Με ένα προεκλογικό πακέτο 2,2 δισεκατομμυρίων ευρώ με βάθος.τριετίας, ο Κυριάκος Μητσοτάκης ανέβηκε στο βήμα της ΔΕΘ επιδιώκοντας να εξαγοράσει την πολιτική του επιβίωση. Μόνο που πίσω από τις θριαμβολογίες, τους κουμπαράδες και τις υποσχέσεις για το μακρινό 2027,2028,2029 αποκαλύφθηκε η κυβερνητική γύμνια. Για τον εφιάλτη της ακρίβειας που καταστρέφει το παρόν των νοικοκυριών, το ταμείο ήταν άδειο.
Ο πρωθυπουργός επέλεξε τη στρατηγική των «πολλών και μικρών» υποσχέσεων, επιχειρώντας να δελεάσει συνταξιούχους, ελεύθερους επαγγελματίες και αγρότες . Όταν ο πληθωρισμός στα τρόφιμα, η αισχροκέρδεια στην ενέργεια και τα ενοίκια φωτιά καταπίνουν το διαθέσιμο εισόδημα πριν βγει ο μήνας, οι εξηγήσεις για «σταδιακές αυξήσεις» και μελλοντικές φοροελαφρύνσεις δεν αντιμετωπίζουν.
Η τακτική είναι σαφής αλλά φθηνή και κυρίως προεκλογική. Αντί για άμεσα μέτρα συγκράτησης των τιμών, μείωση του ΦΠΑ στα βασικά αγαθά (όπου θα ευνοήσει τους πλούσιους όπως είπε) ή ουσιαστικούς ελέγχους στην αγορά, η κυβέρνηση τάζει να προσφέρει με ορίζοντα τις επόμενες κάλπες. Βλέποντας τη λαϊκή δυσαρέσκεια να διογκώνεται, ο Μητσοτάκης επιστράτευσε ξανά το δόγμα του φόβου.Το δίλημμα «ή εμένα ή το χάος» είναι η ομολογία μιας κυβέρνησης που δεν μπορεί πλέον να πείσει με το έργο της και καταφεύγει στον πολιτικό εκβιασμό.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
Ο πρωθυπουργός ζήτησε από την κοινωνία να «αντέξει στις τρικυμίες». Παρέλειψε όμως να πει ότι η τρικυμία στην τσέπη των πολιτών δεν προκαλεί μόνο ο διεθνής ορίζοντας, αλλά η δική του επιλογή να αφήσει την αγορά ανεξέλεγκτη. Η ΔΕΘ 2026 δεν ήταν η αφετηρία μιας «συμφωνίας προόδου», αλλά η επιβεβαίωση ότι η κυβέρνηση ζει σε παράλληλο σύμπαν, μακριά από την καθημερινή επιβίωση των πολιτών.
Στη συνέντευξη Τύπου ,ο Πρωθυπουργός επιχείρησε να «κουρέψει» τις προσδοκίες όσων περιμέναν κάτι παραπάνω, ομολογώντας ουσιαστικά την κυβερνητική αδιαφορία και οχυρώθηκε πίσω από τα «στενά περιθώρια του προϋπολογισμού» για να δικαιολογήσει τη φτώχεια των μέτρων.
Σε μια επίδειξη πολιτικού κυνισμού, ο Κυριάκος Μητσοτάκης παραδέχθηκε μεν ελαφρά την καρδιά ότι οι «αναπτυξιακοί δείκτες» δεν έχουν φτάσει ακόμα στις τσέπες των πολιτών, αλλά δεν άφησε να πανηγυρίσει επειδή ο ελληνικός Δημόσιος δανείζεται πλέον φθηνότερα από τις χώρες του. G7. Το μήνυμα προς την κοινωνία ήταν σαφές για ακόμη μία φορά .Οι αγοράζουν ευημερούν, οι αριθμοί ανθούν, αλλά εσείς οφείλετε να συνηθίσετε στη λιτότητα. Η αποκατάσταση της «δημοσιονομικής αξιοπιστίας» γίνεται το τέλειο προσχηματικό άλλοθι για να παραμένουν οι πολίτες απλήρωτοι θεατές μιας ανάπτυξης που αφορά μόνο τους λίγους.
