Άργησε ο κ. Μητσοτάκης που παρακολουθούσε ως θεατής επί χρόνια τις παλινωδίες του κ. Γεωργιάδη με τα καλάθια του , να ανακαλύψει σήμερα το ρόλο των πολυεθνικών στην αισχροκέρδεια. Με την επιστολή που στέλνει στην Ε. Επιτροπή , αυτό που κάνει ουσιαστικά είναι η εκχώρηση του δικαιώματος της χώρας μας να ρυθμίζει τις τιμές, ακόμη και στα προϊόντα εκείνα που ανταγωνίζονται τα τοπικά. Και τέτοια είναι το κρέας και τα γαλακτοκομικά, που η ζήτησή τους είναι μεγαλύτερη της εγχώριας παραγωγής και η συνεχώς αυξανόμενη λιανική τιμή τους, σε συνδυασμό με το υπερβολικό κόστος παραγωγής, άφησαν ελεύθερο το πεδίο της αισχροκέρδειας, που έφτασε ακόμη και μέχρι του σημείου να ελληνοποιεί βασικά είδη διατροφής.
Η κατάσταση αυτή έφερε τη χώρα μας, σύμφωνα με τα στοιχεία της Eurostat, να έχει και ένα ακόμη αρνητικό προβάδισμα στην Ε.Ε., τη μεγαλύτερη απόκλιση τιμών από την τιμή που παίρνει ο παραγωγός στο χωράφι, μέχρι την τιμή που πληρώνει ο καταναλωτής στο ράφι των καταστημάτων λιανικής πώλησης, που φαίνεται να ξεπερνά κατά μέσο όρο το 20% το χρόνο.
Ειδικά δε για τα βασικά είδη διατροφής, που παρουσιάζουν μόνιμες αυξήσεις σε διψήφια ποσοστά, τίθεται θέμα παραβίασης της διάταξης περί περιθωρίων κέρδους, που οφείλουν να διερευνήσουν οι υπηρεσίες της Γενικής Γραμματείας Εμπορίου και Προστασίας Καταναλωτή. Όπως επίσης και το γεγονός ότι η αλλαγή συσκευασίας, δηλαδή αλλαγή κωδικού, οδηγεί στο να μην υπάγονται τα προϊόντα αυτά στις διατάξεις περί πλαφόν στο περιθώριο κέρδους, καθώς τοποθετούνται στην αγορά ως νέοι κωδικοί μετά την 1η Σεπτεμβρίου 2021.
Για όλα αυτά που άρχισαν να εμφανίζονται από το 2017 πήρα ως Υπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης της Κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ συγκεκριμένα μέτρα , όταν σε συνεννόηση με την Ε. Επιτροπή, έφερα 4 βασικές ρυθμίσεις στο Νόμο 4492/2017 για την διακίνηση και εμπορία των νωπών και ευαλλοίωτων προϊόντων. Κι αυτές είναι:
1) Η υποχρεωτική αναγραφή της χώρας προέλευσης του γάλακτος και του κρέατος στα ζωικά προϊόντα,
2) Η κάρτα του Αγρότη για χρηματοδότηση του κόστους παραγωγής με εγγύηση τις κοινοτικές ενισχύσεις,
3) Το εργόσημο ως βασικό εργαλείο πληρωμής της εποχιακής απασχόλησης στον αγροτικό χώρο και
4) Η προστασία των αγροτών και ο περιορισμός της ασυδοσίας των μεσαζόντων με την υποχρεωτική πληρωμή των 60 ημερών στα αγροτικά προϊόντα.
Βέβαια για να εφαρμοστούν όλα αυτά προαπαιτούν και τη συμμετοχή των ίδιων των αγροτών – παραγωγών. Γι αυτό και νομοθετήσαμε με τη συμμετοχή και των ίδιων, νέο θεσμικό πλαίσιο συνεργατισμού με διατάξεις και ρυθμίσεις για τις διεπαγγελματικές, οργανώσεις και τις ομάδες παραγωγών.
Τα παραπάνω αποτελούσαν ένα σημαντικό υπόβαθρο για την αντιμετώπιση της ακρίβειας, αλλά η Κυβέρνηση της Ν.Δ., όταν εμφανίστηκε το 2019 το πρόβλημα της ακρίβειας αδυνατούσε ή δεν ήθελε να εφαρμόσει αυτές τις ρυθμίσεις. Αντίθετα άρχισε να βολοδέρνει με τα καλάθια της και τους ερασιτεχνισμούς της, που συνεχίζουν ακόμη και σήμερα να λυμαίνονται τα ίδια θύματα, τους καταναλωτές και τους αγρότες.
Δυστυχώς δεν υπήρξε ουσιαστική προσέγγιση στα ζητήματα αυτά από τη Κυβέρνηση της Ν.Δ. και ούτε τέθηκε σε δημόσιο διάλογο ο συνολικός σχεδιασμός του Υπουργείου, παρά μόνο σε αποσπασματικές προτάσεις -αποφάσεις ,που στερούνταν την ολοκληρωμένη και τεκμηριωμένη προσέγγιση.
Τόσο το Υπουργείο Ανάπτυξης, όσο και το Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων πρέπει να βγουν από την αδράνεια που βρίσκονται και να προβούν τόσο σε αυστηρούς ελέγχους, όσο και στην έγκαιρη είσπραξη των προστίμων.
(Ο Βαγγέλης Αποστόλου είναι πρώην βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ Ευβοίας και πρώην Υπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων)
