Η στάση αυτή μας προσέφερε ένα ηχηρό παράδειγμα της μεγάλης αλλαγής από την οποία έχει ανάγκη η πατρίδα μας.
Πλέον, η αλλαγή υποδείγματος άσκησης της εξουσίας, συνιστά εθνική προτεραιότητα. Μη διαπραγματεύσιμη ως προς την αμεσότητα της αναγκαιότητάς της.
Η αυριανή κυβέρνηση κληρονομεί μια κατεστραμμένη χώρα. Και μια κοινωνία απογοητευμένη, ως επόμενο στάδιο της οργής.
Αυτό θα είναι και το μεγαλύτερο στοίχημά. Να πειστεί ο Έλληνας να παραμερίσει την απογοήτευσή του. Να μην συμβιβαστεί με την παρακμή. Να υπερβεί τη φθορά.
Να πειστεί, να εμπνευστεί και να παλέψει.
Από αυτή την εθνική προσπάθεια, δεν περισσεύει κανείς. Γι’ αυτό και επιβάλλεται ένα προσκλητήριο εθνικής ευθύνης και κοινής μάχης που δεν θα κάνει εκπτώσεις.
Μετά από κάθε μεγάλη καταστροφή, οι κοινωνίες αναζητούν εκείνους που θα τους προσφέρουν ξανά την ελπίδα. Θα ενώσουν, και δεν θα διχάσουν. Δεν θα δουν την εξουσία ως λάφυρο ή επάγγελμα. Αλλά ως καθημερινή υπηρεσία προς τους πολίτες. Ως καθημερινή λογοδοσία ευθύνης.
Επιβάλλεται συνεπώς να υπάρξει μια άλλη πολιτική λογική και μια νέα πολιτική ηθική όπου θα κυριαρχεί το πάθος να αλλάξει η Ελλάδα.
Και οφείλουμε να αλλάξουμε την Ελλάδα. Το χρωστάμε στα παιδιά μας. Το χρωστάμε στην Ιστορία μας.
Το χρωστάμε πλέον, και σε εκείνους που στερήθηκαν το δικαίωμα να διεκδικήσουν ένα καλύτερο αύριο, για εκείνους και για τα παιδιά τους.
Βασίλης Φεύγας - Σύμβουλος Στρατηγικής και Επικοινωνίας
