«Η θέση της ελληνικής κυβέρνησης για ούτε ένα ευρώ επιπλέον λιτότητα, έγινε σεβαστή και αποδεκτή από όλους. Η νομοθέτηση μεταρρυθμίσεων που θα εφαρμοστούν από 1/1/2019, γίνεται υπό την προϋπόθεση ότι αυτές θα έχουν μηδενικό δημοσιονομικό αντίκτυπο. Αυτό πρακτικά σημαίνει ότι για κάθε ευρώ επιβάρυνσης θα υπάρχει και ένα ευρώ ελάφρυνσης», είπε χτες ο κυβερνητικός εκπρόσωπος Δημήτρης Τζανακόπουλος.
«Δεν υπάρχει περιθώριο για περαιτέρω λιτότητα. Όποιες παρεμβάσεις γίνουν θα είναι μηδενικού δημοσιονομικού αθροίσματος. (…) Όλα θα γίνουν ταυτόχρονα. Μαζί θα ψηφιστούν τα μέτρα και τα αντίμετρα, που θα ισχύσουν από το 2019», είπε χτες και ο υπουργός Ψηφιακής Πολιτικής Νίκος Παππάς.
«Γιορτάζουμε σήμερα και την έξοδο από την κρίση», διεμήνυσε την Τρίτη από τα Γιάννενα ο υπουργός Υποδομών και Μεταφορών Χρήστος Σπίρτζης, όπου εκπροσώπησε την κυβέρνηση στις επετειακές εκδηλώσεις για την απελευθέρωση της πόλης.
«Πετύχαμε μια ισορροπημένη εξισορρόπηση», τόνισε με… νόημα και σαφήνεια πανεπιστημιακού ο υπουργός Περιβάλλοντος Γιώργος Σταθάκης.
Τι σημαίνει η νέα, ακόμα πιο εμπνευσμένη ανακάλυψη της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ; «Από τη δεξιά τσέπη θα αρπάζουμε 10 ευρώ, θα τα κινούμε με τη βοήθεια των δανειστών πίσω από την πλάτη σας και με το άλλο χέρι θα τα βάζουμε στην αριστερή σας τσέπη» (η φορά δεν είναι τυχαία, επιβεβαιώνει το περίφημο αριστερό πρόσημο!).
Σημαίνει, για να το πούμε πιο απλά, ότι με τη μείωση του αφορολόγητου και των συντάξεων ο χαμηλοσυνταξιούχος θα χάσει, για παράδειγμα, 50 ευρώ το μήνα, αλλά θα μπορεί με τα υπόλοιπα(!) να πάει στην ταβέρνα, αφού θα μειωθεί ο ΦΠΑ στην εστίαση.
Σημαίνει ότι από τη μείωση του αφορολόγητου θα πληρώσει φόρο εισοδήματος ο «εργαζόμενος» των 400 ευρώ, αλλά θα του μειωθεί ο ΕΝΦΙΑ κι ας μην έχει στην ιδιοκτησία του ακίνητο, γιατί αν είχε ήδη θα τον είχαν εξοντώσει τα τεκμήρια.
Σημαίνει, επίσης, ότι θα απελευθερωθούν οι ομαδικές απολύσεις, αλλά ο άνεργος θα μπορεί να πάει με μια σχετική… άνεση στο σούπερ μάρκετ να ψωνίσει με τις νέες μειωμένες τιμές που θα επιβάλλουν τα… αντίμετρα.
Σημαίνει, επιπλέον (κι εδώ ακριβώς πρέπει να δοθεί μεγάλη έμφαση) ότι, τελικά, δεν θα γίνει και τίποτα. Δεν υπάρχει λόγος ανησυχίας βρε αδερφέ, «5 βάζεις, 5 παίρνεις»!
Και γιατί τέτοια φασαρία; Γιατί τέτοια επιμονή από τους δανειστές για τόσα μέτρα… μέτρα, αφού το αποτέλεσμα θα είναι μηδενικού αθροίσματος; Γιατί τέτοιος χαμός αφού το αποτέλεσμα θα είναι ένα ολοστρόγγυλο μηδέν; Για να επαίρεται η κυβέρνηση ότι με την αγωνιστική διαπραγματευτική στάση πέτυχε ένα… μηδέν και οι δανειστές ότι πιστοί στις αρχές και τα καταστατικά τους στρίμωξαν την ελληνική κυβέρνηση και πέτυχαν ομοίως ένα… μηδέν;
Απ’ την «ισορροπημένη εξισορρόπηση» Σταθάκη, ώς τους πανηγυρισμούς του Σπίρτζη για την απελευθέρωση από την κρίση και ώς το «μηδενικό δημοσιονομικό άθροισμα» Παππά, το μηδέν κυριαρχεί…
Το 1993, ο Μητσοτάκης (ο πατέρας του Κυριάκου) ως πρωθυπουργός προσπαθούσε να πείσει τους εργαζόμενους ότι αν το πρώτο εξάμηνο πάρουν αύξηση 0% και το δεύτερο εξάμηνο πάλι 0%, στο τέλος θα βγουν κερδισμένοι κατά 14%.
Σήμερα οι κυβερνώντες προσπαθούν να μας πείσουν για το αντίστροφο: ότι η μείωση του αφορολόγητου συν η μείωση των συντάξεων συν η περαιτέρω ανατίναξη των εργασιακών σχέσεων πλην τα αντίμετρα ίσον μηδέν.
Αυτό που επιχειρεί να πει σήμερα η κυβέρνηση το ’χε περιγράψει πιο… εύστοχα απ’ όλους ο (ταλαντούχος στα σαρδάμ) Γιώργος Παπανδρέου: Μηδέν εις το πηλήκιο…
