Η επανεμφάνιση του Αλ. Τσίπρα στο πολιτικό σκηνικό είναι βέβαιο ότι θα πυροδοτήσει μία σειρά αντιδράσεων στο κεντροαριστερό και αριστερό στρατόπεδο, τα όρια των οποίων, σε αυτή τη φάση, είναι δύσκολο να τα εκτιμήσουμε.
Τα δημοσκοπικά δεδομένα περιγράφουν ένα δυνητικό εκλογικό ακροατήριο της τάξης του 20% περίπου για τον κ. Τσίπρα, με τις πιθανές δεξαμενές να προέρχονται κατά βάση από το ΣΥΡΙΖΑ και τη Νέα Αριστερά.
Οι μετρήσεις ανιχνεύουν, ωστόσο, και ένα ποσοστό ψηφοφόρων του ΠΑΣΟΚ περί του 10%, εκ των οποίων, το 3% δηλώνει πολύ πιθανό να ακολουθήσει τον κ. Τσίπρα στο νέο του εγχείρημα. Τα ποσοστά μπορεί να φαίνονται και να είναι, επί της ουσίας, μικρά, το ΠΑΣΟΚ, όμως στη φάση που βρίσκεται, δεν έχει κανένα περιθώριο απωλειών προς καμία κατεύθυνση, προκειμένου να επιτύχει το διακηρυγμένο στόχο της πρώτης θέσης που θα το καταστήσει ρυθμιστή των εξελίξεων.
Ο κίνδυνος, επομένως, για το ΠΑΣΟΚ είναι ο αγώνας για την πρώτη θέση να μετατραπεί σε μία μάχη με τον κ. Τσίπρα για την κατάληψη της δεύτερης και του ρόλου της αξιωματικής αντιπολίτευσης που ήδη κατέχει.
Στη συνείδηση του εκλογικού σώματος το πολιτικό δίπολο έχει ήδη διαμορφωθεί και αφορά στην αντίθεση ΝΔ – ΠΑΣΟΚ. Αυτό αποτελεί το συγκριτικό πλεονέκτημα του κόμματος της αξιωματικής αντιπολίτευσης, το οποίο, έστω και σε περιορισμένα ποσοστά, καθιερώνεται ως ο εναλλακτικός πόλος εξουσίας. Αυτό το ρόλο θα επιχειρήσει να καταλάβει ως πρώτο βήμα ο Αλ. Τσίπρας και αυτόν πρέπει να διαφυλάξει το ΠΑΣΟΚ, περιχαρακώνοντας καταρχάς το δικό του ακροατήριο και προχωρώντας σε διεύρυνση προς τα εκλογικά κοινά που εμφανίζονται πλέον ιδιαιτέρως δυσαρεστημένα από τις κυβερνητικές πολιτικές.
Το αριστερόστροφο ακροατήριο καταγράφεται επιφυλακτικό προς το ΠΑΣΟΚ και η διεκδίκησή του θα καταστεί ακόμη πιο δύσκολη άσκηση, με την επίσημη πολιτική κάθοδο του κόμματος Τσίπρα, γεγονός που περιορίζει αισθητά τις δυνητικές δεξαμενές και καθιστά απαραίτητο για το ΠΑΣΟΚ να επικοινωνήσει διεξοδικά ένα επεξεργασμένο προγραμματικό σχέδιο με ρεαλιστική αποτύπωση της υφιστάμενης κατάστασης και των λύσεων που προτείνονται για την αντιμετώπιση των προβλημάτων που βιώνουν καθημερινά οι πολίτες .
Το ΠΑΣΟΚ και ο Ν. Ανδρουλάκης καταχωρούνται από την πλειοψηφία των πολιτών, είτε αυτοί συμφωνούν είτε διαφωνούν με τις θέσεις του, στις σοβαρές πολιτικές δυνάμεις του τόπου που με μετριοπάθεια, ρεαλισμό αλλά και οραματική προσέγγιση μπορούν να πρωταγωνιστήσουν στην πολιτική αλλαγή που επιθυμεί το 70% της ελληνικής κοινωνίας.
Το ζητούμενο για το ΠΑΣΟΚ είναι να επιλέξει τον σωστό αντίπαλο και να μην αναλωθεί σε μια αποπροσανατολιστική διένεξη με το παρελθόν. Γιατί ευτυχώς ή δυστυχώς οι πολίτες δεν ενδιαφέρονται τόσο για όσα συνέβησαν πριν δέκα χρόνια αλλά για αυτά που θα συμβούν τα επόμενα δέκα.
(Ο Αντώνης Παπαργύρης είναι Διευθυντής Ερευνών GPO -Το άρθρο αποτελεί αναδημοσίευση από την εφημερίδα «Στο Καρφί»)
