Κατά τας Γραφάς, κατά τον ευαγγελιστή Λουκά δηλαδή, αφού μόνο αυτός κατέγραψε τη σχετική παράδοση, ξαφνικά, μετά την εμφάνιση του αγγέλου στους βοσκούς της Βηθλεέμ, ένας αγγελικός χορός ύμνησε τον Θεό λέγοντας: «Δόξα εν υψίστοις Θεώ και επί γης ειρήνη, εν ανθρώποις ευδοκία». Δύο χιλιετίες εκκρεμεί το χαρμόσυνο άγγελμα και στα δύο σκέλη του: της οικουμενικής ειρήνης και της «αγάπης και σωτηρίας για τους ανθρώπους», όπως αποδίδεται στην επίσημη μετάφραση της Καινής Διαθήκης η «ευδοκία», η «bonae voluntátis» των Λατίνων και «good will» των Αγγλων. Η πλανητική σκηνή δεν έχει να προσφέρει τίποτε παραμυθητικό. Ο Αρης ηγεμονεύει. Ο θεός του πολέμου στο ελληνικό δωδεκάθεο και οι εν αίματι όμοιοί του στις αμέτρητες θεοπλασίες όπου γης. Τρεις μεγάλοι πόλεμοι χρονίζουν. Στην Ουκρανία αλληλοσφάζονται δύο λαοί που ασπάζονται το ίδιο δόγμα, το ορθόδοξο χριστιανικό: οι εισβολείς Ρώσοι (με συμμάχους μουσουλμάνους Τσετσένους και «άθεους» Βορειοκορεάτες) και οι Ουκρανοί (με τη συνδρομή του ΝΑΤΟ). Στην Παλαιστίνη ο Γιαχβέ και ο Αλλάχ συνεχίζουν τον μακραίωνο πόλεμό τους, με χιλιάδες θύματα πλην με τρομακτική δυσαναλογία: για κάθε νεκρό Ισραηλινό πενήντα Παλαιστίνιοι, κυρίως άμαχοι, συν χιλιάδες τραυματισμένοι, εκτοπισμένοι, λιμοκτονημένοι. Η Ελλάδα, ωστόσο, «πάντα στη σωστή πλευρά της Ιστορίας», έλαμψε διά της αποχής της στη Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ: 137 χώρες ενέκριναν το ψήφισμα της Νορβηγίας, που ζητάει από το Διεθνές Δικαστήριο να γνωμοδοτήσει για τις υποχρεώσεις του Ισραήλ απέναντι στους Παλαιστινίους σε ανθρωπιστικό επίπεδο, 12 το καταψήφισαν και 22 απείχαν. Ανάμεσά τους και η Ελλάδα. Οι «νιπτοχείρονες» Πιλάτοι σε χριστουγεννιάτικη εμφάνιση.
Στον τρίτο πολύμηνο πόλεμο, τον εμφύλιο στο Σουδάν, αλληλοσφάζονται οι μουσουλμάνοι του Αμπντέλ Φατάχ Μπουρχάν με τους μουσουλμάνους του Μοχάμεντ Χαμντάν Νταγκάλο ή Χεμεντί. Χιλιάδες άμαχοι νεκροί σε μια σύρραξη με χαρακτηριστικά γενοκτονίας, 2.000.000 πρόσφυγες, 10.000.000 εκτοπισμένοι, μάλλον ο μεγαλύτερος ανέστιος πληθυσμός στην παγκόσμια Ιστορία.
Η Ευρώπη; Με τον τρόπο της συμφεροντολογικής εμπλοκής ή της κυνικής αδιαφορίας μετέχει και στους τρεις προαναφερθέντες πολέμους. Αλλά πολεμάει και στα άξενα σύνορά της κατά «βαρβάρων», μεταναστών και προσφύγων. Και στο εσωτερικό της κατά του φαντάσματος των ισλαμιστών που «εφαρμόζουν το σχέδιο της Μεγάλης Αντικατάστασης». Στρατηγοί της; Η Λεπέν, η Μελόνι, η Βέιντελ, ο Ορμπαν, ο Βίντερς, ο Φάρατζ. Και ο Μασκ.
(Ο Παντελής Μπουκάλας είναι δημοσιογράφος, συγγραφέας, ποιητής και μεταφραστής- Το άρθρο αποτελεί αναδημοσίευση από την εφημερίδα "Η Καθημερινή")
