Η μοίρα μας δεν αλλάζει
σαν αυτή του φιδιού
Κ.Μπουμπουρής, Η νύχτα του μισεμού
Αν η γρουσουζιά, η φαρμακογλωσσιά, το κακό μάτι είναι ‘όπλο των φτωχών’ [Χάρρυ Μπλουμ],λειτουργώντας σαν μορφή κοινωνικού ελέγχου για τις πράξεις των ισχυρών, τότε μπορούμε να ισχυριστούμε ότι η κυβέρνηση είναι άσχημα ‘ματιασμένη’. Δεν ξέρω αν θα μισθώσει ραβδοσκόπους για να ξορκίσουν τα κακά πνεύματα ή θεράποντες-μάγους για να της κάνουν γιατροσόφια ανάνηψης. Είμαι όμως βέβαιος ότι ο πολιτικός οργανισμός της δεν θ’ αντέξει άλλο σακάτεμα θεσμών και προσώπων.
Μολονότι μέσα σε αυτό το κλίμα σήψης οι περισσότεροι διανοούμενοι[χορτάτοι ή έμφοβοι;] δεν ομιλούν, ορισμένοι θέτουν κάποια ενδιαφέροντα ερωτήματα
1.ποιός ζυγίζει και με ποιο μέτρο τον πατριωτισμό; [Κ.Μπουμπουρής,Η νύχτα του μισεμού]
2.υπάρχουν σήμερα ‘ληστότροφοι’, δηλαδή κάποιοι που συντηρούν τους ‘ληστές’; [Γ.Μόσχος, Αμνοί και λέοντες]
3.είναι τόσες πολλές οι εστίες νοσηρότητας που δεν σώζεται η παρτίδα [και η Πατρίδα;]; [Θ.Διαμαντόπουλος,Ο νέος εκλογικός νόμος]
4.κρύβουν οι αριθμοί των δημοσκοπήσεων κάποια μυστικά; [Τεύκρος Μιχαηλίδης, Αχμέτ, ο γιός του φεγγαριού]
5.αν η κανονικότητα είναι στρέβλωση ,τότε η μη-κανονικότητα της παρ-ανομίας είναι η ορθή οδός;[Ευάγγ. Σακέλλιος, Ερανίσματα]
Δεν γνωρίζω πόση δόση αλήθειας μπορεί να αντέξει αυτός ο λαός, πόση κουλτούρα συν-δι-αλλαγής μπορεί να βλάψει την υγεία της Δημοκρατίας μας, πώς μπορεί να σπάσει η συνενοχική σύμπραξη εκλογέων με εκλεγμένους, πιστεύω όμως ότι χορτάσαμε με πολίτες που ομοιάζουν ‘με νικητές χωρίς νίκη και με ηττημένους δίχως ήττα’ [Σακέλλιος], ώστε πλέον είμαστε ώριμοι για μία [ανώμαλη;] προσγείωση στην πραγματική πραγματικότητα
Αρκετά με τα αφηγήματα των σοσιαλμεταρρυθμιστών, με τους κοκκινομαύρους λαϊκισμούς και με τους πλουτομιντιακούς φιλελέ.
Ακόμα κι αν ‘η πυξίδα της Αριστεράς μας οδηγεί σε λάθος κατεύθυνση’ [Π.Καραβασίλης] οφείλουμε να σπάσουμε τους κύκλους του βολέματος, της απάθειας και της μοιρολατρίας και ν’ αλλάξουμε το ‘παράδειγμα’ διακυβέρνησης και της πολιτικής ηθικής κυβερνώντων και κυβερνώμενων.
ΥΓ.’Ω! πόσο αήδιασα
με πονηρούς δικούς μας
που άρχισα το θαυμασμό
για καθαρούς εχθρούς μου’ [Κ.Μαρδάς, Θαυμάσιος εχθρός]
(Ο Γιάννης Πανούσης είναι καθηγητής εγκληματολογίας, πρώην υπουργός)
