Η κυβέρνηση παρουσιάζει την πρόωρη αποπληρωμή του χρέους ως πράξη αξιοπιστίας. Όμως, τα οικονομικά δεδομένα που αναφέρονται από αναλυτές και οικονομολόγους δείχνουν μια εικόνα που δύσκολα μπορεί να χαρακτηριστεί υπεύθυνη. Η χώρα αποδέχεται μια καθαρή οικονομική ζημιά 5 δισ. ευρώ, αποδυναμώνει το μοναδικό της εργαλείο ασφάλειας που είναι το «σκληρό μαξιλάρι» και εκτίθεται σε αυξημένο κίνδυνο, σε μια περίοδο διεθνούς αστάθειας.
Αν αυτό θεωρείται «ορθολογική πολιτική», τότε η έννοια του ορθολογισμού έχει χάσει κάθε περιεχόμενο.
Αποπληρώνουμε φθηνό χρέος με ακριβό χρήμα
Τα δάνεια που αποπληρώνονται πρόωρα έχουν επιτόκιο 1,5%, λόγω swap.Το κόστος δανεισμού από τις αγορές σήμερα αγγίζει το 4%.
Αυτό σημαίνει ότι η χώρα χρησιμοποιεί ρευστότητα για να εξοφλήσει το φθηνότερο χρέος που διαθέτει, ενώ θα μπορούσε να τοποθετήσει τα ίδια κεφάλαια σε κρατικά ομόλογα με τριπλάσια απόδοση.
Η διαφορά αυτή, σε όρους net present value,υπολογίζεται από αναλυτές σε 5 δισ. ευρώ. Πρόκειται για πραγματική, μετρήσιμη, λογιστική απώλεια και όχι για μία θεωρητική εκτίμηση.
Δηλαδή η Ελλάδα πληρώνει για να χάσει!
Το «σκληρό μαξιλάρι» εξαϋλώνεται και μαζί του η διαπραγματευτική ισχύς της χώρας
Το μαξιλάρι των 15,7 δισ. ευρώ, που είχε δημιουργηθεί ως εγγύηση απέναντι στις αγορές, έχει ήδη μειωθεί στα 5,77 δισ. ευρώ. Με βάση τα σημερινά δεδομένα, αναμένεται να μηδενιστεί έως το 2026.
Σε μια περίοδο γεωπολιτικής έντασης ,ενεργειακής αβεβαιότητας και αυξημένων επιτοκίων ΕΚΤ, η μείωση των διαθεσίμων δεν είναι ένα τεχνικό ζήτημα αλλά είναι υπονόμευση της χρηματοοικονομικής ασφάλειας της χώρας.
Οι αγορές δεν καθησυχάζονται από συμβολικές κινήσεις. Καθησυχάζονται από ρευστότητα.
Η κυβερνητική αφήγηση υποστηρίζει ότι:
1.Η πρόωρη αποπληρωμή στέλνει μήνυμα αξιοπιστίας.
2.Στόχος είναι η σύγκλιση του χρέους/ΑΕΠ με την Ιταλία και ότι
3.Τα διαθέσιμα δεν πρέπει να «λιμνάζουν».
Η τεχνοκρατική ανάγνωση που αναδεικνύουν αναλυτές είναι άλλη:
1.Η χώρα αποδέχεται καθαρή ζημιά 5 δισ. ευρώ.
2.Το μαξιλάρι ασφαλείας μειώνεται επικίνδυνα.
3.Η συγκυρία είναι η χειρότερη δυνατή για τέτοιου τύπου κινήσεις και
4.Η στρατηγική risk management αντικαθίσταται από επιθετική απομόχλευση χωρίς δίχτυ ασφαλείας.
Έχει νόημα να αποπληρώνει το χρέος της η χώρα μας τώρα, με αυτό το κόστος, σε αυτή τη συγκυρία και με αυτό το ρίσκο. Διότι η χώρα πληρώνει φθηνό χρέος με ακριβό χρήμα, χάνει δισεκατομμύρια σε δυνητικές αποδόσεις και αποδεκατίζει το μοναδικό της εργαλείο ασφάλειας,
Η πραγματική δημοσιονομική υπευθυνότητα δεν επιδεικνύεται με κινήσεις εντυπωσιασμού. Επιτυγχάνεται με τεχνοκρατική συνέπεια, στρατηγική πρόβλεψη και κυρίως προστασία του δημόσιου συμφέροντος κάτι που η σημερινή Κυβέρνηση δεν κάνει σε κανέναν τομέα.
(Η Ιωάννα Λιούτα είναι Πολιτική και οικονομική αναλύτρια)
