Αν και σε πολλές από τις 48 χώρες, που καλύπτει η έρευνα του ILO, σημειώθηκε μείωση της προστασίας των εργαζομένων από συλλογικές συμβάσεις εργασίας, το πλήγμα που δέχθηκαν οι εργαζόμενοι στην Ελλάδα ήταν κατά πολύ βαρύτερο, με εξαίρεση τους Ρουμάνους, οι οποίοι είδαν την προστασία τους να μειώνεται σε ακόμη μεγαλύτερο ποσοστό.
Η κάλυψη των εργαζομένων στις 48 χώρες μειώθηκε κατά μέσο όρο 4,6% στην παραπάνω περίοδο. Οι μεγαλύτερες μειώσεις σημειώθηκαν σε 10 ευρωπαικές χώρες, μεταξύ των οποίων είναι και η Πορτογαλία και η Κύπρος
Σύμφωνα με τον ILO, η μείωση αυτή αντανακλά διάφορους παράγοντες: Η νομοθεσία επέτρεψε σε προβληματικές εταιρείες να εξαιρούνται από τις συλλογικές συμφωνίες. Η ύφεση κατέστησε δυσκολότερη την ανανέωση των συμβάσεων που έληγαν. Και κάποιες κυβερνήσεις έκαναν δυσκολότερη τη διαπραγμάτευση εθνικών και κλαδικών συλλογικών συμβάσεων μεταξύ των εργοδοτικών οργανώσεων και των συνδικάτων, ευνοώντας τις επιχειρησιακές συμβάσεις.
Η μελέτη σημειώνει ότι η ανισότητα των μισθών αυξάνεται και ότι συνεπώς απαιτούνται δημόσιες πολιτικές για να ενισχυθούν οι συλλογικές διαπραγματεύσεις. Αναφέρεται ότι τα ποσοστά κάλυψης από τις συλλογικές διαπραγματεύσεις διαφέρουν σε μεγάλο βαθμό σε ένα σύνολο 75 χωρών, καθώς κυμαίνονται από 1% ή 2% για τους εργαζόμενους της Μαλαισίας και της Αιθιοπίας έως το 100% για τους Γάλλους και τους Βέλγους.
