Η κατηγορηματική δήλωση του Αλέξη Τσίπρα ότι απορρίπτει τη συνεργασία με τον ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ είναι ένα νέο πολιτικό δεδομένο, το οποίο ο ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ οφείλει να αντιμετωπίσει με ψυχραιμία, πολιτική ωριμότητα και συναίσθηση της ιστορικής ευθύνης για την συμβολή του στη συγκρότηση μιας ισχυρής προοδευτικής πλειοψηφίας για την πολιτική αλλαγή.
Ως ΣΥΡΙΖΑ ΠΣ δεν συμφωνούμε με την απορριπτική αυτή θέση.
Παρόλα αυτά, η στάση μας οφείλει να παραμένει συνεπής και σταθερά στη βάση της ανάλυσης των κοινωνικών και πολιτικών αναγκών του σήμερα, που απαιτούν αναδιατάξεις που θα μετατοπίσουν τους πολιτικούς συσχετισμούς υπέρ των προοδευτικών, δημοκρατικών και αριστερών δυνάμεων.
Την πρώτη ευθύνη για μια τέτοια προοπτική , στο ρόλο της επισπεύδουσας πολιτικής δύναμης είναι φανερό ότι ο προοδευτικός κόσμος την εναποθέτει στην προσπάθεια, που έχει αναλάβει ο Αλέξης Τσίπρας με την ΕΛ.Α.Σ. Δυστυχώς, δεν την έχει εμπιστευτεί σε εμάς.
Η αγωνία για το μέλλον του ΣΥΡΙΖΑ κατέχει όλους και όλες. Κανείς/μία δεν έχει το αποκλειστικό δικαίωμα ιδιοκτησίας. Αγωνία εκφράζεται γιατί όσο κι αν έχει ενδιαφέρον και παραμένει σοβαρό ζήτημα το τί θα γίνει και πώς θα συμμετάσχει ο ΣΥΡΙΖΑ στις εκλογές, άλλο τόσο παραμένει κεφαλαιώδες το πώς δεν θα «αυτοκτονήσει» ο ΣΥΡΙΖΑ ΠΣ σε αυτές τις εκλογές. Βεβαίως εμείς που προερχόμαστε από το ΚΚΕ εσωτερικού συνηθίσαμε στα μικρά ποσοστά και μπορέσαμε να επιβιώσουμε με αυτά. Άλλες εποχές, άλλα διακυβεύματα. Δεν είναι δυνατόν όμως να θεωρούμε ότι ένα κόμμα που έχει καταγράψει το 36% των ψήφων, έχει κυβέρνηση και συμβάλλει στην ανάταξη της χώρας να κατρακυλάει σε ποσοστά απαγορευτικά για την συνέχιση της παρουσίας του. Όταν μάλιστα μπροστά μας είναι και οι δεύτερες εκλογές όπου, εκόντες άκοντες, θα στέρξουμε να συμβάλουμε στην επικράτηση του μόνου ψηφοδελτίου, που θα διεκδικεί την πολιτική αλλαγή και την ήττα της Νέας Δημοκρατίας…
Η απόφαση της Κ.Ε. του ΣΥΡΙΖΑ ΠΣ, τον Ιούνιο, ήταν επιλογή που ανεδείκνυε την ορθή ανάγνωση της πολιτικής πραγματικότητας όπως αυτή διαμορφώνονταν, καθώς και την στάση από την πλευρά μας για το πώς θα έπρεπε να δράσουμε. Δεν προέκυψε από μια προηγούμενη συνεννόηση και συμφωνία με τον Αλέξη Τσίπρα.
Σε αυτή την κατεύθυνση, παρά τις δυσκολίες που υπάρχουν σήμερα, εμείς θα πρέπει να συνεχίσουμε θεωρώντας ότι αυτή επιλογή, με όλες τις δεσμεύσεις και συνέπειές της, είναι αυτή που θα συμβάλλει στην αλλαγή που έχει ανάγκη ο τόπος.
