Αυτό το ξέρει και ένα μικρό παιδί, όμως οι του ΣΥΡΙΖΑ έπρεπε πρώτα να κατακτήσουν την εξουσία και ύστερα να καταλάβουν το αυτονόητο. Η απλή αναλογική αποτελούσε προεκλογική σημαία του ΣΥΡΙΖΑ, ο οποίος «έσκουζε» για το αισχρό μπόνους των 50 εδρών στο πρώτο κόμμα μέχρι φυσικά να γίνει ο ίδιος το πρώτο κόμμα.
Αυτό το χαρακτηριστικό παράδειγμα, το οποίο είναι σύνηθες για το σύνολο των πολιτικών επιλογών του ΣΥΡΙΖΑ δεν μπορεί να χαρακτηριστεί σε καμία περίπτωση αυταπάτη. Ο τυχοδιωκτισμός του ΣΥΡΙΖΑ και προσωπικά του Αλέξη Τσίπρα είναι καραμπινάτη πολιτική απάτη.
Η απλή αναλογική είναι ένα πάγιο και διαρκές αίτημα της Αριστεράς που θάφτηκε από τον ΣΥΡΙΖΑ, όπως και όλα τα υπόλοιπα αριστερά και ριζοσπαστικά του στοιχεία. Είναι γλυκιά και αναπαυτική η καρέκλα της εξουσίας για αριστερές σκέψεις και επιλογές, ακόμα και εκεί που δεν έχει Μνημόνιο και Τρόικα.
Όντως ένας εκλογικός νόμος με απλή αναλογική μοιάζει ουτοπικός, αφού θα δημιουργούσε πρόβλημα κυβερνησιμότητας στον τόπο, όμως ο ΣΥΡΙΖΑ ήταν που έτρεφε την ελπίδα για κάτι τέτοιο, όπως και για όλα τα άλλα, εξαπατώντας τον ελληνικό λαό.
Τουλάχιστον, ας ελπίσουμε ο νέος εκλογικός νόμος να γίνει αναλογικότερος, με γενναία περικοπή του εξωφρενικού μπόνους εδρών για το πρώτο κόμμα και στις επόμενες εκλογές -όταν αυτές γίνουν- να βγουν δικαότερα αποτελέσματα.
Τι είναι η απλή αναλογική;
Στο σύστημα της απλής αναλογικής ο αριθμός εδρών που λαμβάνουν οι συνδυασμοί εξαρτάται μόνο από το εθνικό ποσοστό τους, ανεξαρτήτως του αποτελέσματός τους ανά εκλογική περιφέρεια. Είναι το μοναδικό δίκαιο εκλογικό σύστημα, διότι αποτυπώνει ακριβώς τη λαϊκή βούληση.
Δέχεται την κριτική ότι δεν παράγει ισχυρές πλειοψηφίες, αφού η εμπειρία στις δυτικές κοινωνίες δείχνει πως σπάνια κάποιος συνδυασμός λαμβάνει το απαραίτητο 50% για να σχηματίσει αυτοδύναμη κυβέρνηση. Γι' αυτό το λόγο χρησιμοποιείται σε πολύ λίγα κράτη για εθνικές εκλογές, ενώ αντίθετα είναι σύνηθες σε εκλογές τοπικού ή συνδικαλιστικού χαρακτήρα.
Στην καθαρή μορφή της απλής αναλογικής, οι έδρες κάθε συνδυασμού προκύπτουν από το γινόμενο «Εθνικό ποσοστό X συνολικός αριθμός εδρών» (στρογγυλοποιημένο στον προηγούμενο ακέραιο). Για παράδειγμα ένας συνδυασμός στην Ελλάδα που θα λάμβανε 15%, θα είχε 15/100x300=45 βουλευτές. Όσες έδρες στο τέλος της κατανομής παραμείνουν αδιάθετες λόγω της στρογγυλοποίησης, πηγαίνουν στους συνδυασμούς με τα μεγαλύτερα υπόλοιπα.
