσει σε όλους, δεδομένης της ιστορίας των διμερών προβληματικών σχέσεων, αλλά η ήπειρος έχει μια λύση που την κοιτάζει κατά πρόσωπο - την Τουρκία».
Το Κέντρο υποστήριζε ότι «η Τουρκία διαθέτει απαντήσεις για μια ευάλωτη Ευρώπη» και ότι «θα μπορούσε να υπάρξει ένα ιστορικό "ταίριασμα" ανάμεσα στην αμυντική βιομηχανία και τις στρατιωτικές ικανότητες της Τουρκίας και σε μια ευρωπαϊκή ήπειρο που έχει επειγόντως ανάγκη από στρατεύματα και όπλα».
Πέρα από εκτιμήσεις για το πώς μια συνεργασία ΕΕ - Τουρκίας θα εξυπηρετούσε και γεωστρατηγικά συμφέροντα της Αγκυρας (με το σκεπτικό ότι θα την ανησυχούσε πως «μια πλήρης ρωσική νίκη θα επέτρεπε στο Κρεμλίνο να ανανεώσει τη σχεδόν αυτοκρατορική του προσπάθεια να κυριαρχήσει στη Μαύρη Θάλασσα και στον Νότιο Καύκασο και να εξουδετερώσει την Ουκρανία, περιοχές όπου η Τουρκία έχει ουσιώδη συμφέροντα»), το CEPA διαπίστωνε ότι «είναι η αμυντική της βιομηχανική παραγωγή που θα επιτρέψει στην Αγκυρα να κάνει ακόμα μεγαλύτερη διαφορά», καθώς «η Ευρώπη πλέον δηλώνει ανοιχτά ότι πρέπει να αυξήσει τη στρατιωτική της βιομηχανική παραγωγή, αλλά αναγνωρίζει ότι αυτό απαιτεί κάποια χρόνια για να καρποφορήσει».
Και συνέχιζε: «Η Τουρκία μπορεί να παράσχει λύσεις για να αντιμετωπιστεί το μεγάλο χάσμα. Διαθέτει έναν τεράστιο και αποτελεσματικό τομέα μεταποίησης, με αληθινή ισχύ στην αμυντική παραγωγή, την ικανότητα να παράγει άρματα μάχης, οχήματα και πυρομαχικά πεζικού - συμπεριλαμβανομένων βλημάτων 155 χιλιοστών - σε μεγάλη κλίμακα. Ακόμα, η χώρα έχει εξελίξει και συνεχίζει να εξελίσσει ζωτικές στρατιωτικές τεχνολογίες, συμπεριλαμβανομένων παγκόσμιας κλάσης ικανοτήτων σε drones, όπου το ευρωπαϊκό αμυντικό σύμπλεγμα υστερεί σημαντικά».
«Η Τουρκία» - επισημαίνει το CEPA - «διαθέτει το μεγαλύτερο χερσαίο στρατιωτικό δυναμικό από τα ευρωπαϊκά μέλη του ΝΑΤΟ, με σχεδόν 400.000 στρατεύματα εδάφους, που διπλασιάζονται αν περιληφθούν και οι εφεδρείες. Διαθέτει πάνω από 2.000 βασικά άρματα μάχης, σχεδόν τα μισά από όσα τα ευρωπαϊκά μέλη του ΝΑΤΟ συνολικά, ενώ οι ναυτικές της δυνάμεις έχουν κρίσιμο έλεγχο και ρόλο πάνω στις θαλάσσιες οδούς της Μαύρης Θάλασσας».
