Σε δεκάδες πόλεις της χώρας, φοιτητές, μαθητές, εργαζόμενοι στα πανεπιστήμια, εκπαιδευτικοί και άλλοι φορείς, συντονίζοντας τα αγωνιστικά τους βήματα, δήλωσαν την αντίθεσή τους στην ιδιωτικοποίηση της ανώτατης εκπαίδευσης, μέσα από τη λειτουργία ιδιωτικών πανεπιστημίων, που προωθεί η κυβέρνηση.
“Να μην κατατεθεί το νομοσχέδιο για τα ιδιωτικά πανεπιστήμια - Αποκλειστικά δημόσιες και δωρεάν σύγχρονες σπουδές, πτυχία με αξία!”. Το ηχηρό αυτό μήνυμα έστειλαν τα συλλαλητήρια που έγιναν σε όλη τη χώρα, με τη συμμετοχή χιλιάδων, καθώς οι ανακοινώσεις για το επικείμενο νομοσχέδιο ίδρυσης ιδιωτικών πανεπιστημίων, με παράκαμψη του άρθρου 16, έχει ξεσηκώσει θύελλα αντιδράσεων και κινητοποιήσεων.
Οι αγωνιστικές αντιδράσεις είναι δίκαιες, γιατί η δυνατότητα ίδρυσης μη κρατικών πανεπιστημίων, είναι μια άδικη και αντιδραστική τομή εις βάρος της μεγάλης πλειοψηφίας της κοινωνίας.
Το «νέο τοπίο» της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης που σχεδιάζουν, διαμορφώνει έναν «ενιαίο χώρο ανώτατης εκπαίδευσης», με ακόμα πιο ανισότιμη πρόσβαση, η οποία θα κρίνεται πια άμεσα από την οικονομική δυνατότητα κάθε οικογένειας. Αφού καταργείται στην πράξη ο ενιαίος τρόπος εισαγωγής στα πανεπιστήμια. Έτσι, οι πολλοί θα έρχονται αντιμέτωποι με πολλαπλές εξετάσεις, φροντιστήρια και «κόφτες», ενώ κάποιοι λίγοι θα εισέρχονται σε πανεπιστήμια με ελάχιστη βάση… πληρωμής.
Μετατρέπει την πανεπιστημιακή εκπαίδευση σε μια μεγάλη αγορά πτυχίων, εξισώνοντας 3ετεις, 4ετείς, 5ετείς σπουδές, αφού θα είναι όλα πανεπιστημιακά αναγνωρισμένα, και των δημοσίων και των μη κρατικών πανεπιστημίων.
Έτσι, δίνεται το τελειωτικό χτύπημα στα πτυχία των δημόσιων πανεπιστημίων, αφού η δυνατότητα εργασίας στο αντικείμενο με εφόδιο το πτυχίο γίνεται «όνειρο θερινής νυκτός». Γιατί θα ενταθεί ακόμα περισσότερο η απόσταση του πτυχίου από το επάγγελμα, οι απόφοιτοι θα αναγκάζονται να χρυσοπληρώνουν μεταπτυχιακά και διάφορες πιστοποιήσεις, ενισχύοντας τα «προσόντα» τους, με δεδομένη τη μετατροπή του πτυχίου σε ένα προσόν ανάμεσα στα άλλα.
Οι εργοδότες θα αξιοποιούν αυτή η την κατάσταση και η μεγαλύτερη πίεση της ετερο-απασχόλησης και της ανεργίας των πτυχιούχων, θα συμπιέζει τα δικαιώματα όλων προς τα κάτω.
Η προπαγανδιστική «εκστρατεία» της κυβέρνησης, που αξιοποιεί τα «ναι μεν αλλά» τόσο του ΠΑΣΟΚ όσο και του ΣΥΡΙΖΑ, επιχειρώντας να κάμψει αντιδράσεις, δε μπορεί να κρύψει την αλήθεια.
Ονομάζει «ελεύθερο» ένα πανεπιστήμιο που υποδουλώνεται στους ιδιοτελείς σκοπούς και στόχους όσων θα εμπορεύονται πτυχία, και ταυτόχρονα οδηγεί ακόμα περισσότερο τα δημόσια πανεπιστήμια να λειτουργούν με ανταποδοτικούς όρους για να είναι «βιώσιμα». Το έδαφος γι’ αυτό έχει στρωθεί τόσο με τις αλλεπάλληλες νομοθετικές παρεμβάσεις όλων των κυβερνήσεων, όσο και με την τεράστια μείωση της κρατικής χρηματοδότησης για τις ανάγκες φοιτητών-εργαζομένων στα πανεπιστήμια.