Εκείνο που δεν θα συγχωρήσει η κοινωνία θα είναι εχθρότητα και μέτωπο κατά της ΕΛ.Α.Σ, με όποια αριστερά προσχήματα. Δεν αντέχει ο χώρος και η χώρα άλλη χαμένη ευκαιρία…
Τούτων όλων ούτως εχόντων, εν όψει της συνεδρίασης της Κ.Ε. του Ιουλίου,
υποστηρίζω ότι πρέπει να στέρξουμε σε ένα κοινό ψηφοδέλτιό μας με την ΕΛΑΣ. Ακόμη και αν η πολιτική άρνηση του Αλ. Τσίπρα για συνεργασία συνεχίζεται, εμείς ΠΟΛΙΤΙΚΑ θα επιμείνουμε στη στήριξή της. Δηλαδή ψηφοδέλτιο ξεχωριστό, που εξ ορισμού και αφ΄εαυτού είναι αντιπαραθετικό, δεν πρέπει να καταθέσουμε. Οι λόγοι θα πρέπει να είναι απολύτως ξεκάθαροι:
Α) Οι κοινωνικοί και πολιτικοί στόχοι και οι πλείστες των προγραμματικών θέσεων του ΣΥΡΙΖΑ ΠΣ με την ΕΛ.Α.Σ είναι κοινοί. Έχουμε ευθύνη απέναντι σ΄αυτούς και αυτές, που οι δρόμοι τους συναντήθηκαν μαζί μας όλα αυτά τα χρόνια, να βαδίσουμε ένα κοινό δρόμο για την πολιτική αλλαγή και τις αλλαγές πολιτικών, που έχει ανάγκη η χώρα.
Β) να μη χρεωθούμε στην ευρύτερη λαϊκή συνείδηση του 70% που αποζητά ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΑΛΛΑΓΗ, την οποιαδήποτε, προφανώς απολύτως απευκταία, μη ευόδωση του στόχου αυτού.
Γ) Να αναλάβουμε την ιστορική ατομική και συλλογική μας ευθύνη απέναντι στην κοινωνία, να διασφαλίσουμε την Ατομική και Συλλογική μας πολιτική αξιοπρέπεια, αποφεύγοντας να οδηγήσουμε ένα κόμμα του 36% στο 0,9%-1%! «Κυβερνώσα αριστερά» του 1% είναι …οξύμωρο να το διανοούμαστε!
Κυκλοφορεί ο ισχυρισμός: Δεν υπάρχει ιστορικό προηγούμενο ένα κόμμα να στηρίζει άλλο κόμμα.
Αν μιλούσαμε για ένα …άλλο, οποιοδήποτε κόμμα, θα ήταν σωστό! Αλλάζει τελείως η εικόνα και η αποτίμηση όταν έρθουμε στο συγκεκριμένο: Ποιό είναι το άλλο κόμμα και ποιός είναι ο επικεφαλής του άλλου κόμματος; Η συντριπτική πλειοψηφία των μελών του κόμματός μας αντιλαμβάνεται ότι ο πρόεδρος Αλέξης, ο ηγέτης που οδήγησε τον ΣΥΡΙΖΑ στην κυβέρνηση και το κόμμα, που σήμερα έχει ιδρύσει, είναι τμήμα αναπόσπαστο των μεγάλων πρωτοφανέρωτων στιγμών που έχει βιώσει. Είναι και συνέχεια και τομή. Αποτελεί και την ελπίδα και την απαντοχή τους.
Η Κ.Ο. μέχρι την προκήρυξη των εκλογών οφείλει να παραμένει ως η μόνη συγκροτημένη αντιπολιτευτική δύναμη της αριστεράς, που μαχητικά θα συνεχίσει να παρεμβαίνει στη Βουλή να ελέγχει την κυβέρνηση, να καταθέτει προτάσεις, να εκφράζει τις αγωνίες της κοινωνίας. Η λειτουργία της δεν μπορεί να υποκατασταθεί ούτε να απαξιωθεί.
Έχει υποχρέωση σε όλους τους προοδευτικούς πολίτες να κρατήσει σταθερά το ρόλο, που το 2023 της ανατέθηκε από το 17,8% των Ελλήνων πολιτών.
Ο χώρος μας, από τα πρώτα μεταπολιτευτικά χρόνια, πορεύτηκε με οδύνες, τεράστια σφάλματα, αλλά και μεγάλες στιγμές! Η πορεία μας δεν ήταν γραμμική. Είχε και τομές και άλματα και ασυνέχειες…
Στις κρίσιμες στιγμές απαιτούνται υπερβάσεις. Η δική μου επιλογή παραμένει σταθερή: επιμονή στη συνεργασία, υπευθυνότητα απέναντι στους πολίτες και υπεράσπιση της πολιτικής αξιοπρέπειας της Αριστεράς. Αυτή είναι η υπέρβαση που απαιτούν οι περιστάσεις και γι' αυτήν αξίζει να αγωνιστούμε.
(Ο Δημήτρης Χατζησωκράτης είναι μέλος της Κ.Ε. του ΣΥΡΙΖΑ ΠΣ)
































