Έντονες αντιδράσεις στον χώρο των εκπαιδευτικών μουσικής προκαλούν τα κενά που αφήνει πίσω της η πρώτη φάση προσλήψεων αναπληρωτών για το σχολικό έτος 2026-2027, με τον Πανελλήνιο Σύλλογο Εκπαιδευτικών Μουσικής Επιστήμης (ΠΑΣΕΜΕ) να κάνει λόγο για σοβαρή απόσταση ανάμεσα στις ανάγκες των σχολείων και στον αριθμό των εκπαιδευτικών που προσλήφθηκαν.
Στο επίκεντρο της αντιπαράθεσης βρίσκονται τα οργανικά και λειτουργικά κενά στη Μουσική, αλλά και το ζήτημα της σταθερής στελέχωσης των σχολικών μονάδων. Ο Σύλλογος υποστηρίζει ότι μεγάλος αριθμός μαθητών παραμένει χωρίς επαρκή πρόσβαση στο μάθημα, ενώ εκατοντάδες εκπαιδευτικοί εξακολουθούν να εργάζονται σε καθεστώς αναπλήρωσης.
Σχολεία χωρίς μουσικούς: Πάνω από 500 κενά και μόλις 60 προσλήψεις στην Πρωτοβάθμια
Σύμφωνα με τον ΠΑΣΕΜΕ, στην Πρωτοβάθμια Εκπαίδευση προσλήφθηκαν 60 εκπαιδευτικοί Μουσικής ΠΕ79.01, ενώ τα οργανικά κενά που καταγράφει ο Σύλλογος ξεπερνούν τα 500, με τα λειτουργικά κενά να είναι, όπως επισημαίνει, ακόμη περισσότερα. Από τους 60 εκπαιδευτικούς, οι τέσσερις προσλήφθηκαν με μειωμένο ωράριο.
Στη Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση, σύμφωνα με τα ίδια στοιχεία, προσλήφθηκαν 32 εκπαιδευτικοί, εκ των οποίων έξι με μειωμένο ωράριο. Στην Ειδική Αγωγή καταγράφονται 88 προσλήψεις στην Πρωτοβάθμια και 22 στη Δευτεροβάθμια, ενώ στα Μουσικά Σχολεία προσλήφθηκαν 200 εκπαιδευτικοί ΠΕ79.01. Τα 200 άτομα στα Μουσικά Σχολεία επιβεβαιώνονται και από τα επίσημα στοιχεία του υπουργείου Παιδείας, το οποίο ανακοίνωσε συνολικά 23.020 προσλήψεις αναπληρωτών στην Α΄ φάση για το σχολικό έτος 2026-2027.
Για τον ΠΑΣΕΜΕ, ωστόσο, το ζήτημα δεν είναι μόνο αριθμητικό. Ο Σύλλογος υποστηρίζει ότι πίσω από κάθε θέση που δεν καλύπτεται βρίσκεται τόσο ένα σχολείο που αναζητά εκπαιδευτικό όσο και ένας εκπαιδευτικός που παραμένει σε καθεστώς επαγγελματικής αβεβαιότητας. Όπως αναφέρεται χαρακτηριστικά «Σε 32 από τις 58 Διευθύνσεις Πρωτοβάθμιας και σε 40 από τις αντίστοιχες της Δευτεροβάθμιας δεν πήραν ούτε έναν μουσικό! Δεν δεχόμαστε το 2026 να μοιράζονται διδακτικά αντικείμενα σαν φέιγ βολάν, ως β’ αναθέσεις, για να μπαλωθούν απλά τα κενά στο ωρολόγιο πρόγραμμα και να γλιτώσει το κράτος έξοδα! Πίσω από το κάθε διδακτικό αντικείμενο υπάρχει ένα πτυχίο, μια βαθύτερη επιστημονική γνώση αυτού!»
«Δεν μπορεί η μουσική να είναι ο φτωχός συγγενής»
Ο Σύλλογος εκφράζει την έντονη αντίθεσή του στην πρακτική κάλυψης των αναγκών μέσω δεύτερων αναθέσεων, ζητώντας το μάθημα της Μουσικής να διδάσκεται από εκπαιδευτικούς της αντίστοιχης ειδικότητας. Όπως υποστηρίζει, η έλλειψη εξειδικευμένου προσωπικού δεν αποτελεί μόνο εργασιακό ζήτημα για τους εκπαιδευτικούς, αλλά επηρεάζει άμεσα την ποιότητα της παρεχόμενης εκπαίδευσης. Στην ανακοίνωσή του ο ΠΑΣΕΜΕ θέτει παράλληλα το ζήτημα των συγχωνεύσεων τμημάτων και των πολυπληθών τάξεων, ζητώντας να λαμβάνονται υπόψη παιδαγωγικά κριτήρια και να περιορίζεται ο αριθμός των μαθητών ανά τμήμα.
Ζητούν περισσότερες ώρες και διεύρυνση της μουσικής εκπαίδευσης
Στις διεκδικήσεις των εκπαιδευτικών περιλαμβάνεται η επαναφορά του δίωρου μαθήματος Μουσικής σε τάξεις όπου έχει περιοριστεί, καθώς και η ενίσχυση της μουσικής εκπαίδευσης σε όλες τις βαθμίδες.
Ο Σύλλογος ζητά, μεταξύ άλλων, την επαναφορά δύο ωρών μουσικής στην Α΄ Δημοτικού και στην Α΄ Λυκείου, αλλά και την επέκταση της μουσικής παιδείας από το Νηπιαγωγείο έως και το Λύκειο. Ιδιαίτερη αναφορά γίνεται και στο μάθημα της χορωδίας, με αίτημα να διευρυνθεί και να υπολογίζεται κανονικά στο εκπαιδευτικό πρόγραμμα των σχολείων.
Παράλληλα, ο ΠΑΣΕΜΕ τάσσεται κατά της κάλυψης των αναγκών απομακρυσμένων σχολικών μονάδων μέσω ψηφιακής διδασκαλίας, υποστηρίζοντας ότι η μουσική εκπαίδευση απαιτεί φυσική παρουσία εκπαιδευτικού και μαθητών.
Στον πυρήνα των αιτημάτων βρίσκεται η δημιουργία νέων οργανικών θέσεων, με βάση τις πραγματικές ανάγκες των σχολείων, αλλά και η κάλυψη των οργανικών κενών που, σύμφωνα με τον Σύλλογο, παραμένουν επί χρόνια. Ο ΠΑΣΕΜΕ ζητά να μην «χαθούν» από τις επόμενες φάσεις προσλήψεων τα περισσότερα από 500 οργανικά κενά ΠΕ79.01 που καταγράφει στην Πρωτοβάθμια Εκπαίδευση και να προχωρήσει ο σχεδιασμός για μόνιμους διορισμούς.
Το αίτημα συνδέεται και με το διαχρονικό πρόβλημα της εργασιακής επισφάλειας των αναπληρωτών, καθώς αρκετοί εκπαιδευτικοί καλούνται κάθε χρόνο να μετακινούνται σε διαφορετικές περιοχές της χώρας, χωρίς σταθερή εργασιακή προοπτική.


































