Oι υποψήφιοι ΓΕΛ και ΕΠΑΛ εντατικοποιούν ενόψει Πανελληνίων 2025 το πρόγραμμα μελέτης τους με τις επαναλήψεις και τις προσομοιώσεις να έχουν πάρει «φωτιά» με την ημέρα έναρξης των εξετάσεων να είναι όλο και πιο κοντά. Αυτό το διάστημα είναι η τελευταία ευκαιρία των υποψηφίων για διάβασμα κεφαλαίων καθώς όσο πλησιάζουμε προς την εξεταστική περίοδο οι ειδικοί συμβουλεύουν ο χρόνος να αφιερώνεται αποκλειστικά σε προγραμματισμένες επαναλήψεις και όχι σε απόπειρες εκμάθησης ύλης. Όπως τονίζει άλλωστε και ο εκπαιδευτικός αναλυτής και μαθηματικός Στράτος Στρατηγάκης το αγχωτικό διάβασμα των τελευταίων ημερών, προσπαθώντας να «βουλώσεις τρύπες», φέρνει πανικό και απογοήτευση. Πολύ συχνά οι αγχωμένοι υποψήφιοι πανικοβάλλονται γιατί, όπως λένε, κλείνουν το βιβλίο και νομίζουν πως δεν ξέρουν τίποτα. Φυσικά και δεν συμβαίνει αυτό. Απλά το άγχος τους έχει κυριεύσει και μπλοκάρει το μυαλό τους, δεν έχουν υπομονή να σκεφτούν απαιτώντας από τον εαυτό τους να ανακαλεί τις γνώσεις ακαριαία.
Επιχειρώντας να βοηθήσει τους υποψηφίους και να τους προετοιμάσει καταλλήλως για την απαιτητική διαδικασία των Πανελληνίων που δεν σταματά αποκλειστικά την ώρα της εξέτασης καθώς σημαίνοντα ρόλο παίζει και η σωστή συμπλήρωση του μηχανογραφικού δελτίου , ο κ. Στρατηγάκης σε μια ενδιαφέρουσα μελέτη παρουσιάζει την «ακτινογραφία» των επιστημονικών πεδίων αποκρυσταλλώντας σε ποια από αυτά καταγράφονται υψηλές πιθανότητες επιτυχίας των υποψηφίων όπως επίσης και ποια εξ αυτών έχουν το μικρότερο ποσοστό επιτυχίας στις αποκλειστικές θέσεις.
Αρκετοί υποψήφιοι που δεν έχουν αποφασίσει αναρωτιούνται για τις πιθανότητες επιτυχίας που έχουν στις σχολές κάθε Πεδίου. Πρέπει αρχικά να πούμε ότι κάθε υποψήφιος δεν μπορεί να έχει την ίδια απόδοση στα μαθήματα κάθε Πεδίου. Υπάρχουν μαθήματα στα οποία ένας υποψήφιος είναι καλός και άλλα στα οποία δεν είναι τόσο καλός. Προφανώς περιμένει ότι θα γράψει καλύτερο βαθμό σ’ αυτά που είναι καλός από τον βαθμό στα άλλα. Πέρα από τα μαθήματα στα οποία είναι κάποιος καλός υπάρχουν και τα μαθήματα που του αρέσουν περισσότερο. Αυτό σημαίνει ότι όλα όσα θα πούμε δεν ισχύουν για όλους, αλλά αποτελούν το μέσο όρο.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
Εμείς θα εξετάσουμε τους αριθμούς και τα συμπεράσματα που μας επιτρέπουν να βγάλουμε, πέρα από την υποκειμενικότητα της κάθε επιλογής. Στον πίνακα 1 βλέπουμε τις προσφερόμενες θέσεις στα ΑΕΙ για τους υποψηφίους από Γενικό Λύκειο. Περιλαμβάνονται μόνο οι θέσεις στα ΑΕΙ και όχι οι θέσεις στις Στρατιωτικές και Αστυνομικές σχολές. Η πρώτη παρατήρηση είναι ότι οι αποκλειστικές θέσεις στα πεδία είναι 34.458 ενώ οι κοινές θέσεις είναι 16.589. Οι εξετάσεις για τις 34.458 θέσεις είναι δίκαιες διότι όσοι διεκδικούν μία από αυτές τις θέσεις έχουν εξεταστεί στα ίδια μαθήματα και στα ίδια θέματα. Για τις 16.589 θέσεις που είναι κοινές σε περισσότερα από ένα Πεδία οι υποψήφιοι που διεκδικούν μία θέση έχουν εξεταστεί σε διαφορετικά μαθήματα και, προφανώς διαφορετικά θέματα. Αυτό δεν είναι δίκαιο όπως έχουμε τονίσει αρκετές φορές, διότι συγκρίνονται ανόμοια πράγματα μεταξύ τους (βαθμοί σε διαφορετικά μαθήματα). Τα παιδιά από το Δημοτικό μαθαίνουν ότι δεν πρέπει να συγκρίνουμε ανόμοια πράγματα μεταξύ τους. Στο Υπουργείο Παιδείας δεν το έχουν μάθει ακόμη.