Ονομάζει τα ιδιωτικά πανεπιστήμια «μη κερδοσκοπικά» για να παρακάμψει με μεγαλύτερη «ασφάλεια» το άρθρο 16. Η ωμή παραδοχή ότι το άρθρο 16 έχει ήδη παρακαμφθεί με τη επιβολή διδάκτρων στα μεταπτυχιακά και στο ΕΑΠ, με τη σύμφωνη γνώμη του ΣτΕ «υπό το φως του ενωσιακού δικαίου» επιβεβαιώνει ότι το πρόβλημα βρίσκεται ακριβώς στην ουσία της ενιαίας στρατηγικής της ΕΕ για την ανώτατη εκπαίδευση, των αποφάσεων και της διαδικασίας της Μπολόνια, την οποία υπηρέτησαν όλες οι κυβερνήσεις.
Ένα από τα -όχι εκπαιδευτικά- επιχειρήματα που επιστρατεύει η κυβέρνηση για να πείσει για τις θετικές επιπτώσεις του νομοσχεδίου για τα μη κρατικά πανεπιστήμια, είναι ότι θα συμβάλλουν στην άνοδο του ΑΕΠ της χώρας. Τι έχουν να πουν άραγε γι’ αυτό οι εργαζόμενοι στον τουρισμό; Το «θαύμα του τουρισμού» που παράγει πάνω από 10% του ΑΕΠ της χώρας, μεταφράζεται σε τεράστια κέρδη για τους διάφορους κολοσσούς, όπως οι μεγαλο-ξενοδόχοι, οι ναυτιλιακές και αεροπορικές εταιρίες κ.α., πάνω στις πλάτες των εργαζομένων του κλάδου. Οι οποίοι στη σεζόν δεν παίρνουν ανάσα, δουλεύουν ατέλειωτες ώρες, χωρίς ρεπό. Η πλειοψηφία χωρίς ασφάλιση, χωρίς «δικαίωμα» να αρρωστήσουν, να ξεκουραστούν, με εντατικοποίηση που σακατεύει.
Ενώ, αυτή ακριβώς η «ανάπτυξη» είναι που κάνει μακρινό όνειρο τη δυνατότητα να πάμε λίγες μέρες διακοπές σε κάποια μέρη της χώρα μας, αφού για τα πιο «τουριστικά», ο μισθός δεν φτάνει ούτε για διαμονή…
Με άλλα λόγια, η άνοδος του ΑΕΠ της χώρας, μέσω των μη κρατικών πανεπιστημίων, σημαίνει ότι οι φοιτητές-πελάτες θα πληρώνουν για δίδακτρα, νοίκια, σίτιση, μετακινήσεις, κ.α. και οι διάφοροι επενδυτές θα τα τσεπώνουν.
Κανένα όφελος δεν θα έχει η πλειοψηφία της κοινωνίας από την άνοδο του ΑΕΠ, το όποιο άλλωστε αν και ανεβαίνει τα τελευταία χρόνια, στα πανεπιστήμια μας, μειώνονται οι καθηγητές, οι ώρες που ανάβει-αν ανάβει-η θέρμανση, οι «δικαιούχοι» της δωρεάν σίτισης, των δωρεάν δωματίων σε εστίες…
«Πτυχία με αξία κι όχι με τιμή» είναι ένα από τα συνθήματα που κυριάρχησαν στις κινητοποιήσεις και συμπυκνώνουν εύστοχα, μαζί με το ξεκάθαρο όχι στα ιδιωτικά πανεπιστήμια και την ουσία των διεκδικήσεων των φοιτητών.
Η αξιοποίηση των σύγχρονων δυνατοτήτων προς όφελος των αναγκών των φοιτητών, των μαθητών, της λαϊκής οικογένειας, σημαίνει πανεπιστήμια, αποκλειστικά δημόσια και πραγματικά δωρεάν, με επαρκή κρατική χρηματοδότηση και πτυχία με αξία για δουλειά με δικαιώματα.
(Ο Κυριάκος Ιωαννίδης, μέλος της ΚΕ του ΚΚΕ είναι & υπεύθυνος του Τμήματος Παιδείας και Έρευνας)
