Δεν γνωρίζουμε πώς θα εκφραστεί δημοσκοπικά στις πρώτες μετρήσεις που θα δουν το φως της δημοσιότητας τον Σεπτέμβριο, αλλά η «δεξιά στροφή» που επιχειρεί ο Κυριάκος Μητσοτάκης μετά το αποτέλεσμα-σοκ των ευρωεκλογών δεν γίνεται αποδεκτή από τα στελέχη και τους οπαδούς της «λαϊκής δεξιάς» του κόμματός του.
-Ο ανασχηματισμός θεωρείται «δειλός» ως προς το σήμα για «επιστροφή στο κόμμα», καθώς η συμπερίληψη στο νέο κυβερνητικό σχήμα ως υφυπουργών προσώπων όπως ο Κωνσταντίνος Γκιουλέκας ή ο Κώστας Καραγκούνης ασφαλώς δεν θεωρείται «στροφή» από την έως τώρα πορεία του Κυριάκου Μητσοτάκη.
-Τα ίδια στελέχη θεωρούν ότι το συγκεκριμένο σήμα δεν μπορούσε να δοθεί με τις αλλαγές των γραμματέων, παρά το ισχυρό σήμα με την αποπομπή της Ζέφης Δημαδάμα και τη μη συμπερίληψη πρώην «πράσινων στελεχών» όπως ο Σπύρος Καρανικόλας, ο αποκαλούμενος και «μικρός Άδωνις».
-Αντιθέτως, ζητούν θυσίες στελεχών όπως ο Άκης Σκέρτσος, πάνω στους οποίους στηρίχτηκε η «χρυσή εποχή» Μητσοτάκη με την εκλογική νίκη του 2019 και τα πρώτα χρόνια της διακυβέρνησής του.
-Παρά τις ...θριαμβολογίες, που έχουν αρχίσει και κουράζουν, τα μείζονα προβλήματα των λαϊκών στρωμάτων εξακολουθούν να παραμένουν άλυτα, με κυρίαρχο την ακρίβεια και τη μείωση της αγοραστικής δύναμης των πολιτών.
-Η στάση της κυβέρνησης στα ελληνοτουρκικά, με χαρακτηριστικότερο παράδειγμα όσα έγιναν στην Κάσσο, εξακολουθεί να προκαλεί τη λαΊκή βάση του κόμματος.
Θα μπορούσαμε να αναφέρουμε και άλλα παραδείγματα, ωστόσο το συμπέρασμα είναι ένα: Τα τραύματα στη σχέση του Κυριάκου Μητσοτάκη με τη «δεξιά πτέρυγα» του κόμματός του είναι τόσο βαθιά που μόνο με μεγάλες κινήσεις του πρωθυπουργού θα μπορούσαν να αντιμετωπιστούν. Κινήσεις που προϋποθέτουν ο Κυριάκος Μητσοτάκης θα γίνει ...άλλος- κάτι που κατά τη γνώμη μας δεν μπορεί να συμβεί. Μπορεί, όμως, να πατά σε δυο βάρκες, όπως πράττει μετά το σοκ των ευρωεκλογών, χάνοντας ουσιαστικά και προς τις δυο πλευρές. Τόσο προς τα δεξιά, όσο και στο κέντρο!