Στον Πίνακα 2 βλέπουμε ότι στις αποκλειστικές θέσεις ο μικρότερος ανταγωνισμός, συνεπώς οι περισσότερες πιθανότητες βρίσκονται στο 2ο Πεδίο. Οι αποκλειστικές θέσεις είναι 9.326 και οι υποψήφιοι μόλις 13.578. Δεν γνωρίζουμε πόσοι από αυτούς πέρασαν το όριο της ΕΒΕ, καθώς το Υπουργείο Παιδείας αρνείται να δημοσιεύσει τους μέσους όρους των υποψηφίων. Βλέπουμε ότι το 68,68% των υποψηφίων μπορούν να βρουν μία θέση στα ΑΕΙ του Πεδίου και υπάρχουν ακόμη 19.315 θέσεις από τις κοινές σχολές που μπορούν να διεκδικήσουν. Από αυτές οι 5.200 είναι κοινές με τους υποψηφίους του 3ου Πεδίου που είναι και αυτοί λίγοι και οι 7.461 είναι κοινές με το 4ου Πεδίο. Πρακτικά αν δεν υπήρχε η ΕΒΕ θα έμεναν και πάλι κενές θέσεις στις σχολές του 2ου Πεδίου, καθώς οι υποψήφιοι είναι (όσο μπορούμε να υπολογίσουμε με τις κοινές σχολές να δημιουργούν σύγχυση) τελικά λιγότεροι από τις θέσεις.
Πανελλήνιες 2025: Τα υπέρ και τα κατά κάθε επιστημονικού πεδίου - Ποιο «οδηγεί» σε επιτυχία και ποιο αποδεικνύεται «παγίδα» για τους υποψηφίους
Στο 2ο και το 3ο Πεδίο έχουμε συνολικά 27.131 υποψηφίους και έχουμε 19.744 θέσεις που ανήκουν μόνο στους υποψηφίους του 2ου Πεδίου ή μόνο στους υποψηφίους του 3ου Πεδίου ή μόνο του 2ου και του 3ου. Επιπλέον υπάρχουν όλες οι υπόλοιπες θέσεις που είναι κοινές με άλλα Πεδία. Είναι προφανές, λοιπόν, ότι το 2ο Πεδίο παρουσιάζει τον μικρότερο ανταγωνισμό για μία θέση στα ΑΕΙ. Το 3ο Πεδίο έχει πολύ λιγότερες αποκλειστικές θέσεις που δημιουργούν μεγάλο ανταγωνισμό μεταξύ των υποψηφίων του Πεδίου. Βλέπουμε ότι οι πιθανότητες επιτυχίας στις αποκλειστικές θέσεις είναι 68,68% για τους υποψηφίους από το 2ο Πεδίο και μόλις 38,50% για τους υποψηφίους του 3ου Πεδίου. Σχεδόν οι μισές. Συνεπώς το 2ο Πεδίο είναι το Πεδίο με τον μικρότερο ανταγωνισμό και τα δυσκολότερα μαθήματα. Ακριβώς επειδή έχει τα δυσκολότερα μαθήματα το αποφεύγουν οι υποψήφιοι με αποτέλεσμα να παρουσιάζει τον μικρότερο ανταγωνισμό. Αυτό που αποτελεί κοινή αντίληψη επιβεβαιώνουν και οι αριθμοί. Το 3ο Πεδίο διαθέτει λίγες αποκλειστικές θέσεις και υπάρχει ισχυρός ανταγωνισμός γι’ αυτές τις θέσεις.
