Με χαμόγελα, αγκαλιές και πανηγυρισμούς γιόρτασε ο Καρλ Ντάισσεροθ τη βράβευσή του με το Νόμπελ Ιατρικής 2026, το οποίο μοιράζεται με τους Πίτερ Χέγκεμαν και Γκέοργκ Νάγκελ για τις πρωτοποριακές ανακαλύψεις τους στα φωτοευαίσθητα ιοντικά κανάλια και την οπτογενετική.
Σε βίντεο που έδωσαν στη δημοσιότητα το Ίδρυμα Νόμπελ και το Πανεπιστήμιο Στάνφορντ, ο αμερικανός καθηγητής βιομηχανικής, ψυχιατρικής και συμπεριφορικών επιστημών καταγράφεται τη στιγμή που μοιράζεται τα νέα με τις κόρες του, τη 13χρονη Έμμα και τη 10χρονη Σοφία.
Τα κορίτσια, φανερά περήφανες, ξεσπούν σε πανηγυρισμούς και τον αγκαλιάζουν θερμά.
{https://www.instagram.com/p/DeHfRwuhoft/}
{https://www.instagram.com/p/DeHp5MthWW2/}
Θερμή υποδοχή επεφύλαξαν στον Ντάισσεροθ και οι φοιτητές με τους συναδέλφους του στο Στάνφορντ, οι οποίοι τον υποδέχτηκαν σαν ήρωα με χειροκροτήματα και ζητωκραυγές.
{https://www.instagram.com/p/DeHwsQ6By3e/}
Τι είναι η οπτογενετική
Η οπτογενετική, η επαναστατική μέθοδος που χάρισε το Νόμπελ Ιατρικής στους Καρλ Ντάισσεροθ, Πίτερ Χέγκεμαν και Γκέοργκ Νάγκελ, επιτρέπει στους επιστήμονες να φωτίσουν τα άδυτα του εγκεφάλου και να αποκωδικοποιήσουν τον τρόπο με τον οποίο οι νευρώνες διαμορφώνουν μνήμες, συναισθήματα και συμπεριφορές.
Ο εγκέφαλος αποτελούσε διαχρονικά ένα από τα μεγαλύτερα μυστήρια της επιστήμης, όμως η νέα μέθοδος προσφέρει πρωτοφανείς δυνατότητες χαρτογράφησης. Συνδυάζοντας τη γενετική μηχανική και την οπτική, οι επιστήμονες καταφέρνουν να καθιστούν επιλεγμένους νευρώνες φωτοευαίσθητους, αποκτώντας τη δυνατότητα να ελέγχουν τη δραστηριότητα των κυττάρων χρησιμοποιώντας απλώς φως. Οπως χαρακτηριστικά δήλωσε ο Περ Σβένινγκσον, πρόεδρος της Επιτροπής του Νόμπελ Ιατρικής, η οπτογενετική προσφέρει δυνατότητες «που άλλοτε δεν μπορούσαμε ούτε να φανταστούμε».
Η πορεία προς την κορυφαία αυτή διάκριση βασίστηκε σε δύο κρίσιμα στάδια. Αρχικά, ο Πίτερ Χέγκεμαν και ο Γκέοργκ Νάγκελ εντόπισαν την καναλοροδοψίνη, μια ειδική πρωτεΐνη σε μονοκύτταρη άλγη. Στη συνέχεια, ο αμερικανός ψυχίατρος και νευρολόγος Καρλ Ντάισσεροθ αξιοποίησε αυτή την πρωτεΐνη, μετεξελίσσοντας την ανακάλυψη σε μια ολοκληρωμένη τεχνική ελέγχου των κυττάρων μέσω του φωτός.
Η προσέγγιση αυτή δίνει στους ερευνητές τα εργαλεία για να κατανοήσουν βαθύτερα πώς συγκεκριμένοι τύποι κυττάρων επηρεάζουν σύνθετες διεργασίες, όπως η μάθηση, ο φόβος, η εξάρτηση και η κίνηση. Στο πεδίο της κλινικής ιατρικής, οι προοπτικές είναι τεράστιες, καθώς τίθενται οι βάσεις για πιθανές μελλοντικές θεραπείες σε παθήσεις όπως η νόσος του Πάρκινσον και η επιληψία, ενώ παράλληλα ερευνητές ήδη αξιοποιούν τη μέθοδο στην προσπάθεια αποκατάστασης της όρασης σε ανθρώπους με σοβαρή οπτική ανεπάρκεια.
