Ολοκληρώθηκε με επιτυχία η εκδήλωση με τίτλο «Διεκδικώντας Αξιοπρέπεια: Εκπαιδευτικοί χωρίς εξουθένωση, μαθητές/τριες - φοιτητές/τριες με προοπτική» που πραγματοποιήθηκε διαδικτυακά στις 11 Μαΐου. Η εκδήλωση βασίστηκε σε μια σύμπραξη τεσσάρων παρατάξεων της αριστεράς από όλες τις βαθμίδες της εκπαίδευσης, δηλαδή από τη σύμπραξη των ΣΥΝΕΚ-Συνεργαζόμενες Εκπαιδευτικές Κινήσεις (ΟΛΜΕ), του Αυτόνομου Δίκτυο Εκπαιδευτικών (ΔΟΕ), της Ενότητας (ΟΙΕΛΕ) και της Συσπείρωσης Πανεπιστημιακών (ΠΟΣΔΕΠ).
Όλοι οι ομιλητές ανέδειξαν με συστηματικό τρόπο την πολυεπίπεδη κρίση της ελληνικής εκπαίδευσης (χρηματοδότηση, μισθοί, εργασιακές συνθήκες, γραφειοκρατία, αξιολόγηση, ιδιωτικοποίηση, συνδικαλιστικές διώξεις, πειθάρχηση, απουσία φοιτητικής μέριμνας) καθώς και τις συνέπειές της σε εργασιακό, παιδαγωγικό, εκπαιδευτικό, επιστημονικό και κοινωνικό επίπεδο. Τα αποτελέσματα των νεοφιλελεύθερων και αυταρχικών πολιτικών της κυβέρνησης είναι ήδη ορατά στις μορφωτικές και εκπαιδευτικές ανισότητες, στην κατακόρυφη αύξηση των παραιτήσεων εκπαιδευτικών σε δημόσιο και ιδιωτικό τομέα και στη γενικότερη απορρύθμιση της εκπαίδευσης.
Η χώρα μας εμφανίζεται πια ουραγός σε όλους σχεδόν τους δείκτες (με ελάχιστες εξαιρέσεις) που αφορούν στην εκπαίδευση, και το χάσμα με τις άλλες ευρωπαϊκές χώρες διευρύνεται. Αυτοί που πλήττονται εν τέλει είναι οι μαθητές και οι μαθήτριες, οι φοιτητές και οι φοιτήτριες, οι νέοι άνθρωποι και εν τέλει η ίδια η κοινωνία.
Παρακολουθήστε την εκδήλωση
{https://www.youtube.com/watch?v=Hf09K5N_d-Y}
Ενδεικτικά, μελέτες δείχνουν ότι:
● Η δημόσια δαπάνη για την εκπαίδευση στην Ελλάδα είναι στο ~3% του ΑΕΠ, ενώ ο αντίστοιχος ευρωπαϊκός μέσος όρος είναι στο 5-5,5%.
● Δαπάνη ανά μαθητή: 6.500 € ετησίως δαπανώνται ανά μαθητή στην Ελλάδα έναντι 13.700 € στην ΕΕ. Η Ελλάδα είναι τελευταία σε δαπάνες ανά μαθητή μεταξύ των χωρών του ΟΟΣΑ.
● Αρχικός μισθός νεοεισερχόμενου εκπαιδευτικού (καθαρός) στην Ελλάδα: 800-850 € μηνιαίως. Η Ελλάδα βρίσκεται, για πρώτη φορά, στην τελευταία θέση των χωρών του ΟΟΣΑ.
● Οι εργασιακές συνθήκες οδηγούν στην εξουθένωση των εκπαιδευτικών, που εντέλει επηρεάζει αρνητικά τα παιδιά. Οι εκπαιδευτικοί εργάζονται υπό διαρκή πίεση, ανασφάλεια και απαξίωση. Το επάγγελμα του εκπαιδευτικού δεν είναι πλέον ελκυστικό και είναι ορατός ο κίνδυνος έλλειψης εκπαιδευτικών σε λίγα χρόνια (όπως στη Βρετανία).
● Η Ελλάδα έχει το μεγαλύτερο ποσοστό συμβασιούχων εκπαιδευτικών στην Ευρώπη.
● Οι εργασιακές συνθήκες στην ιδιωτική εκπαίδευση είναι χειρότερες από τη δημόσια: απειλή απόλυσης, δύο «εργοδότες» (ιδιοκτήτης και γονέας), διπλάσιος φόρτος εργασίας χωρίς αμοιβή.
● Νόμος Κεραμέως: κατάργηση ελέγχων των ιδιωτικών σχολείων, απολύσεις χωρίς αιτιολόγηση που φτάνουν περίπου στο 50% του κλάδου.
● Ουσιαστική κατάργηση ελέγχων νομιμότητας – οι ιδιωτικές σχολικές μονάδες λειτουργούν χωρίς ουσιαστική εποπτεία.
Όλη αυτή η απαξίωση και υποβάθμιση της εκπαίδευσης έχει διπλό στόχο: από τη μια, την ιδιωτικοποίηση της δημόσιας εκπαίδευσης και την αύξηση της κερδοφορίας των ιδιωτών και, από την άλλη, την πειθάρχηση των συμμετεχόντων στην εκπαίδευση και τη δημιουργία υποταγμένων πολιτών.
Οι μαζικές διεκδικήσεις είναι περισσότερο απαραίτητες από ποτέ για να εξασφαλιστεί μια προσβάσιμη σε όλους και όλες, δημοκρατική, συμπεριληπτική και κοινωνικά δίκαιη εκπαίδευση.
Οι διεκδικήσεις αφορούν την πρόοδο και την ευημερία όλης της κοινωνίας:
● Αύξηση της χρηματοδότησης για την παιδεία τουλάχιστον στο 5% του ΑΕΠ.
● Νέο μισθολόγιο για τους εκπαιδευτικούς όλων των βαθμίδων με αυτόματη τιμαριθμική αναπροσαρμογή.
● Συλλογική Σύμβαση Εργασίας για όλους τους εκπαιδευτικούς.
● Επαναφορά 13ου-14ου μισθού, κατάργηση εισφοράς 2%, αύξηση αφορολόγητου στα
12.000 €.
● Μόνιμες θέσεις για αναπληρωτές, πλήρης και έγκαιρη στελέχωση όλων των
εκπαιδευτικών ιδρυμάτων.
● Ασφαλείς κτιριακές υποδομές και σύγχρονος εξοπλισμός σε όλη την εκπαίδευση.
● Σχολείο χωρίς φροντιστήρια.
● Έμφαση στην επιμόρφωση - κατάργηση της ατομικής αξιολόγησης των εκπαιδευτικών.
● Απλοποίηση της νομοθεσίας, μείωση της γραφειοκρατίας.
● Κατάργηση των μονοπρόσωπων και ολιγοπρόσωπων οργάνων λήψης αποφάσεων - Επαναφορά συμμετοχικών και δημοκρατικών διαδικασιών σε όλες τις εκπαιδευτικές βαθμίδες.
● Φοιτητική μέριμνα, κατάργηση του Ν+2 και της Ελάχιστης Βάσης Εισαγωγής.
● Κατάργηση του νέου Νόμου για τα πειθαρχικά.
● Σταθερή εργασία με αξιοπρεπείς μισθούς για όλους, ώστε οι οικογένειες να μπορούν να στηρίξουν τα παιδιά και τους νέους.