Το επόμενο Πεδίο με τον μικρότερο ανταγωνισμό είναι το 1ο Πεδίο· οι υποψήφιοι από αυτό έχουν 51,11% πιθανότητες να εισαχθούν σε μία από τις αποκλειστικές σχολές. Επιπλέον έχουν πολλές πιθανότητες να εισαχθούν σε μία από τις 5.523 θέσεις που είναι κοινές και στα 4 Πεδία. Αυτές οι κοινές θέσεις περιλαμβάνουν τα Παιδαγωγικά και τα ΤΕΦΑΑ στα οποία οι περισσότεροι φοιτητές εισάγονται από το 1ο Πεδίο αλλά και διότι είναι γενικά ευκολότερο να γράψεις υψηλή βαθμολογία στο 1ο Πεδίο. Οι υποψήφιοι του 1ου Πεδίου έχουν τη δεύτερη υψηλότερη πιθανότητα επιτυχίας στις αποκλειστικές σχολές και διεκδικούν και παίρνουν αρκετές από τις κοινές θέσεις, συνεπώς ανήκουν στους προνομιούχους υποψηφίους, που έχουν υψηλές πιθανότητες επιτυχίας.
Το 4ο Πεδίο έχει το μικρότερο ποσοστό επιτυχίας στις αποκλειστικές θέσεις, μόλις 36,46%. Έχουν βέβαια την πρόσβαση στις 7.461 κοινές θέσεις στο 2ο και το 4ο Πεδίο και φυσικά σε όλες τις άλλες κοινές θέσεις. Η διαφορά με τους υποψηφίους του 1ου Πεδίου είναι ότι οι υποψήφιοι του 1ου Πεδίου έχουν περισσότερες αποκλειστικές θέσεις, ενώ οι υποψήφιοι του 4ου Πεδίου έχουν πρόσβαση σε περισσότερες από τις κοινές θέσεις. Η δυνατότητα, όμως, να δηλώσεις σχολές από την ομάδα των κοινών Τμημάτων δεν σημαίνει ότι θα πετύχεις σ’ αυτές τις θέσεις. Μπορεί υποψήφιοι από άλλα Πεδία να καταλάβουν αυτές τις θέσεις. Αν, μάλιστα, συνυπολογίσουμε ότι οι υποψήφιοι του 4ου Πεδίου έχουν τον χαμηλότερο μέσο όρο, μάλλον επιβεβαιώνεται αυτό.
Τα Πεδία, λοιπόν, με τις μεγαλύτερες πιθανότητες επιτυχίας είναι το 2ο Πεδίο και το 1ο Πεδίο, χωρίς και πάλι να το τονίσουμε να έχουμε πλήρη εικόνα διότι το Υπουργείο Παιδείας δεν δημοσιεύει στοιχεία για το Πεδίο από το οποίο εισάγονται οι υποψήφιοι από τις κοινές σχολές.
Όλο αυτό το μπέρδεμα με τους αριθμούς οφείλεται στην ύπαρξη κοινών σχολών, σχολών, δηλαδή, που δηλώνονται από υποψηφίους διαφορετικών Πεδίων, που προφανώς εξετάστηκαν σε διαφορετικά μαθήματα. Μετά συγκρίνονται οι βαθμοί που έγραψαν στα διαφορετικά μαθήματα και κοιτάζουν ποιος έγραψε καλύτερα στα διαφορετικά μαθήματα. Παράλογο; Προφανώς, έρχεται να προστεθεί σε άλλα προφανέστερα παράλογα, όπως, για παράδειγμα, να ξεκινούν τα σχολεία χωρίς τους εκπαιδευτικούς στη θέση τους, τα μαθήματα στα Πανεπιστήμια χωρίς να έχουν οι φοιτητές τα βιβλία τους και τόσα άλλα.
