Το βασικό συμπέρασμα των εκλογών αφορά τα δύο μέχρι χθες κυρίαρχα πρόσωπα της πολιτικής σκηνής, του πρωθυπουργού και του επικεφαλής της αξιωματικής αντιπολίτευσης. Το αποτέλεσμα κατέδειξε πως οι ψηφοφόροι δεν αναγνώρισαν σε κανέναν από τους δύο, εκείνον που μπορεί να ηγηθεί της χώρας με μία ικανή κυβέρνηση που θα απαντήσει στα προβλήματά τους, αφού ΝΔ και ΣΥΡΙΖΑ έχασαν 1,3 εκατομμύρια ψηφοφόρους.
Η προεκλογική μάχη αφορούσε τους δυο τους, τα περιουσιακά τους, και ενδεχομένως το ναρκισσισμό τους. Δεν είχε τίποτα να προσφέρει για την Ευρώπη στο σημερινό σταυροδρόμι, ή τα καθ’ημάς - την ακρίβεια, την ανασφάλεια, τη μετατροπή των δημοσίων αγαθών σε εμπορικά αγαθά με στόχο την κερδοφορία, την ανεπάρκεια των δημοσίων υποδομών σε καιρούς κλιματικής ανατροπής. Και το έκαναν παρότι η ειδησεογραφία και η καθημερινότητα βρίθουν αρνητικών παραδειγμάτων. Πολίτες που πεθαίνουν σε καρότσες ημιφορτηγών αναζητώντας ένα νοσοκομείο, πολίτες που χάνουν ζωή και περιουσία με κορυφαία παραδείγματα τα Τέμπη, τη Θεσσαλία και την Εύβοια, πολίτες που παλεύουν με την ενεργειακή φτώχεια και την ακρίβεια ακόμα και στην καθημερινή διατροφή ελέω ολιγοπωλιακών πρακτικών που αντιβαίνουν ξεκάθαρα στις ευρωπαϊκές οδηγίες και νομοθεσία.
Με τους πολίτες να απορρίπτουν συντριπτικά τους κυρίους Μητσοτάκη και Κασσελάκη, οι προοδευτικές δυνάμεις δεν μπορούν να αναλωθούν σε ομφαλοσκοπήσεις για τα του οίκου τους, ο καθένας ξεχωριστά. Οι εσωτερικές αυτές αναζητήσεις σήμερα είναι μονόδρομος, λόγω των διαφορετικών τραυμάτων που κουβαλάει ο καθένας μετά το έγκλημα του μνημονίου, που επεβλήθη στη χώρα από άφρονες και τελικά αντιευρωπαϊστές πολιτικούς, με αποτέλεσμα την αποσάρθρωση του πολιτικού συστήματος της χώρας, όταν απερρίφθη το ευρωομόλογο και η ενδοκοινοτική επίλυση του δημοσιονομικού εκτροχιασμού πέντε κρατών-μελών.
Ο μόνος τρόπος να ξεφύγουν τα μικρά και μικρομεσαία κόμματα της προοδευτικής, κοινωνικής αντιπολίτευσης την τεθλιμμένη εσωστρέφεια και αυτοαναφόρικότητά τους, είναι να σπάσουν τα κιούπια των σχημάτων τους στα οποία είναι εγκλωβισμένοι εδώ και μία δεκαετία τουλάχιστον, να απορρίψουν την ηχώ της φωνής τους, και να αφοσιωθούν από κοινού σε αυτό που μπορούν να προσφέρουν, αντί να διαγκωνίζονται για το ποιος είχε δίκιο χθες, ή προχθές. Στη δημιουργία μίας ικανής πρότασης διακυβέρνησης.
Οι προοδευτικοί πολιτικοί πρέπει να σβήσουν τον πίνακα και τα κιτάπια τους, και να ξεκινήσουν σήμερα να δουλεύουν κοιτώντας το αύριο, αν θέλουν να απαντήσουν σε όσα αφορούν τους πολίτες και όχι ένα αυτοαναφορικό πολιτικό σύστημα, που πλέον δεν δημιουργεί κανένα πολιτικό γεγονός, αλλά έχει παραδοθεί αμαχητί σε ένα μονοπολικό πολιτικό σύστημα γύρω από τον κ. Μητσοτάκη και τις ασκήσεις επικοινωνιακής συγκάλυψης σε όσα πράττει εναντίον της χώρας, των Ελλήνων, αλλά και της εθνικής οικονομίας.
Κανένας δεν έχει το χρόνο για επανάληψη των ασκήσεων επί χάρτου, που άλλοι παρακολούθησαν και άλλοι συμμετείχαμε, για την ανασυγκρότηση της δημοκρατικής παράταξης επί Φώφης Γεννηματά - ένα θνησιγενές εγχείρημα που διαλύθηκε με αφορμή τις Πρέσπες. Ομοίως με τον ΣΥΡΙΖΑ και την Προοδευτική Συμμαχία. Γιατί όσο οι προοδευτικές δυνάμεις θα διαγκωνίζονται για το ποιος θα έχει την πρωτοκαθεδρία στην αντιπολίτευση και την κεντροαριστερά (αδόκιμος όρος, αλλά για να συνεννοηθούμε), η χώρα θα διολισθαίνει καθημερινά σε καθεστώς αναπτυσσόμενης δημοκρατίας, με τους πολίτες να καταλήγουν τουριστική ατραξιόν για τους επισκέπτες, δίχως δικαιώματα, δίχως δημόσιες υποδομές, δίχως κράτος δικαίου, αλλά φτωχοποιημένοι, άκληροι και τελικά εργάτες στη γη που κάποτε τους ανήκε, ή νοικάρηδες στα σπίτια που κάποτε ήταν δικά τους.
Αυτά είναι τα γεννητούρια των ευρωεκλογών και περιμένουν πειστική αντιπρόταση διακυβέρνησης με επαναφορά του ρόλου του κράτους αντί της προσχηματικής αυτορρύθμισης της αγοράς σε κοινωνικά αγαθά, με αναδιάταξη της δικαιοσύνης, του χρηματοπιστωτικού συστήματος και της οικονομίας.
(Ο Κωνσταντίνος Αλεξάκος είναι αρχιτέκτονας, πολιτικός αναλυτής)
