Το ΠΑΣΟΚ γκρεμίζει τις γέφυρες με τον ΣΥΡΙΖΑ, που γκρεμίζει τις γέφυρες με την Νέα Αριστερά, που αποστρέφεται το κόμμα Κασσελάκη, που δεν συνομιλεί ούτε με την Πλεύση Ελευθερίας ούτε με το ΜέΡΑ 25 που, αθροιστικά, ίσα που ξεπερνούν το 30% και μαζί με το ΚΚΕ με τίποτα δεν μπορούν να απειλήσουν την πολιτική κυριαρχία της ευρύτερης δεξιάς.
Οι δημοσκοπήσεις δείχνουν ότι το κοινωνικό αίτημα για σύγκλιση των δυνάμεων του προοδευτικού χώρου δυναμώνει όσο φαίνεται ανέφικτη η εκλογική ήττα της ΝΔ χωρίς τη δημιουργία ενός συμμαχικού σχήματος απέναντί της.
Παρόλα αυτά, οι μοναδικές κινήσεις που γίνονται προς αυτή την κατεύθυνση είναι οι συναντήσεις Κοτζιά και Κόκκαλη με Φάμελλο και Χαρίτση που έχουν συμβολική σημασία αλλά όχι και εκλογικό αποτύπωμα.
Στο μεταξύ πλεονάζουν οι αντιπάθειες: Η Διαμαντοπούλου ζητά από τον Τσίπρα να δηλώσει δημόσια mea culpa για τη στάση του απέναντι στο ΠΑΣΟΚ επί μνημονίων, η Νέα Αριστερά θεωρεί κόκκινο πανί τον Π. Πολάκη που θεωρεί κόκκινο πανί τον Ν. Ανδρουλάκη. Κάπως έτσι σχηματίζεται ο φαύλος κύκλος του κατακερματισμού στον προοδευτικό χώρο που επιτρέπει στον Κ. Μητσοτάκη να σχεδιάζει ακόμα και πολλαπλές, αλλεπάλληλες εκλογές μέχρι την εξασφάλιση αυτοδυναμίας της ΝΔ με τον εκφοβισμό των πολιτών για παρατεταμένη πολιτική και οικονομική αστάθεια.
Στις αρχές της επόμενης χρονιάς θα φανεί στην πράξη πόσο ισχυρή είναι η αυτοκαταστροφική δυναμική αριστερά της ΝΔ.
Η προεδρική εκλογή θα δείξει πολλά: Αν ο Κ. Μητσοτάκης καταφέρει να παρασύρει τον Ν. Ανδρουλάκη στη στήριξη κοινής υποψηφιότητας για ΠτΔ, τότε η απόσταση του ΠΑΣΟΚ με τον ΣΥΡΙΖΑ και τη Νέα Αριστερά θα γίνει χαοτική. Αν, αντίθετα, οι προοδευτικές πολιτικές δυνάμεις τηρήσουν κοινή στάση, όπως θα μπορούσε να συμβεί με τη στήριξη του Χρ. Ράμμου, τότε θα δημιουργηθεί γόνιμη συνθήκη για προοδευτικές συγκλίσεις.
Άλλωστε, οι πολιτικοί αρχηγοί του προοδευτικού χώρου δεν θα μπορέσουν να αποφύγουν για πολύ ακόμη τις κατιδίαν συναντήσεις. Με αφορμή την εκλογή ΠτΔ και, λίγο αργότερα, τη συνταγματική αναθεώρηση είναι αναπόφευκτο ο Νίκος Ανδρουλάκης να συναντηθεί με τον Σωκράτη Φάμελλο και τον Αλέξη Χαρίτση.
Συνεργάτες του λένε, υπό τον όρο της ανωνυμίας, ότι πιο εύκολα ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ μπορεί να συνεννοηθεί με τον Στέφανο Κασσελάκη και την Ζωή Κωνσταντοπούλου παρά με τον πρόεδρο του ΣΥΡΙΖΑ και της Νέας Αριστεράς. Το σύνθημα «ούτε αριστερά, ούτε δεξιά, μόνο μπροστά» του ταιριάζει καλύτερα αλλά προφανώς δεν μπορεί να προβλέψει την εκλογική τύχη του Κινήματος Δημοκρατίας ούτε να δώσει τα χέρια με την επικεφαλής της Πλεύσης Ελευθερίας πριν από τις εκλογές.
Το βέβαιο είναι ότι στελέχη προερχόμενα από τον ΣΥΡΙΖΑ, όπως πχ ο βουλευτής Πέτρος Παππάς και η Ράνια Θρασκιά, μπορεί να ενταχθούν στα ψηφοδέλτια του ΠΑΣΟΚ όταν θα έρθει η ώρα. Βέβαιο είναι επίσης ότι η ομάδα Αχτσιόγλου-Χαρίτση κινούνται σε διαφορετικό μήκος κύματος από την Ομπρέλα με την οποία συνυπάρχουν στην Νέα Αριστερά, όπως η πλευρά Πολάκη δεν βρίσκεται κοντά στην ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ, ως προς τον τρόπο που αντιλαμβάνεται τις συνεργασίες.
Με βάση την κοινή λογική και την στατιστική, το ΠΑΣΟΚ δεν μπορεί να κερδίσει τη ΝΔ μόνο του ούτε ο ΣΥΡΙΖΑ να γίνει αξιωματική αντιπολίτευση μόνος του. Αλλά η άρνηση της πραγματικότητας παραμένει βασική αιτία αυτοκαταστροφής - στη ζωή και στην πολιτική.
(Το κείμενο δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα "Το Καρφί" που κυκλοφορεί από το Σάββατο)
