Την εργασία, με θέμα τη διερεύνηση των βασικών χαρακτηριστικών υπεραστικής μετακίνησης των φοιτητών από και προς τον τόπο μόνιμης κατοικίας και της δυνατότητας εφαρμογής του συνεπιβατισμού στη Θεσσαλονίκη, εκπόνησαν οι Χριστίνα Μπατσούκα, Νικόλαος Τσίκας, Ευάγγελος Γενίτσαρης και Αριστοτέλης Νανιόπουλος από τον Τομέα μεταφορών, συγκοινωνιακής υποδομής, διαχείρισης έργων και ανάπτυξης του Τμήματος Πολιτικών Μηχανικών του ΑΠΘ.
Η έρευνα βασίστηκε σε 125 ερωτηματολόγια που απάντησαν φοιτητές, οι οποίοι πραγματοποιούν υπεραστική μετακίνηση μεταξύ της Θεσσαλονίκης και του τόπου μόνιμης κατοικίας τους. Τα αποτελέσματά της παρουσιάσθηκαν στο "6o Συνέδριο για την Έρευνα στις Μεταφορές στην Ελλάδα", που διοργανώνουν, σήμερα και αύριο, το Ινστιτούτο Βιώσιμης Κινητικότητας και Δικτύων Μεταφορών (I.MET.) και ο Σύλλογος Ελλήνων Συγκοινωνιολόγων (Σ.Ε.Σ.).
Από τους φοιτητές που έλαβαν μέρος στην έρευνα, το 48% ήταν γυναίκες. Το 72% του συνόλου απάντησε ότι διαθέτει δίπλωμα οδήγησης Ι.Χ. αυτοκινήτου αλλά μόλις το 12% εξ αυτών κατέχει Ι.Χ. αυτοκίνητο προς χρήση στη Θεσσαλονίκη. Όσον αφορά τον τόπο μόνιμης κατοικίας των φοιτητών, το μεγαλύτερο ποσοστό (54%) συγκέντρωσε η περιφέρεια της Μακεδονίας.
Όπως προέκυψε, από τους φοιτητές που έχουν τη δυνατότητα μετακίνησης με ιδιωτικό λεωφορείο (ΚΤΕΛ), η πλειοψηφία (58%) το επιλέγει ως τον συνηθέστερο τρόπο μετακίνησης, γεγονός που δεν ισχύει για το τρένο που επιλέγεται ως συνηθέστερο μέσο μόνο από το 20% των φοιτητών.
Αξίζει να σημειωθεί ότι η χρήση συνδυασμού μέσων, αποτελεί αποκλειστική λύση για το 30% των φοιτητών που μετακινούνται κατά αυτόν τον τρόπο.
Σημαντικότερη παράμετρος επιλογής του μέσου είναι το κόστος με 53%, ακολουθούν η συχνότητα δρομολογίων, ο χρόνος διαδρομής και η απουσία εναλλακτικών μέσων. Το κόστος αποτελεί τον κυρίαρχο παράγοντα διαμόρφωσης της συμπεριφοράς των μετακινούμενων φοιτητών, καθώς όχι μόνο επιδρά στην επιλογή του μέσου, αλλά καθορίζει και τον συνολικό αριθμό μετακινήσεων ανά έτος.
Αναφορικά με την υπεραστική σύνδεση της Θεσσαλονίκης με την ηπειρωτική χώρα, οι αδυναμίες εντοπίζονται στην απουσία απευθείας σύνδεσης του νομού Λακωνίας με τη Θεσσαλονίκη, καθώς επίσης στο περιορισμένο δίκτυο σιδηροδρόμου που αποκλείει μεγάλο μέρος της Δυτικής Ελλάδας από αυτόν τον τρόπο μετακίνησης.
Μετακίνηση με το ίδιο αυτοκίνητο
Για τη λύση του "συνεπιβατισμού" ή "συνοδήγησης", παρατηρήθηκε ευνοϊκή τάση για χρήση "ως επιβάτης", με το 69% των ερωτηθέντων να απαντά θετικά, ενώ για χρήση "ως οδηγός" διαπιστώθηκε μεγάλη επιφυλακτικότητα, αφού στην περίπτωση αυτή, το 60% απάντησε αρνητικά.
Οι ερευνητές εκτιμούν ότι το ενδιαφέρον για συστήματα συνεπιβατισμού αυξάνει, δεδομένης της οικονομικής συγκυρίας και της αδυναμίας για επενδύσεις σε αύξηση του στόλου οχημάτων ή επέκταση των δικτύων μεταφοράς, τόσο από δημόσιους, όσο και από ιδιωτικούς οργανισμούς.
"Η προώθηση του συνεπιβατισμού, μέσα από ένα οργανωμένο σύστημα, θα επιφέρει πολλαπλά οφέλη σε όλο το κοινωνικό σύνολο και κατ' επέκταση περαιτέρω τοπική και περιφερειακή ανάπτυξη. Για το σκοπό αυτό, θα πρέπει να συνεργαστούν όλα τα εμπλεκόμενα και ενδιαφερόμενα μέρη, τόσο από τον δημόσιο όσο και από τον ιδιωτικό τομέα. Η διερεύνηση, ακόμα, του κόστους-οφέλους από την εφαρμογή του, μπορεί να αναδείξει και να τεκμηριώσει τα οφέλη από τη χρήση του σε σχέση με τα υφιστάμενα μέσα μεταφοράς" καταλήγουν οι μελετητές.
