Τις τελευταίες μέρες κάτι φαίνεται να κινείται στον χώρο της Αριστεράς και της Κεντροαριστεράς. Ο κ. Φάμελλος απηύθυνε ανοιχτή πρόσκληση στη Νέα Αριστερά για διάλογο και συνεργασία. Το κόμμα στο οποίο επικεφαλής είναι ο κ. Χαρίτσης προτείνει τη δημιουργία ενός πολιτικού και κοινωνικού μετώπου. Ο δημοσιογράφος, κ. Μαλέλης, ούτε λίγο ούτε πολύ, ανακοίνωσε ότι βρίσκονται σε εξέλιξη διεργασίες για την ενότητα του κεντροαριστερού χώρου. Ο κ. Τσίπρας , τέλος, έδωσε στη δημοσιότητα άρθρο- πλατφόρμα με τίτλο «Νέα εθνική πυξίδα» με το οποίο, πιθανώς, προαναγγέλλει την επιστροφή του στην ενεργό πολιτική σκηνή της Ελλάδας.
Επικεντρώνοντας στην ουσία του κειμένου του κ. Τσίπρα και παραβλέποντας ότι χρειαζόταν καλύτερη επιμέλεια, θεωρώ ότι αποτελεί μια ουσιαστική παρέμβαση , μια πρόταση ξεκάθαρη, ρεαλιστική, σοβαρή, τεκμηριωμένη, αριστερή και πατριωτική σε μια εποχή που η διεθνής συγκυρία δεν είναι ευνοϊκή για τον τόπο, σε μια περίοδο που οι πολιτικές του κ. Τράμπ απειλούν να τινάξουν στον αέρα το διεθνές δίκαιο και να απαξιώσουν τον ρόλο και τη λειτουργία των διεθνών οργανισμών. Το άρθρο του κ. Τσίπρα δεν καταγγέλλει μόνο τις αδιέξοδες πολιτικές και την ατολμία της Ε.Ε., δε στρέφεται μόνο κατά των επιλογών που έκανε η ελληνική κυβέρνηση του κ. Μητσοτάκη και οι οποίες απομόνωσαν τη χώρα, αλλά προτείνει και λύσεις. Δίνει απαντήσεις για το ουκρανικό και για τη στάση που χρειάζεται να έχει η Ελλάδα απέναντι στην Τουρκία. Καταθέτει προτάσεις για την πορεία που απαιτείται να έχει η πατρίδα μας στον διεθνή, τον ευρωπαϊκό και τον βαλκανικό χώρο. Μια πραγματική πυξίδα για τα εθνικά μας θέματα και για την εξωτερική πολιτική της χώρας.
Το ερώτημα που γεννιέται είναι τι θα κάνει, άραγε, ο κ. Τσίπρας μετά την «Πυξίδα.» Θα συνεχίσει να παρεμβαίνει, όποτε ο ίδιος το θεωρεί σκόπιμο, ή θα εμπλακεί ξανά στην πολιτική ζωή του τόπου; Τον ρόλο του, ασφαλώς, θα τον καθορίσει ο ίδιος. Κατά την άποψή μου δεν υπάρχει αμφιβολία ότι ο πρώην πρόεδρος του ΣΥ.ΡΙΖ.Α. αποτελεί ένα μεγάλο κεφάλαιο για τη χώρα και είναι η μεγαλύτερη πολιτική προσωπικότητα στον χώρο της Αριστεράς, όπως επίσης ότι κουβαλά πολλά και σοβαρά λάθη και παραλείψεις, για τα οποία προσωπικά του έχω ασκήσει σκληρή κριτική. Ωστόσο, φάνηκε πως ο κ. Τσίπρας λείπει από την Αριστερά και το κενό του ούτε καλύφθηκε, ούτε μπορεί να αναπληρωθεί. Σήμερα, μοιάζει να έχει μία επιλογή: να γυρίσει στην ενεργό πολιτική . Αυτή του η πράξη δε θα έχει τα χαρακτηριστικά της επιστροφής ενός Μεσσία, ο οποίος με μαγικό τρόπο, με λαϊκισμό και ψέματα θα ανέλθει στην εξουσία, αλλά ενός ηγέτη που θα ενώσει τον κατακερματισμένο χώρο της Αριστεράς σε μια νέα παράταξη, σε νέες βάσεις, χωρίς φραξιονισμούς, προσωπικές στρατηγικές, ίντριγκες, πισώπλατα μαχαιρώματα, πολυγλωσσία και ήξεις, αφήξεις. Με δυο λόγια χωρίς τις παθογένειες και τις δυσλειτουργίες του ΣΥ.ΡΙΖ.Α.
Οι δυνατότητες, οι ικανότητες και η εμπειρία του κ. Τσίπρα είναι δεδομένες. Ο ίδιος μπορεί να τεθεί επικεφαλής στη δημιουργία ενός νέου φορέα, ο οποίος (φορέας) θα αξιοποιήσει παλιά και νέα στελέχη του αριστερού και του κεντροαριστερού χώρου , θα διατυπώσει ένα σοβαρό πρόγραμμα εξόδου της Ελλάδας από την κρίση, θα οδηγήσει σε μια νέα κοινωνική και πατριωτική ανάταξη και θα συμβάλλει στον τερματισμό της διακυβέρνησης του κ. Μητσοτάκη, που έφτασε τη χώρα στην παρακμή, την απαξίωση και την περιθωριοποίηση.
Συγχωριανός μου από το Ροδάκινο Ρεθύμνου, στο οποίο πολλές φορές ο Αλέξης Τσίπρας έκανε διακοπές, μου έλεγε προχθές πως, αν τον συναντούσε, θα τον ρωτούσε: «ίντα καιρό ανιμένεις μπλιο, Αλέξη;» Πράγματι η περίοδος που διανύουμε είναι εξαιρετικά κρίσιμη και ο πρώην πρωθυπουργός δεν μπορεί να μένει άλλο εκτός ενεργού πολιτικής και να περιμένει να πέσει η κυβέρνηση σαν ένα ώριμο φρούτο. Αν έτσι σκέφτεται, διαπράττει άλλο ένα σοβαρό πολιτικό λάθος. Ας μην αδικεί, επομένως, τον εαυτό του ο κ. Τσίπρας. Δικαιούται μια δεύτερη ευκαιρία . Τώρα είναι η κατάλληλη στιγμή για να επιστρέψει. Το οφείλει στην υστεροφημία του και στον χώρο της Αριστεράς, τον οποίο υπηρετεί από τα νιάτα του.
(Ο Γιάννης Ανδρουλιδάκης είναι εκπαιδευτικός στο 1ο Γυμνάσιο Καλαμάτας)
